4 Front Ukraiński

4 Front Ukraiński (ros. 4-й Украинский фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

4 Front Ukraiński
4-й Украинский фронт
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1943 (I); 1942 (II)
Rozformowanie 1944 (I); 1945 (II)
Dowódcy
Pierwszy gen. armii Fiodor Tołbuchin
Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja lwowsko-sandomierska
operacja wschodniokarpacka
operacja praska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Stawka
Skład patrz: struktura organizacyjna
Sztandar 4 Frontu Ukraińskiego z Muzeum Sił Zbrojnych FR w Moskwie

HistoriaEdytuj

Rozwinął się na linii: Zaporoże, Melitopol przeciw niemieckiej 6 Armii z Grupy Armii "Süd". Do końca 1943 osiągnął dolny bieg Dniepru od Nikopola do Chersonia. W okresie 8–18 kwietnia 1944 wraz z Samodzielną Armią Nadmorską wziął udział w wyzwalaniu Krymu, 5–12 maja w operacji sewastopolskiej.

W lipcu–sierpniu, podczas operacji lwowsko-sandomierskiej (13 lipca – 30 sierpnia) rozwinął się przeciw Grupie Armii „Nordukraine”. W październiku wraz z 2 Frontem Ukraińskim uczestniczył w operacji wschodniokarpackiej przeciw niemieckiej 1 Armii Pancernej i węgierskiej 1 Armii.

W operacji zachodniokarpackiej, 12 stycznia – 18 lutego 1945 prowadził działania przeciw niemieckiej Grupie Armii "A", współdziałał z 1 Frontem Ukraińskim i 1 Frontem Białoruskim. Następnie poprowadził główne uderzenie w ogólnym kierunku na Nowy Sącz i Kraków.

W lutym–marcu zajął dogodne pozycje w rejonie Istebnej. Od końca marca (od 24 marca do 15 kwietnia 1945) prowadził ciężkie walki na polskim Górnym Śląsku w rejonie Żor i Wodzisławia Śląskiego. W okresie 6–11 maja wraz z częścią sił 1 i 2 Frontu Ukraińskiego przeprowadził operację praską przeciw siłom Grupy Armii „Środek” i Grupie Armii „Ostmark” (Austria). Rozformowany 31 maja 1945.

I formowanieEdytuj

Utworzony 20 października 1943 z Frontu Południowego. Dowódca gen. armii Fiodor Tołbuchin – do 15 maja 1944. Rozformowany 31 (16 ?) maja 1944.

II formowanieEdytuj

Utworzony 5 sierpnia 1944. Dowódca gen. płk (od 26 października gen. armii) Iwan Pietrow – do 26 marca 1945, gen. armii Andriej Jeriomienko – do 11 maja 1945.
Rozformowany w lipcu 1945.

Struktura organizacyjnaEdytuj

Skład początkowyEdytuj

W drugim formowaniuEdytuj

później również (w różnym czasie):

BibliografiaEdytuj

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Encyklopedia II wojny światowej MON 1975,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 147.