Otwórz menu główne

Ślina (dopływ Narwi)

(Przekierowano z Ślina (rzeka))
Ten artykuł dotyczy rzeki. Zobacz też: ślina – płyn w jamie ustnej.

Ślinarzeka, lewobrzeżny dopływ Narwi[2] o długości 39,26 km[3] i powierzchni zlewni 359,5 km².

Ślina
Ilustracja
Ślina we wsi Targonie Wielkie, w pobliżu ujścia
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja Wysoczyzna Wysokomazowiecka
Rzeka
Długość 39,26 km
Powierzchnia zlewni 359,5 km²
Źródło
Miejsce Jabłoń Kościelna
Wysokość 146 m n.p.m.
Współrzędne 52°55′57,6″N 22°38′56,8″E/52,932667 22,649111
Ujście
Recypient Narew
Miejsce na północ od Targoni Wielkich
Wysokość 102,7 m n.p.m.[1]
Współrzędne 53°12′10,1″N 22°38′06,4″E/53,202819 22,635097
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Rzeka płynie w województwie podlaskim. Jej źródła znajdują się w miejscowości Jabłoń Kościelna. Przepływa przez powiat wysokomazowiecki (gminy Nowe Piekuty, Sokoły, Kobylin-Borzymy) i białostocki (gmina Zawady). Po wypłynięciu z Jabłoni Kościelnej płynie przez miejscowości Jabłoń-Rykacze, Bujny-Biszewo, Stara Ruś, Bruszewo, Jamiołki-Piotrowięta, Jamiołki-Godzieby, Leśniewo-Niedźwiedź, Kłoski-Młynowięta, Stypułki-Święchy, Kurzyny, Kobylin-Borzymy, Kobylin-Kruszewo, Milewo Zabielne, Zawady, Łopuchowo i Targonie Wielkie, gdzie uchodzi do Narwi w 270 km jej biegu. Zlewnia leży na terenie Wysoczyzny Wysokomazowieckiej. Na trasie swego biegu rzeka przecina drogę krajową nr 8, drogę krajową nr 64, drogę wojewódzką nr 678 i linię kolejową nr 36.

Ślina jest rzeką nizinną o spokojnym nurcie, płynącą płytką doliną. Szerokość koryta waha się od 1,5 m do 5 metrów, a głębokość od 0,3 m do 1 m. Dno na większości biegu rzeki jest piaszczysto–muliste, zdarzają się również partie żwirowo–kamieniste. Brzeg z rzadka porośnięty drzewami, w otoczeniu przeważają łąki i pastwiska. Rzeka zasilana jest głównie opadami atmosferycznymi oraz dopływami, w mniejszym stopniu wodami gruntowymi. Mała ilość opadów oraz niski poziom wód gruntowych sprawiają, że w górnym biegu przepływ rzeki jest tak mały, że jest ona ciekiem okresowym. Dopływem Śliny jest Rokietnica.

Ślina w dziejach mazowiecko-jaćwieskichEdytuj

Przed osiedleniem się Mazowszan nad Śliną mieszkało jaćwieskie plemię Zlinów. Prawdopodobnie rzeka nazywała się także Zlina. Osadnicy mazurscy spolszczyli nazwę do postaci Slina, później również Szlina. Palatalizacja nagłoskowego sl- doprowadziła do współcześnie używanej nazwy Ślina[4]. Od wczesnego średniowiecza rzeka stanowiła umowną granicę między osadnictwem mazowieckim i napływającym ze wschodu osadnictwem, określonym później jako podlaskie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj