Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Sudanie

Świadkowie Jehowy w Sudanie – społeczność wyznaniowa w Sudanie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 633 głosicieli, należących do 14 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 2319 osób. Działalność miejscowych głosicieli nadzoruje kenijskie Biuro Oddziału w Nairobi[2][3]. Biuro Krajowe znajduje się w Chartumie[4].

Świadkowie Jehowy w Sudanie
Państwo  Sudan
Liczebność
(2018)
633
% ludności kraju
(2018)
0,0017%
Liczba zborów
(2018)
14
Rozpoczęcie działalności 1950
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w j. arabskim wydano w 1998 r. (część) oraz w 2004 r. (całość).

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Pierwsi Świadkowie Jehowy pojawili się w Sudanie w 1950 roku. Była to rodzina Świadków Jehowy z Egiptu, trudniących się handlem wełną. Przeprowadzili się z Kairu w Egipcie do Chartumu. Prowadzili działalność kaznodziejską głównie wśród swoich klientów[5]. W tym samym roku misjonarz Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, Demetrius Atzernis prowadził działalność kaznodziejską w Omdurmanie, Chartumie i Wad Madani[6]. W sierpniu 1951 roku działało 16 głosicieli. W 1952 roku na kongresie w Chartumie były obecne 32 osoby, a program przedstawiono w trzech językach. Zebrania zborowe odbywały się w mieszkaniu George Orphanidesa[5][7]. W tym samym roku do Sudanu przeprowadziła się Ingilizi Caliopi pionierka, pochodząca z Grecji, która przybyła z Libanu. W roku 1954 przybył do Chartumu misjonarz Szkoły Gilead – Emmanuel Paterakis, który głosił przez 10 miesięcy. W chartumskim zborze było wówczas 16 głosicieli. W czerwcu 1956 roku rząd oddalił prośbę o zalegalizowanie działalności. W 1959 roku Sąd w Chartumie dwa razy oddalił wniosek policji o ukaranie pionierki Mary Girgis za rzekome krzewienie syjonizmu i za działalność kaznodziejską. W maju 1959 Świadków Jehowy w Sudanie odwiedził Nathan H. Knorr[8].

W roku 1960 zanotowano liczbę 20 głosicieli, w następnym roku – 29, a w roku 1962 – 37. W roku 1965 nadzór nad działalnością w Sudanie przejęło nowo otwarte Biuro Oddziału w Kenii. W 1969 roku 11 spośród 49 sudańskich Świadków Jehowy, uczestniczyło w kongresach międzynarodowych pod hasłem „Pokój na ziemi” w Nowym Jorku i w Monachium, a w następnych latach w kongresach zorganizowanych w krajach afrykańskich i europejskich. W 1973 roku przekroczono liczbę 100 głosicieli, należących do 3 zborów. Pod koniec lat 70. XX wieku miejscowych Świadków Jehowy kilkakrotnie odwiedzał misjonarz, Willie Davis, który wcześniej prowadził działalność religijną w Etiopii.

Zakaz działalnościEdytuj

W 1987 roku władze wprowadziły zakaz działalności w Sudanie, co dotknęło ponad 260 tamtejszych Świadków Jehowy. Chociaż byli wówczas brutalnie prześladowani i więzieni, to ich liczba wciąż rosła. Powstały nowe zbory m.in. w Chartumie, Omdurmanie oraz Port Sudanie.

Rejestracja prawna i rozwój działalnościEdytuj

Od czerwca 2006 roku Świadkowie Jehowy są prawnie uznani jako religia w ośmiu prowincjach w Południowym Sudanie – gdzie mieszkała większość sudańskich wyznawców. Tam powstały nowe Sale Królestwa[9]. Obecnie urządza się też kongresy. Biuro Oddziału działa w Chartumie. W 2007 roku (jeszcze przed podziałem Sudanu) przekroczono liczbę 1550, a dwa lata później 1749 głosicieli.

W styczniu 2011 roku zachowujący neutralność w sprawach politycznych Świadkowie Jehowy nie brali udziału w referendum niepodległościowym w Sudanie Południowym. Dotknęły ich w związku z tym brutalne prześladowania, spalono i zdewastowano kilka Sal Królestwa – jak podał Reuters[10][11]. Dla tych, którzy zostali zmuszeni do przesiedlenia się w inne rejony kraju, zorganizowano pomoc humanitarną[12]. W roku 2012 zanotowano liczbę 658 głosicieli. Kongresy regionalne odbywają się w Chartumie w trzech językach – arabskim, angielskim oraz tigrinia[13]. W roku 2015 specjalny program z okazji wizyty przedstawiciela Biura Głównego Świadków Jehowy w Tanzanii był transmitowany do zborów w Sudanie[3].

Cztery Sale Królestwa dla pięciu zborów znajdują się w Chartumie, dwie w Chartumie Północnym, dwie w Omdurmanie i po jednej – w Kusti, Port Sudan i Wad Madani. Zebrania zborowe odbywają się w języku arabskim, tigrinia i szylluk.

PrzypisyEdytuj

  1. Sudan – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-01-08].
  2. Watchtower: Kontakt z lokalnym przedstawicielem (Sudan). jw.org.
  3. a b Watchtower: Sprawozdanie z Tanzanii, Kenii i Malawi. tv.jw.org, 2015-06-01. [dostęp 2017-02-18].
  4. Watchtower: Biuro Krajowe w Sudanie. jw.org. [dostęp 2013-12-18].
  5. a b Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1995, s. 476, 535.
  6. Rocznik Świadków Jehowy 1992. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1992, s. 90–93. (ang.)
  7. Rocznik Świadków Jehowy 1953. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1953, s. 153, 154. (ang.)
  8. An Oasis of Truth In A Desert Land. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 105–109, 15 luty 1977. Watchtower (ang.). 
  9. Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 27.
  10. Jehovah Witnesses say harassed in south Sudan (ang.). reuters.com, 8 stycznia 2011.
  11. W. Equatoria governor restores Jehovah's Witnesses activities in the state (ang.). Sudan Tribune, 29 stycznia 2011.
  12. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  13. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-05-14].

BibliografiaEdytuj

  • Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017
  • Muhammad Harb, Abdul Sami Hrawi, Gabriel Farah: Global Freemasonry in the balance of Islam – Jehovah's Witnesses in the balance. Faculty of Theology in Cairo, (1407 AH / 1987), 1987. (arab.)

Linki zewnętrzneEdytuj