Otwórz menu główne

Życie raz jeszcze – polski film psychologiczny z 1964 roku na podstawie powieści Romana Bratnego. Film, tuż po premierze kinowej (12 marca 1965), trafił na półkę na ponad 20 lat[1].

Życie raz jeszcze
Gatunek psychologiczny
polityczny
Rok produkcji 1964
Data premiery 12 marca 1965
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 92 min
Reżyseria Janusz Morgenstern
Scenariusz Roman Bratny
Główne role Andrzej Łapicki
Ewa Wiśniewska
Tadeusz Łomnicki
Zdjęcia Jerzy Wójcik
Scenografia Halina Dobrowolska (scenograf)
Jerzy Groszang
Marek Iwaszkiewicz
Kostiumy Marian Kołodziej
Ludwina Mann
Montaż Mirosława Garlicka
Produkcja Zespół Filmowy „Syrena”

Plenery: Warszawa, Piotrków Trybunalski (ul. Strończyńskiego, ul. Sieradzka, ul. Rycerska).

Spis treści

Opis fabułyEdytuj

Pierwsze lata po wojnie. W okolicach Lublina oddział NSZ dokonuje ataku na pociąg. Ciężko ranny zostaje sekretarz Komitetu Powiatowego PPR, Jakuszyn. Po wyjściu ze szpitala na prośbę Anny Jankowskiej – młodej działaczki ZMP – interweniuje w sprawie Piotra Grajewskiego, lotnika RAF, oskarżonego o współpracę z NSZ. Piotr krótko cieszy się wolnością, bowiem zostaje znowu aresztowany. Ta sprawa rzuca cień na Jakuszyna, który zostaje pozbawiony stanowiska za rzekomy brak czujności[1].

Obsada aktorskaEdytuj

Źródło[1].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj