505 (jacht)

typ jachtu

International 505 – monotypowa, jednokadłubowa i dwumiejscowa łodka z symetrycznym spinakerem, wykorzystująca jeden trapez dla załoganta. Łódka o wysokich osiągach i wymagająca przy silnym wietrze. 5o5 jest wyjątkowo stabilną łódką i łatwiej ją kontrolować niż wiele mniejszych łodek z trapezem.

International 5o5[1]
Oznaczenie klasy jachtu
Konstruktor John Westell
Rok konstrukcji 1955
Kraj pochodzenia  Francja
Typ ożaglowania slup
Grot 12,3 m²
Fok 4,94 m²
Spinaker 27 m²
Całkowite ożaglowanie 17,26 m²
Długość maksymalna 5,05 m
Długość LWK 4,57 m
Szerokość maksymalna 1,88 m
Masa całkowita 127,4 kg
Typ kadłuba mieczowy
Materiał konstrukcyjny dowolny
Zanurzenie minimalne 15 cm
Zanurzenie maksymalne 160 cm
Załoga 2
Trapezy 1
D-PN 79.8
RYA PN 902
Ilustracja
POL 7020 w Porcie WTW na Zalewie Zegrzyńskim

HistoriaEdytuj

W 1953 roku John Westell zaprojektował 18-stopowa łódkę "Coronet". Projekt żaglówki startował w konkursach selekcyjnych International Yacht Racing Union (IYRU) w La Baule we Francji w 1953 roku na nową dwuosobową łódź na igrzyska olimpijskie. Coronet nie został wybrany na olimpiadę, ponieważ przegrał z Latającym Holenderem. W 1954 roku Stowarzyszenie Caneton we Francji poprosiło Westella o zmodyfikowanie jego konstrukcji Coronet, aby stworzyć dla nich pięciometrową łódkę, która spełniłaby ich wymagania. Westell dostosował projekt do długości pięciu metrów z dokładnością do jednego procenta, co dało w rezultacie klasę znaną dziś jako 5O5. Klasa uzyskała międzynarodowy status z IYRU w 1955 roku[2].

Polskie Stowarzyszenie Klasy 505Edytuj

Z inicjatywą założenia Stowarzyszenia[3] wyszedł 12 grudnia 2007 Piotr Żółtowski, który zapoczątkował dyskusję o stowarzyszeniu. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane 12 września 2008 roku w Gdyni i wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000313296.

FlotyEdytuj

5O5 jest bardzo popularną międzynarodową klasą i aktywnie ścigają na niej zawodnicy w 18 krajach na całym Świecie, z największą liczbą w Niemczech, USA, Wielkiej Brytanii i Australii. Mistrzostwa świata odbywają się co roku w różnych miejscach na całym globie, na przemian w Europie, Ameryce Północnej i na półkuli południowej. Regularnie przyciągają one na start ponad 100 łódek. Na Mistrzostwach Świata w 2012 roku w La Rochelle w Niemczech było 188[4] łodzi. 5O5 również może pływać we flotcie mieszanej przy użyciu schematu HCP Portsmouth Yardstick. Numer Portsmouth (podawany w Wielkiej Brytanii) to 902[5] oraz D-PN (administrowane w USA) jako 79.8[6].

Nie ma zbyt wielu flot w tradycyjnym znaczeniu tego pojęcia z łódkami stojącymi obok siebie w klubie. Regularne uczestnictwo w typowych "wyścigach klubowych" nie jest raczej praktykowane. Łatwość transportu i przechowywania łódki w połączeniu z jej złożonością, która wymaga angażowania się w majsterkowanie, jak i nieco ryzykowne pozostawienie bez nadzoru na parkingu, spowodowało, że wielu właścicieli trzyma je "pod domem". Floty to przede wszystkim kolektywy żeglarzy, którzy utrzymują kontakt i szkolą się w dogodnym miejscu, zazwyczaj zgodnie z regionalnym kalendarzem imprez 5O5, który może obejmować całoroczne cykle, regaty regionalne, krajowe czy mistrzostwa świata. W szczególności Europa ma dobrze zorganizowany kalendarz wydarzeń, który przyciąga żeglarzy z całego kontynentu, z dużym udziałem załóg z całego Świata, szczególnie w tych latach w których to w Europie rozgrywane są Mistrzostwa Świata. Najlepsze miejsca, ze względu na łatwość podróżowania, to (Hyeres, Jezioro Garda, Kilonia.

W Polsce od wielu lat rozgrywany jest cykl Pucharu Polski[7] składający się z 6 regat w kilku dogodnych miejscach: Gdynia, Krynica Morska, Świnoujście, Szczecin i Zbąszczyń[8]

Miejsca gdzie znajdują się ośrodki z dużą liczbą żeglujących na 5o5:

  Australia Brisbane, Coffs Harbour, Adelaide, Fremantle
  Stany Zjednoczone Marblehead, Rye, Annapolis, Clearwater, San Diego, Long Beach, San Francisco/Santa Cruz, Seattle/Bellingham
  Wielka Brytania Anglia (sporo miejsc), Szkocja
  Niemcy Kolonia, Warnemünde
  Polska[9] Szczecin, Trójmiasto, Warszawa
Europa Finlandia, Szwecja, Dania, Francja, Włochy, Szwajcaria, Irlandia
  Kanada Ottawa/Kingston, Toronto, Vancouver
  Południowa Afryka Port Elizabeth

ŁódkaEdytuj

Kadłuby we wczesnych latach pięćdziesiątych XX wieku były budowane z wodoodpornej sklejki i wiele z nich nadal nadaje się do ścigania. Nowe kadłuby są budowane z zastosowaniem kompozytów: mat z włókna szklanego, włókna węglowego oraz z użyciem żywic: winyloestrowych lub epoksydowych. Rdzenie kadłubów są wypełnione pianką, balsą lub Nomexem w celu zwiększenia sztywność i wytrzymałość. Kadłuby pozostają konkurencyjne przez ponad dziesięć lat, a łodzie w tym wieku kilkakrotnie wygrywały wyścigi w dużych mistrzostwach. Drzewce tradycyjnie były stopami aluminium, ale ostatnie zmiany reguł pozwoliły na użycie włókna węglowego na bomy i spinakerbomy. Wyjątkiem są maszty, które muszą pozostać aluminiowe lub drewniane.

Kształt kadłuba i kształt żagli są ściśle kontrolowane, podczas gdy omasztowanie, płetwy oraz takielunek ruchomy pozostają dowolne. Pozwala to na różnorodne okuwanie łodzi zgodne z preferencjami żeglarza, a nie narzucone przez reguły klasowe (tak jak na przykład dla klasy Laser). Sprzęt ma ogromne możliwości regulacji, tak aby sprostać warunkom wietrznym i stanowi morza, w wyniku czego łódka może pływać we względnie szerokim zakresie prędkości wiatru i być obsługiwana przez różne załogi. Zespoły występują w wielu kombinacjach wieku i płci. Do 2009 roku wybudowano ponad 9 tysięcy egzemplarzy pięćsetpiątki, a aktualnie (czerwiec 2018) wydawane numery zaczynają się powyżej 9200. Trzeba tutaj dodać, że numery nadawane są od początku istnienia klasy po kolei, więc nie ma powtarzających się numerów narodowych. Kadłub zmieniając kraj nie zmienia numeru, zmieniają się tylko litery na żaglu kodujące kraj.

W ciągu sześćdziesięcioletniej historii klasy łódka była produkowana przez wiele firm. Obecnie najczęściej produkują ją firmy Rondar oraz Ovington. Ta ostatnia była kiedyś podwykonawcą, który budował kadłuby dla Rondara. Aktualnie budują własne kadłuby oraz dostarczają też okute i gotowe do pływania łódki.

Polska firma BlueBlue próbowała swoich sił w budowaniu kadłubów, po wytworzeniu 5 kadłubów nie kontynuowała ich budowy. Firma posiada kopyta potrzebne do wytworzenia kadłuba.

Lista aktualnych producentów:

Budowniczy Kraj Opis Strona WWW
Rondar Raceboats   Wielka Brytania Kadłuby i kompletne łódki http://www.rondarraceboats.com
Ovington Boats   Wielka Brytania Tylko nieokute kadłuby http://www.ovingtonboats.com
Parker 505   Wielka Brytania Kadłuby i kompletne łódki http://www.parker505.com
Van Munster Boats   Australia Kadłuby i kompletne łódki http://www.vanmunsterboats.com
Duvoisin Nautique   Szwajcaria Tylko nieokute kadłuby http://duvoisinnautique.ch/en

Łódka przeznaczona jest dla żeglarzy, którzy kupują nie okute kadłuby, drzewca i płetwy, a następnie okuwają swoje łodzie. W efekcie istnieje wiele różnych konfiguracji, z wyraźnymi regionalnymi preferencjami. Na przykład amerykańskie łodzie często mają tradycyjnie szoty umieszczone na noku bomu, podczas gdy w Europie to się właściwie nie zdarza. Doprowadziło to do powstania kilku firm, prowadzonych przez odnoszących sukcesy 505 żeglarzy, którzy opracowali standardowe konfiguracje olinowania i sprzedali kompletne łodzie na bazie odkrytych kadłubów pochodzących od budowniczych. Należą do nich Holger Jess z SegelsportJESS w Kilonii, Ian Pinnell z Pinnell & Bax w Northampton. Dla wielu zestawów konfiguracji opublikowano dokładne ustawienia olinowania, co podwyższa poziom regat.

Jeżeli chodzi o żagle, to rynek jest zdominowane przez kilka firm je produkujących: Pinnell & Bax w Wielkiej Brytanii, Bojsen-Møller w Europie oraz Glaser i North w Ameryce Północnej.

W Polsce do produkcji kadłubów przymierzyła się firma BluBlue, a żagle szyje i klei firma Narval.

Charakterystyka żeglowaniaEdytuj

5O5 to dość duża łódka jak na standardy dinghy, z potężnym spinakerem, który został dodatkowo zwiększony w 2000 roku i wprowadzony do użycia od października 2001 roku[10]. Klasa jest uważana za klasę dla dorosłych, a załogi zazwyczaj mają łączną masę w zakresie od 150 do 185 kg. Wyjątkowo dobrze zrównoważona w czasie używania foka i grota, nawet przy dużym wietrze. Wiele łódek używa niepodnoszonej płetwy sterowej, co w przypadku startu z plaży wymaga odpłynięcia bez niego na głębszą wodę. W kursach na wiatr 5O5 wchodzi w ślizg w wietrze już od 10 węzłów. Pływanie z wiatrem jest bardzo ekscytujące, a sama łódka zachowuje się bardzo dobrze i stabilnie. Przy wiatrach powyżej 12 węzłów korzystne jest pływania baksztagami, wykorzystując oczywiste zalety takiego kierunku względem wiatru w celu poruszania się w ciągłym ślizgu. Z dużym spinakerem i pojedynczym bomem spinakera zwrot z wiatrem to szczególnie wymagający manewr i konsekwentne definiuję się go jako "rytuał przejścia" pomiędzy nowicjuszami, a zaawansowanymi załogami. Od wielu lat to rozwiązanie jest zastępowane przez podwójny bom spinaker, który ogranicza konieczność przebywania załoganta w okolicach masztu w czasie zwrotu oraz pozwala na bezpieczniejsze i zdecydowanie szybszy zwrot przez rufę.

Nawet po sześćdziesięciu latach 5O5 pozostaje jedną z najbardziej wyrafinowanych i satysfakcjonujących żaglówek. Lista żeglarzy 5O5 obejmuje wielu najlepszych na świecie zawodowych żeglarzy, z których wielu uczestniczy w dużych imprezach. Na podium w regatach europejskich i światowych często goszczą olimpijczycy, czy uczestnicy Pucharu Ameryki.

PrzyszłośćEdytuj

Klasa 5O5 bez problemu nadąża za nowinkami technologicznymi, utrzymując aktualność klasy i jej znaczenie, ale bez ryzyka wykluczenia już istniejących łodzi. Próbowano kilku eksperymentalnych modyfikacji reguł klasowych, które obejmowały utworzenie systemu podwójnych trapezów, instalację bukszprytu i użycie asymetrycznego spinakera. Do chwili obecnej nie zostały one przyjęte przez Stowarzyszenie Klasy 5O5.

Przygotowanie do wyścigu (Mistrzostwa Świata SAP 5O5). Nazwa 505 pochodzi od długości 5,05 metra (16,5 stopy).

WydarzeniaEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

Mistrzostwa świata klasy 505 to coroczne regaty wyłaniające najlepszych żeglarzy klasy.

Rok Miejsce   Zwycięzca   2. miejsce   3. miejsce Startujących Krajów
1956   Francja
La Baule-Escoublac
 
Jacques Baptiste Lebrun[11]
P. Harinkcouck
1957[12]  
La Baule-Escoublac
 
Paul Elvstrøm
Pierre Poullain
1958[12]   Francja
La Baule-Escoublac
 
Paul Elvstrøm
Pierre Poullain
1959   Irlandia
Cork
 
Marcel Buffet
Patrick Wolff
1960   Francja
La Baule-Escoublac
 
Marcel Buffet
Patrick Wolff
1961[13]   Wielka Brytania
Weymouth
 
Jean-Claude Cornu
D. Doufier
1962   Francja
La Baule-Escoublac
 
Keith Paul
Bill Moakes
1963   Stany Zjednoczone
Larchmont
  1505
Brian Price
Chris Hough
 
Henry Schefter
Brian Smart
1964   Irlandia
Cork
 
John Parrington
Chris Hough
1965   Maroko
Tanger
  2017
Derek Farrant
Robin Farrant
1966   Australia
Adelaide
  2230
Jim Hardy
Max Whitnall
2366[14]
  Paul Elvstrøm
  Malcolm 'Pip' Pearson
 
John B. Cuneo
A. Martin
1967[15]   Francja
La Baule-Escoublac
 
B. Moret
R. Morch
1968[16][17]   Niemcy
Kilonia
  3100
Marcel Troupel
Philippe Lanaverre
  2767
Yves Pajot
Marc Pajot
  2940
Marcel Buffet
Daniel Nottet
75
1969[18]   Argentyna
Buenos Aires
 
Larry Marks
Victor Deschamps
 
Cudmore
Bruen
 
Domato
Sidmann
1970[19][20]   Wielka Brytania
Plymouth
 
Larry Marks
Victor Deschamps
 
Gordon Wilson
Philip Wilson
 
Derek Farrant
Robin Farrant
80 19
1971[21]   Stany Zjednoczone
Santa Cruz
  4082
Derek Farrant
Robin Farrant
 
Dave Vickland
Pingree
 
Peter Bainbridge
1972[22]   Finlandia
Hanko
  4420
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
 
Bruno Levesque
Jean-Luc Bapst
 
Kari Wilén
Jyri Wilén
1973[23][24]   Hongkong
Hongkong
  4689
Peter White
John Davies
 
Dennis Surtees
Stephen Owens
 
Yves Pajot
Yvon Kergreis
90
1974[25][26][27]   Szwecja
Marstrand
  4747
Yves Pajot
Marc Pajot
  5059
Dennis Surtees
Stephen Owens
  3316
Björn Arnesson
Göran Andersson
81 15
1975[28]   Bermudy
Hamilton
  5384
John Loveday
Lewis Dann
 
Jean-Marie Danielou
François Richard
 
Marcel Buffet
Thierry Desfarges
69
1976   Australia
jezioro Macquarie
  5789
Peter Colclough
Steve Jones
 
Terry Kyrwood
Reg Crick
 
R. Nonris
I. Rors
1977[29]   Francja
La Rochelle
  6189
Peter Colclough
Phil Brown
 
Ethan Bixby
Larry Tuttle
 
Steve Taylor
Stan Honey
1978[30][31]   Dania
Kopenhaga
  6589
Peter Colclough
Phil Brown
  6208
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  6213
Terry Kyrwood
Reg Crick
86
1979   Południowa Afryka
Durban
  6292
Steve Taylor
David Penfield
 
Dennis Surtees
Paul Cayard
 
Dan Thompson /
1980   Wielka Brytania
Hayling
  6933
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
 
Jon Andron
Howie Hamlin
 
Peter Colclough
Harold Barnes
1981[32]   Stany Zjednoczone
San Francisco
  7093
Ethan Bixby
Cam Lewis
  6933
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
  7143
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
86
1982   Irlandia
Cork
  7093
Gary Knapp
Cam Lewis
 
Peter Colclough
Harold Barnes
 
Steve Benjamin
Tucker Edmundson
1983   Australia
Adelaide
  7517
Terry Kyrwood
Reg Crick
 
Gary Bruniges
Greg Gardiner
 
Geoff Kyrwood
Bob Kyrwood
1984[33]  
Gromitz
  7481
Dean Blatchford
Tom Woods
 
Peter Colclough
Harold Barnes
 
Howie Hamlin
Rick Rattray
1985[34]   Japonia
Enoshima
  7738
Gary Bruniges
Greg Gardiner
 
Dean Blatchford
Tom Woods
 
Peter Colclough
Harold Barnes
55
1986   Francja
La Rochelle
  7940
Peter Colclough
Harold Barnes
 
Krister Bergström
Magnus Holmberg
 
Jan Bergström
Bengt Zachrisson
1987[35]   Finlandia
Helsinki
  7655
Krister Bergström
Olle Wenrup
  8056
Jørgen Holm
Finn Jensen
  7481
Dean Blatchford
Tom Woods
74 10
1988[36]   Australia
Sydney
  7655
Krister Bergström
Olle Wenrup
  7481
Dean Blatchford
Tom Woods
  8035
Stephen McConaghy
Andrew McConaghy
90 11
1989   Wielka Brytania
Felixstowe
  8211
Krister Bergström
Per Anders Hallberg
 
Peter Colclough
Phil Brown
 
Bruce Edwards
David Shelton
1990[37][38]  
Kingston
  7956
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
  8302
Philippe Boite
Jean-Luc Muzellec
  8211
Krister Bergström
Olle Wenrup
76
1991   Szwecja
Marstrand
  8211
Krister Bergström
Per Anders Hallberg
 
Ian Pinnell
Mark Darling
 
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
1992[39]   Stany Zjednoczone
Santa Cruz
  8405
Chris Nicholson
Darren Nicholson
  8433
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
  8266
Bruce Edwards
David Shelton
85 11
1993   Niemcy
Travemünde
  8431
Ian Barker
Tim Hancock
 
Paul Brotherton
Bill Masterman
 
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
1994   Południowa Afryka
Durban
  8522
Chris Nicholson
Darren Nicholson
  8521
Ian Barker
Tim Hancock
  8266
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
1995[40]   Wielka Brytania
Mount’s Bay
  8481
Jeremy Robinson
Bill Masterman
  8475
Krister Bergström
Thomas Moss
  8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
106 13
1996[41]   Australia
Townsville
  8521
Paul Towers
Dan Johnson
  8266
Howie Hamlin
Cam Lewis
  8510
Ian Barker
Daniel Cripps
96
1997[42]   Dania
Gilleleje
  8552
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
  8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
  8266
Howie Hamlin
Mike Martin
79
1998[43]   Stany Zjednoczone
Hyannis
  8610
Nick Trotman
Mike Mills
  7771
Howie Hamlin
Mike Martin
  8704
Ian Barker
Daniel Cripps
112
1999[44]   Francja
Quiberon
  8266
Howie Hamlin
Mike Martin
  7771
Andy Beeckman
Ben Benjamin
  8728
Jørgen Schønherr
Anders Kæmpe
137
2000[45]   Południowa Afryka
Durban
  8655
Krister Bergström
Thomas Moss
  8714
Mike Martin
Steve Bourdow
  8266
Howie Hamlin
Peter Alarie
56
2001[46]   Portugalia
Cascais
  8788
Wolfgang Hunger
Holger Jess
  8774
Ian Pinnell
Tim Hancock
  8655
Krister Bergström
Thomas Moss
105
2002[47]   Australia
Fremantle
  8804
Chris Nicholson
Darren Nicholson
  8714
Howie Hamlin
Mike Martin
  8655
Krister Bergström
Thomas Moss
98
2003[48]   Szwecja
Malmö
  8826
Wolfgang Hunger
Holger Jess
  8812
Krister Bergström
Johan Barne
  8714
Howie Hamlin
Peter Alarie
85
2004[49]   Stany Zjednoczone
Santa Cruz
  8854
Morgan Larson
Trevor Baylis
  8266
Howie Hamlin
Peter Alarie
  8714
Mike Martin
Jeff Nelson
102
2005[50][51][52]   Niemcy
Warnemünde
  8851
Wolfgang Hunger
Holger Jess
 
Mike Martin
Jesse Falsone
 
Dietrich Scheder-Bieschin
Reiner Görge
170
2006[53][54]   Wielka Brytania
Hayling
  8908
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
  8266
Howie Hamlin
Jeff Nelson
  8875
Jens Findel
Johannes Tellen
113
2007[55][56]   Australia
Adelaide
  8620
Jan Saugmann
Morten Ramsbæk
  8266
Howie Hamlin
Fritz Lanzinger
  8839
Sandy Higgins
Paul Marsh
92
2008[57]   Włochy
Palermo
  8960
Ian Pinnell
Carl Gibbon
  8762
Howie Hamlin
Andy Zinn
  8957
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
123
2009[58]   Stany Zjednoczone
San Francisco
  8714
Mike Martin
Jeff Nelson
  9002
Mike Holt
Carl Smit
  8786
Chris Nicholson
Casey Smith
98
2010[59]   Dania
Aarhus
  9027
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
  8962
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  9032
Ian Pinnell
Ian Mitchell
121
2011[60]   Australia
Wyspa Hamilton
  9027
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
  9002
Mike Holt
Carl Smit
  8946
Sandy Higgins
Paul Marsh
84
2012[4]   Francja
La Rochelle
8964
  Jan Saugmann
  Martin Görge
  9062
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  9090
Christian Kellner
Martin Schoeler
188
2013[61]   Barbados
Barbados
  8992
Class Lehmann
Leon Oehme
  9035
Stefan Boehm
Gerald Roos
  9071
Wolfgang Hunger
Holger Jess
77
2014[62]   Niemcy
Kilonia
  9072
Mike Holt
Rob Woelfel
  9074
Peter Nicholas
Luke Payne
  9071
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
161
2015[63]   Południowa Afryka
Port Elizabeth
  9072
Mike Holt
Carl Smit
  9136
Ian Pinnell
Johannes Tellen
  9091
Ted Conrads
Brian Haines
36
2016[64]   Wielka Brytania
Weymouth
  9106
Mike Martin
Adam Lowry
  9072
Mike Holt
Carl Smit
  9152
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
130
2017[65]   Stany Zjednoczone
Annapolis
  9072
Mike Holt
Carl Smit
  9106
Mike Martin
Adam Lowry
  9088
Andy Smith
Roger Gilbert
87
2018[66]   Polska
Gdynia
  8992
Lutz Stengel
Holger Jess
  9072
Mike Holt
Rob Woelfel
  9121
Jan-Philipp Hofmann
Felix Björn Brockerhoff
127
2019[67][68]   Australia
Fremantle
  9106
Mike Martin
Adam Lowry
  9072
Mike Holt
Carl Smit
  9004
Parker Shinn
Eric Anderson
89
2020[69]   Szwecja
Båstad
2021[69]   Bermudy

Polacy na Mistrzostwach ŚwiataEdytuj

Rok Kraj Miejsce Sternik Załogant Miejsce Startujących
2007[56]   Australia Adelaide Jakub Pawluk Piotr Żółtowski 57 92
2008[57]   Włochy Palermo Marcin Józefowski Jacek Barankiewicz 75 123
Jarosław Grabowski Michał Olko 89
Przemek Zagórski Piotr Juckiewicz 90
2014[62]   Niemcy Kilonia Mateusz Jura Bartosz Chroł 104 161
Karol Milewski Bartosz Milewski 127
Marcin Panek Przemysław Rzepecki 132
2016[64]   Wielka Brytania Weymouth Karol Milewski Bartosz Milewski 67 130
Przemek Zagórski Michał Olko 90
Domaski Kacper Kaczmarek 116
2017[65]   Stany Zjednoczone Annapolis Przemek Zagórski Michał Olko 60 87
2018[66]   Polska Gdynia Jakub Pawluk Marcin Józefowski 36 127
Karol Milewski Bartosz Milewski 46
Mateusz Jura Bartosz Chroł 51
Łącznie wystąpiło 30 polskich załóg.
2019[68]   Australia Fremantle Jakub Pawluk Marcin Józefowski 42 89
Przemek Zagórski Michał Olko 77

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Według zawodnikówEdytuj

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw świata kasy 505.

Miejsce Zawodnik Państwo Lata[a] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Krister Bergström   Szwecja 1986 – 2003 5 3 3 11
2. Wolfgang Hunger   Niemcy 2001 – 2016 5 0 4 9
3. Mike Martin   Stany Zjednoczone 1997 – 2019 4 5 2 11
4. Peter Colclough   Wielka Brytania 1976 – 1989 4 3 2 9
5. Holger Jess   Niemcy 2001 – 2018 4 0 1 5
6. Mike Holt   Stany Zjednoczone 2009 – 2019 3 5 0 8
7. Chris Nicholson   Australia 1992 – 2009 3 0 1 4
8. Darren Nicholson   Australia 1992 – 2002 3 0 0 3
9. Carl Smit   Stany Zjednoczone 2009 – 2019 2 4 0 6
10. Olle Wenrup   Szwecja 1987 – 1997 2 1 2 5
11. Elvstrøm, PaulPaul Elvstrøm   Dania 1957 – 1966 2 1 0 3
11. Phil Brown   Wielka Brytania 1977 – 1989 2 1 0 3
11. Cam Lewis   Stany Zjednoczone 1981 – 1996 2 1 0 3
11. Adam Lowry   Stany Zjednoczone 2016 – 2019 2 1 0 3
15. Julien Kleiner   Niemcy 2008 – 2016 2 0 3 5
16. Marcel Buffet   Francja 1959 – 1975 2 0 2 4
17. Derek Farrant   Wielka Brytania 1965 – 1971 2 0 1 3
17. Robin Farrant   Wielka Brytania 1965 – 1971 2 0 1 3
17. Ian Mitchell   Wielka Brytania 1997 – 2010 2 0 1 3
20. Pierre Poullain   Dania 1957 – 1958 2 0 0 2
20. Patrick Wolff   Francja 1959 – 1960 2 0 0 2
20. Chris Hough   Australia 1963 – 1964 2 0 0 2
20. Larry Marks   Wielka Brytania 1969 – 1970 2 0 0 2
20. Victor Deschamps   Wielka Brytania 1969 – 1970 2 0 0 2
20. Per Anders Hallberg   Szwecja 1989 – 1991 2 0 0 2
20. Mark Upton-Brown   Wielka Brytania 1997 – 2006 2 0 0 2
20. Jan Saugmann   Dania 2007 – 2012 2 0 0 2
28. Howie Hamlin   Stany Zjednoczone 1980 – 2008 1 8 4 13
29. Ian Pinnell   Wielka Brytania 1991 – 2015 1 3 1 5
30. Harold Barnes   Wielka Brytania 1980 – 1986 1 2 2 5
31. Dean Blatchford   Australia 1984 – 1988 1 2 1 4
31. Tom Woods   Australia 1984 – 1988 1 2 1 4
33. Tim Hancock   Wielka Brytania 1993 – 2001 1 2 0 3
34. Jørgen Schønherr   Dania 1981 – 1999 1 1 5 7
35. Ian Barker   Wielka Brytania 1993 – 1998 1 1 2 4
35. Thomas Moss   Szwecja 1995 – 2002 1 1 2 4
37. Yves Pajot   Francja 1968 – 1974 1 1 1 3
37. Reg Crick   Australia 1976 – 1983 1 1 1 3
37. Terry Kyrwood   Australia 1976 – 1983 1 1 1 3
37. Steve Benjamin   Stany Zjednoczone 1980 – 1982 1 1 1 3
37. Tucker Edmundson   Stany Zjednoczone 1980 – 1982 1 1 1 3
37. Jeff Nelson   Stany Zjednoczone 2004 – 2009 1 1 1 3
43. Marc Pajot   Francja 1968 – 1974 1 1 0 2
43. Ethan Bixby   Stany Zjednoczone 1977 – 1981 1 1 0 2
43. Gary Bruniges   Australia 1983 – 1985 1 1 0 2
43. Greg Gardiner   Australia 1983 – 1985 1 1 0 2
43. Bill Masterman   Wielka Brytania 1993 – 1995 1 1 0 2
43. Rob Woelfel   Stany Zjednoczone 2014 – 2018 1 1 0 2
49. Anders Kæmpe   Dania 1981 – 1999 1 0 3 4
50. Steve Taylor   Stany Zjednoczone 1977 – 1979 1 0 1 2
51. Jacques LebrunJacques Baptiste   Francja 1956 1 0 0 1
51. P. Harinkcouck   Francja 1956 1 0 0 1
51. D. Doufier   Francja 1961 1 0 0 1
51. Jean-Claude Cornu   Francja 1961 1 0 0 1
51. Bill Moakes   Wielka Brytania 1962 1 0 0 1
51. Keith Paul   Wielka Brytania 1962 1 0 0 1
51. Brian Price   Australia 1963 1 0 0 1
51. John Parrington   Australia 1964 1 0 0 1
51. Jim Hardy   Australia 1966 1 0 0 1
51. Max Whitnall   Australia 1966 1 0 0 1
51. B. Moret   Francja 1967 1 0 0 1
51. R. Morch   Francja 1967 1 0 0 1
51. Marcel Troupel   Francja 1968 1 0 0 1
51. Philippe Lanaverre   Francja 1968 1 0 0 1
51. Nicolas Fedorenko   Francja 1972 1 0 0 1
51. Nicolas Loday   Francja 1972 1 0 0 1
51. John Davies   Wielka Brytania 1973 1 0 0 1
51. Peter White   Wielka Brytania 1973 1 0 0 1
51. John Loveday   Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
51. Lewis Dann   Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
51. Steve Jones   Wielka Brytania 1976 1 0 0 1
51. David Penfield   Stany Zjednoczone 1979 1 0 0 1
51. Gary Knapp   Stany Zjednoczone 1982 1 0 0 1
51. Jeremy Robinson   Wielka Brytania 1995 1 0 0 1
51. Dan Johnson   Wielka Brytania 1996 1 0 0 1
51. Paul Towers   Wielka Brytania 1996 1 0 0 1
51. Mike Mills   Stany Zjednoczone 1998 1 0 0 1
51. Nick Trotman   Stany Zjednoczone 1998 1 0 0 1
51. Morgan Larson   Stany Zjednoczone 2004 1 0 0 1
51. Trevor Baylis   Stany Zjednoczone 2004 1 0 0 1
51. Morten Ramsbæk   Niemcy 2007 1 0 0 1
51. Carl Gibbon   Wielka Brytania 2008 1 0 0 1
51. Martin Görge   Dania 2012 1 0 0 1
51. Class Lehmann   Niemcy 2013 1 0 0 1
51. Leon Oehme   Niemcy 2013 1 0 0 1
51. Lutz Stengel   Niemcy 2018 1 0 0 1
87. Dennis Surtees   Stany Zjednoczone 1973 – 1979 0 3 0 3
87. Jacob Bojsen-Møller   Dania 1978 – 2012 0 3 0 3
87. Bojsen-Møller, JørgenJørgen Bojsen-Møller   Dania 1978 – 2012 0 3 0 3
90. Stephen Owens   Stany Zjednoczone 1973 – 1974 0 2 0 2
91. Michael Poulsen   Dania 1992 – 1994 0 1 2 3
91. Peter Alarie   Stany Zjednoczone 2000 – 2004 0 1 2 3
93. Ebbe Rosén   Szwecja 1995 – 1997 0 1 1 2
93. Johannes Tellen   Niemcy 2006 – 2015 0 1 1 2
95. Brian Smart   Stany Zjednoczone 1963 0 1 0 1
95. Henry Schefter   Stany Zjednoczone 1963 0 1 0 1
95. Malcolm 'Pip' Pearson   Australia 1966 0 1 0 1
95. Bruen   Irlandia 1969 0 1 0 1
95. Cudmore   Irlandia 1969 0 1 0 1
95. Gordon Wilson   Wielka Brytania 1970 0 1 0 1
95. Philip Wilson   Wielka Brytania 1970 0 1 0 1
95. Dave Vickland   Stany Zjednoczone 1971 0 1 0 1
95. Pingree   Stany Zjednoczone 1971 0 1 0 1
95. Bruno Levesque   Francja 1972 0 1 0 1
95. Jean-Luc Bapst   Francja 1972 0 1 0 1
95. François Richard   Francja 1975 0 1 0 1
95. Jean-Marie Danielou   Francja 1975 0 1 0 1
95. Larry Tuttle   Stany Zjednoczone 1977 0 1 0 1
95. Paul Cayard   Stany Zjednoczone 1979 0 1 0 1
95. Jon Andron   Stany Zjednoczone 1980 0 1 0 1
95. Magnus Holmberg   Szwecja 1986 0 1 0 1
95. Finn Jensen   Dania 1987 0 1 0 1
95. Jørgen Holm   Dania 1987 0 1 0 1
95. Jean-Luc Muzellec   Francja 1990 0 1 0 1
95. Philippe Boite   Francja 1990 0 1 0 1
95. Mark Darling   Wielka Brytania 1991 0 1 0 1
95. Paul Brotherton   Wielka Brytania 1993 0 1 0 1
95. Andy Beeckman   Stany Zjednoczone 1999 0 1 0 1
95. Ben Benjamin   Stany Zjednoczone 1999 0 1 0 1
95. Steve Bourdow   Stany Zjednoczone 2000 0 1 0 1
95. Johan Barne   Szwecja 2003 0 1 0 1
95. Jesse Falsone   Stany Zjednoczone 2005 0 1 0 1
95. Fritz Lanzinger   Stany Zjednoczone 2007 0 1 0 1
95. Andy Zinn   Stany Zjednoczone 2008 0 1 0 1
95. Gerald Roos   Niemcy 2013 0 1 0 1
95. Stefan Boehm   Niemcy 2013 0 1 0 1
95. Luke Payne   Australia 2014 0 1 0 1
95. Peter Nicholas   Australia 2014 0 1 0 1
129. Bruce Edwards   Stany Zjednoczone 1989 – 1992 0 0 2 2
129. David Shelton   Stany Zjednoczone 1989 – 1992 0 0 2 2
129. Daniel Cripps   Wielka Brytania 1996 – 1998 0 0 2 2
129. Paul Marsh   Australia 2007 – 2011 0 0 2 2
129. Sandy Higgins   Australia 2007 – 2011 0 0 2 2
134. A. Martin   Australia 1966 0 0 1 1
134. John B. Cuneo   Australia 1966 0 0 1 1
134. Daniel Nottet   Francja 1968 0 0 1 1
134. Domato   Argentyna 1969 0 0 1 1
134. Sidmann   Argentyna 1969 0 0 1 1
134. Peter Bainbridge   Wielka Brytania 1971 0 0 1 1
134. Jyri Wilén   Finlandia 1972 0 0 1 1
134. Kari Wilén   Finlandia 1972 0 0 1 1
134. Yvon Kergreis   Francja 1973 0 0 1 1
134. Björn Arnesson   Szwecja 1974 0 0 1 1
134. Göran Andersson   Szwecja 1974 0 0 1 1
134. Thierry Desfarges   Francja 1975 0 0 1 1
134. I. Rors   Australia 1976 0 0 1 1
134. R. Nonris   Australia 1976 0 0 1 1
134. Stan Honey   Stany Zjednoczone 1977 0 0 1 1
134. Dan Thompson   Stany Zjednoczone 1979 0 0 1 1
134. Bob Kyrwood   Australia 1983 0 0 1 1
134. Geoff Kyrwood   Australia 1983 0 0 1 1
134. Rick Rattray   Stany Zjednoczone 1984 0 0 1 1
134. Bengt Zachrisson   Szwecja 1986 0 0 1 1
134. Jan Bergström   Szwecja 1986 0 0 1 1
134. Andrew McConaghy   Australia 1988 0 0 1 1
134. Stephen McConaghy   Australia 1988 0 0 1 1
134. Dietrich Scheder-Bieschin   Niemcy 2005 0 0 1 1
134. Reiner Görge   Niemcy 2005 0 0 1 1
134. Jens Findel   Niemcy 2006 0 0 1 1
134. Casey Smith   Australia 2009 0 0 1 1
134. Christian Kellner   Niemcy 2012 0 0 1 1
134. Martin Schoeler   Niemcy 2012 0 0 1 1
134. Brian Haines   Stany Zjednoczone 2015 0 0 1 1
134. Ted Conrads   Stany Zjednoczone 2015 0 0 1 1
134. Andy Smith   Wielka Brytania 2017 0 0 1 1
134. Roger Gilbert   Wielka Brytania 2017 0 0 1 1
134. Felix Björn Brockerhoff   Niemcy 2018 0 0 1 1
134. Jan-Philipp Hofmann   Niemcy 2018 0 0 1 1
134. Eric Anderson   Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
134. Parker Shinn   Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
Według państwEdytuj

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw świata klasy 5O5.

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.   Wielka Brytania 17 9 8 34
2.   Stany Zjednoczone 13 24 12 49
3.   Australia 9 6 9 24
4.   Francja 8 4 3 15
5.   Niemcy 8 1 8 17
6.   Szwecja 5 4 6 15
7.   Dania 4 5 5 14
8.   Irlandia 0 1 0 1
9.   Argentyna 0 0 1 1
10.   Finlandia 0 0 1 1

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Rok[70] Miejsce   Zwycięzca   2. miejsce   3. miejsce Startujących Krajów
1966   Dania
Kopenhaga
 
Derek Farrant
Robin Farrant
1969[71]   Irlandia
Dublin
 Derek Farrant
Mike Fountain
 
Jan Eppers
Per Gotfredsen
 
Christer Bath
Pelle Bath
1970   Dania
Kopenhaga
 
Christer Bath
Pelle Bath
1971[72]   Dania
Kopenhaga
  4079
Hugh Bourn
Paul Deschamps
  4122
Serge Guillaume
  3991
Christer Bath
Pelle Bath
83
1973   Francja
Carnac
 
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
1975[73]   Szwajcaria
Sankt Moritz
 
John Loveday
Lewis Dann
 
Bourn
Pusinelli
 
Marcel Buffet
Thierry Desfarges
1976[74]   Wielka Brytania
Hayling
 
Peter Colclough
Phil Brown
 
Nicolas Loday
Nicolas Fedorenko
 
Anderson
82 9
1979[75][76]   RFN
Kilonia
  6886
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  6989
Peter Colclough
Phil Brown
  6630
Staffan Eklund
Anders Eklund
69
1981[73][77]   Włochy
jezioro Garda
  7351
Karl-Erik Nilsson
A. Aven
  7352
Krister Bergstrm
P. Anders Hallberg
  7381
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
82 8
1983[78]   Szwecja
Karlskron
  7343
Karl-Erik Nilsson
Jan Calvert
  7591
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
  7593
Staffan Eklund
Anders Eklund
1985   Wielka Brytania
Mount’s Bay
 
Peter Colclough
Harold Barnes
1988   Szwajcaria
Genewa
 
Krister Bergstrom
Per Anders Hallberg
1990   Francja
Quiberon
 
Jorgen Schonherr
Anders Kæmpe
1992[79]   Dania
Hellerup
  8095
Ian Pinnell
Mark Darling
  8232
Ebbe Rosén
Olle Wenrup
  8433
Jørgen Schønherr
Michael Poulsen
44 7
1994[80][81]   Holandia
Medemblik
 
Jorgen Schonherr
Anders Kæmpe
 
Paul Towers
Dan Johnson
 
Howie Hamlin
Mike Martin
63 8
1996   Szwajcaria
jezioro Silvaplana
 
M. Bohren
R. Fischer
1998[82]   Niemcy
Damp
  8481
Jeremy Robinson
Bill Masterman
  8677
Ian Pinnell
Nick Powell
  8670
Wolfgang Hunger
Holger Jess
36 5
2000[73]   Walia
Abersoch
 
Ian Pinnell
Nick Powell
 
David Smithwhite
Neil Fulcher
 
Simon Payne
Boll Masterman
2002[73][83]   Włochy
jezioro Garda
  8655
Krister Bergstrom
Thomas Moss
  8670
Martin Görge
Rainer Görge
  8773
Simon Payne
Boll Masterman
45 5
2004[84]   Chorwacja
Pula
  8851
Wolfgang Hunger
Holger Jess
  8620
Jan Saugmann
Morten Ramsbak
  8827
Dario Kliba
Christian Stormark
56 8
2006   Dania
Aarhus
 
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
2007[85][86]   Polska
Sopot
 
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
 
Jan Saugman
Morten Ramsbarle
 
Meike Schomaker
Rainer Gorge
53
2008[87]   Włochy
Palermo
  8715
Ethan Bixby
Erik Boothe
  8875
Jens Findel
Johannes Tellen
  8762
Howie Hamlin
Andy Zinn
69
2009[88]   Niemcy
Kilonia
  8957
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
  8964
Jan Saugmann
Morten Ramsbæk
  8962
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
101
2011   Włochy
Malcesnie
 
Meike Schomaeker
Holger Jess
2013[89]   Holandia
Medemblik
  9062
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  9112
Morten Bogacki
Lars Dehne
  9102
Meike Schomaeker
Holger Jess
89
2015[90][91]   Szwecja
Varberg
  9152
Meike Schomaeker
Holger Jess
  9071
Wolfgang Hunger
Julien Kleiner
  9110
Jan Saugmann
Jakob Karbo
94 11
2017[92][93]   Niemcy
Warnemünde
  9181
Jørgen Bojsen-Møller
Jacob Bojsen-Møller
  9180
Nathan Batchelor
Sam Pascoe
  8992
Lutz Stengel
Frank Feller
93
2019[94][95]   Dania
Sønderborg
  9215
Roger Gilbert
Ben Mcgrane
  9221
Ian Pinnell
  Carl Smit
  9153
Howie Hamlin
Jeff Nelson
75

Polacy na Mistrzostwach EuropyEdytuj

Rok Kraj Miejsce Sternik Załogant Łódka Miejsce Startujących
2006   Aarhus Jakub Pawluk Piotr Żółtowski 7539 13 46
2007[86]   Sopot Przemysław Zagórski Piotr Juckiewicz 8416 45 53
Marcin Józefowski Jacek Barankiewicz 8358 46
Antonina Żółtowska Piotr Żółtowski 7539 49
Michał Korneszczuk Krzysztof Krempeć 8622 51
2015[90][91][96]   Varberg Jarosław Grabowski Michał Olko 9132 49 94
Karol Milewski Bartosz Milewski 8909 54
Jan Domański Patryk Witkowski 8358 88
Aleksandra Kachlicka Kacper Kaczmarek 8437 92
2017[92][93]   Warnemünde Mateusz Jura Bartosz Chroł 9119 38 93
Przemek Zagórski Michał Olko 9132 39
Jan Domański Jan Widerski 8909 76
Dominik Ostrowski Jakub Folczak 8802 81
Dominik Pawłowski Kacper Kaczmarek 8437 90

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Według zawodnikówEdytuj

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw europy klasy 5O5.

Miejsce Zawodnik Państwo Lata[b] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Jacob Bojsen-Møller   Dania 1979 – 2017 5 0 2 7
1. Bojsen-Møller, JørgenJørgen Bojsen-Møller   Dania 1979 – 2017 5 0 2 7
3. Holger Jess   Niemcy 1998 – 2015 3 0 2 5
4. Ian Pinnell   Wielka Brytania 1992 – 2019 2 2 0 4
5. Wolfgang Hunger   Niemcy 1998 – 2015 2 1 1 4
6. Peter Colclough   Wielka Brytania 1976 – 1985 2 1 0 3
7. Meike Schomaeker   Niemcy 2007 – 2015 2 0 2 4
8. Derek Farrant   Wielka Brytania 1966 – 1969 2 0 0 2
8. Karl-Erik Nilsson   Szwecja 1981 – 1983 2 0 0 2
8. Krister Bergstrom   Szwecja 1988 – 2002 2 0 0 2
8. Anders Kæmpe   Dania 1990 – 1994 2 0 0 2
8. Jorgen Schonherr   Dania 1990 – 1994 2 0 0 2
13. Phil Brown   Wielka Brytania 1976 – 1979 1 1 0 2
13. Nick Powell   Wielka Brytania 1998 – 2000 1 1 0 2
13. Julien Kleiner   Niemcy 2009 – 2015 1 1 0 2
16. Christer Bath   Szwecja 1969 – 1971 1 0 2 3
16. Pelle Bath   Szwecja 1969 – 1971 1 0 2 3
18. Robin Farrant   Wielka Brytania 1966 1 0 0 1
18. Mike Fountain   Wielka Brytania 1969 1 0 0 1
18. Hugh Bourn   Wielka Brytania 1971 1 0 0 1
18. Paul Deschamps   Wielka Brytania 1971 1 0 0 1
18. Nicolas Fedorenko   Francja 1973 1 0 0 1
18. Nicolas Loday   Francja 1973 1 0 0 1
18. John Loveday   Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
18. Leww Dann   Wielka Brytania 1975 1 0 0 1
18. A. Aven   Szwecja 1981 1 0 0 1
18. Jan Calvert   Szwecja 1983 1 0 0 1
18. Harold Barnes   Wielka Brytania 1985 1 0 0 1
18. Per Anders Hallberg   Szwecja 1988 1 0 0 1
18. Mark Darling   Wielka Brytania 1992 1 0 0 1
18. M. Bohren   Szwajcaria 1996 1 0 0 1
18. R. Fischer   Szwajcaria 1996 1 0 0 1
18. Bill Masterman   Wielka Brytania 1998 1 0 0 1
18. Jeremy Robinson   Wielka Brytania 1998 1 0 0 1
18. Thomas Moss   Szwecja 2002 1 0 0 1
18. Erik Boothe   Stany Zjednoczone 2008 1 0 0 1
18. Ethan Bixby   Stany Zjednoczone 2008 1 0 0 1
18. Ben Mcgrane   Wielka Brytania 2019 1 0 0 1
18. Roger Gilbert   Wielka Brytania 2019 1 0 0 1
40. Jan Saugmann   Dania 2004 – 2015 0 3 1 4
41. Ebbe Rosén   Szwecja 1983 – 1992 0 2 0 2
41. Olle Wenrup   Szwecja 1983 – 1992 0 2 0 2
41. Morten Ramsbæk   Dania 2007 – 2009 0 2 0 2
44. Jan Eppers   Dania 1969 0 1 0 1
44. Per Gotfredsen   Dania 1969 0 1 0 1
44. Serge Guillaume   Francja 1971 0 1 0 1
44. Bourn   Wielka Brytania 1975 0 1 0 1
44. Pusinelli   Wielka Brytania 1975 0 1 0 1
44. Nicolas Loday Nicolas Fedorenko   Francja 1976 0 1 0 1
44. Krister Bergstrm   Szwecja 1981 0 1 0 1
44. P. Anders Hallberg   Szwecja 1981 0 1 0 1
44. Dan Johnson   Wielka Brytania 1994 0 1 0 1
44. Paul Towers   Wielka Brytania 1994 0 1 0 1
44. David Smithwhite   Wielka Brytania 2000 0 1 0 1
44. Neil Fulcher   Wielka Brytania 2000 0 1 0 1
44. Martin Görge   Niemcy 2002 0 1 0 1
44. Rainer Görge   Niemcy 2002 0 1 0 1
44. Morten Ramsbak   Dania 2004 0 1 0 1
44. Jens Findel   Niemcy 2008 0 1 0 1
44. Johannes Tellen   Niemcy 2008 0 1 0 1
44. Lars Dehne   Niemcy 2013 0 1 0 1
44. Morten Bogacki   Niemcy 2013 0 1 0 1
44. Nathan Batchelor   Wielka Brytania 2017 0 1 0 1
44. Sam Pascoe   Wielka Brytania 2017 0 1 0 1
44. Carl Smit   Stany Zjednoczone 2019 0 1 0 1
66. Howie Hamlin   Stany Zjednoczone 1994 – 2019 0 0 3 3
67. Anders Eklund   Szwecja 1979 – 1983 0 0 2 2
67. Staffan Eklund   Szwecja 1979 – 1983 0 0 2 2
67. Boll Masterman   Wielka Brytania 2000 – 2002 0 0 2 2
67. Simon Payne   Wielka Brytania 2000 – 2002 0 0 2 2
71. Marcel Buffet   Francja 1975 0 0 1 1
71. Thierry Desfarges   Francja 1975 0 0 1 1
71. Anderson   Szwecja 1976 0 0 1 1
71. Jørgen Schønherr   Dania 1992 0 0 1 1
71. Michael Poulsen   Dania 1992 0 0 1 1
71. Mike Martin   Stany Zjednoczone 1994 0 0 1 1
71. Christian Stormark   Dania 2004 0 0 1 1
71. Dario Kliba   Dania 2004 0 0 1 1
71. Rainer Gorge   Niemcy 2007 0 0 1 1
71. Andy Zinn   Stany Zjednoczone 2008 0 0 1 1
71. Jakob Karbo   Niemcy 2015 0 0 1 1
71. Frank Feller   Niemcy 2017 0 0 1 1
71. Lutz Stengel   Niemcy 2017 0 0 1 1
71. Jeff Nelson   Stany Zjednoczone 2019 0 0 1 1
Według państwEdytuj

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw europy klasy 5O5.

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.   Wielka Brytania 10 6 2 18
2.   Dania 7 4 4 15
3.   Szwecja 5 3 5 13
4.   Niemcy 4 4 5 13
5.   Francja 1 2 1 4
6.   Stany Zjednoczone 1 1 3 5
7.   Szwajcaria 1 0 0 1

Mistrzostwa Ameryki PółnocnejEdytuj

Rok Miejsce   Zwycięzca   2. miejsce   3. miejsce Startujących Kraje
1998[97]   Stany Zjednoczone
Hyannis
  8610
Nick Trotman
Mike Mills
  8552
Mark Upton-Brown
Ian Mitchell
  7318
Mike Zani
Peter Alarie
90
2016[98]   Stany Zjednoczone
Bellingham Bay
  9088
Riley Gibbs
Reeve Dunne
  9080
Howard Hamlin
Jeff Nelson
  9173
Tyler Moore
Rob Woelfel
49
2017[99]   Stany Zjednoczone
Buzzards Bay
 
Howard Hamlin
Andy Zinn
 
Chris Behm
Jesse Falsone
 
Ted Conrads
Jeff Nelson
25
2019[100]   Kanada
Kingston
  9106
Mike Martin
Adam Lowry
  9160
Howard Hamlin
Russell Clark
  9202
Mike Holt
Carl Smit
39

Mistrzostwa PolskiEdytuj

Rok Miejsce   Zwycięzca   2. miejsce   3. miejsce
2006[101] Sopot Jakub Pawluk / Piotr Żółtowski Michał Korneszczuk / Jakub Klimek Dorota Dajkowska / Łukasz Stawski
2007[102] Sopot Michał Korneszczuk / Krzysztof Krempeć Jakub Pawluk / Michał Redmerski Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz
2008[103][104] Kamień Pomorski Michał Korneszczuk[105] / Krzysztof Krempeć – 8622 Jakub Pawluk / Michał Redmerski – 7957 Jarosław Grabowski / Michał Olko – 8130
2009[106][107] Gdynia Jakub Pawluk / Michał Redmerski Rafał Becker / Przemysław Zagórski Jarek Grabowski / Michał Olko
2010[108] Górki Zachodnie Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki Tymon Sadowski / Piotr Juckiewicz
2011[109] Gdynia Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Zakrzewski Mirosław Majcher / Piotr Juckiewicz
2012[110] Kamień Pomorski Jakub Pawluk / Michał Redmerski Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki Antonina Żółtowska / Piotr Żółtowski
2013[111][112] Kamień Pomorski Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 8358 Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki – 8665 Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz – 8416
2014[113] Sopot Bartosz Makała / Łukasz Skrzycki – 9119 Przemysław Zagórski / Piotr Juckiewicz – 8416 Jarosław Grabowski / Michał Olko – 8736
2015[114][115] Puck Tymon Sadowski / Łukasz Skrzycki – 9119 Szymon Wierzbicki / Kacper Kaczmarek – 8427 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9120
2016[116][117] Krynica Morska Karol Milewski / Bartosz Milewski – 9170 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9120 Agnieszka Skrzypulec / Adam Kominek – 8416
2017[118][119] Gdynia Mateusz Jura / Bartosz Chroł – 9119 Przemysław Zagórski / Michał Olko – 9132 Dominik Ostrowski / Jakub Folczak – 8802
2018[120][121] Świnoujście Ewa Bartosiewicz / Dominik Buksak – 9110 Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9118 Szymon Wierzbicki / Marek Kaczmarek
2019[122] Dziwnów Jakub Pawluk / Marcin Józefowski – 9118 Mateusz Jura / Bartosz Chroł – 9119 Karol Milewski / Jan Siekierzyński – 9170

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw polski klasy 5O5.

Miejsce Zawodnik Lata[c] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Jakub Pawluk 2006 – 2019 7 4 1 12
2. Michał Redmerski 2007 – 2012 4 2 0 6
3. Łukasz Skrzycki 2010 – 2015 2 3 0 5
4. Marcin Józefowski 2013 – 2019 2 2 1 5
5. Michał Korneszczuk 2006 – 2008 2 1 0 3
6. Krzysztof Krempeć 2007 – 2008 2 0 0 2
7. Bartosz Makała 2010 – 2014 1 4 0 5
8. Bartosz Chroł 2017 – 2019 1 1 0 2
8. Mateusz Jura 2017 – 2019 1 1 0 2
10. Piotr Żółtowski 2006 – 2012 1 0 1 2
10. Tymon Sadowski 2010 – 2015 1 0 1 2
10. Karol Milewski 2016 – 2019 1 0 1 2
13. Bartosz Milewski 2016 1 0 0 1
13. Dominik Buksak 2018 1 0 0 1
13. Ewa Bartosiewicz 2018 1 0 0 1
16. Przemysław Zagórski 2007 – 2017 0 3 2 5
17. Piotr Juckiewicz 2007 – 2014 0 1 4 5
18. Michał Olko 2008 – 2017 0 1 3 4
19. Szymon Wierzbicki 2015 – 2018 0 1 1 2
20. Jakub Klimek 2006 0 1 0 1
20. Rafał Becker 2009 0 1 0 1
20. Zakrzewski, ŁukaszŁukasz Zakrzewski 2011 0 1 0 1
20. Kacper Kaczmarek 2015 0 1 0 1
24. Jarosław Grabowski 2008 – 2014 0 0 3 3
25. Dorota Dajkowska 2006 0 0 1 1
25. Łukasz Stawski 2006 0 0 1 1
25. Mirosław Majcher 2011 0 0 1 1
25. Antonina Żółtowska 2012 0 0 1 1
25. Adam Kominek 2016 0 0 1 1
25. Skrzypulec, AgnieszkaAgnieszka Skrzypulec 2016 0 0 1 1
25. Dominik Ostrowski 2017 0 0 1 1
25. Jakub Folczak 2017 0 0 1 1
25. Marek Kaczmarek 2018 0 0 1 1
25. Jan Siekierzyński 2019 0 0 1 1

UwagiEdytuj

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw świata.
  2. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw europy.
  3. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale mistrzostw polski.

PrzypisyEdytuj

  1. Specifications (ang.). International 505. [dostęp 2018-06-12].
  2. International 505, Outer Harbour Centreboard Club [dostęp 2013-07-20].
  3. Dane, Klasa 5O5 [dostęp 2018-11-14].
  4. a b 505 Worlds 2012, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  5. Portsmouth Number List 2012 (ang.). Royal Yachting Association. [dostęp 2012-07-31].
  6. Centerboard Classes (ang.). US Sailing. [dostęp 2012-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-12)].
  7. Puchar Polski Klasy 5O5. Klasa 5O5, 2017-12-07. [dostęp 2018-06-08].
  8. Kalendarz regat 2018. Klasa 5O5, 2017-12-15. [dostęp 2018-06-05].}
  9. Flota 505 w Polsce. Klasa 5O5, 2017-11-21. [dostęp 2018-06-05].
  10. Summary of Rule Changes (ang.). International 505. [dostęp 2018-06-05].
  11. Sailor Biography : Sailors : Jacques Baptiste LEBRUN, World Sailing [dostęp 2018-12-05] (ang.).
  12. a b Paul Elvstrøm – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  13. D Doufier – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  14. Boat Registry - 0 to 6999, 505 sailing Australia [dostęp 2018-12-05] (ang.).
  15. B Moret – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  16. 505 World Championship 1968, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  17. 505 World Championship 1968 [dostęp 2018-06-07] (ang.).
  18. VM 1969 12 – 18 januari [dostęp 2018-06-07] (szw.).
  19. 505 World Championship 1970, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  20. 505 World Championships 1970 [dostęp 2019-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2005-02-08] (ang.).
  21. 505 World Championship 1971, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  22. 505 World Championship 1972, ISAF [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  23. 505 World Championship 1973, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  24. 1973: 505 World Champions from Felixstowe Ferry Sailng Club [dostęp 2018-11-13] (ang.).
  25. 505 World Championship 1974, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  26. 505 Worlds 1974, Marstrand, Sweden [dostęp 2018-06-07].
  27. Marcel Buffet, 505 VM Marstrand 1974 - Bröderna Pajot mot VM-guld, en [dostęp 2020-02-25].
  28. 505 World Championship 1975, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  29. 505 World Championship 1977, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  30. 505 World Championship 1978, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  31. 1978 - Copenhagen, Denmark [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  32. 505 World Championship 1981, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  33. 505 World Championship 1984, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  34. 505 World Championship 1985, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  35. 505 World Championship 1987, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  36. 505 World Championship 1988, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  37. 505 World Championships Kingston Ontario, Canada 1990, International 505 [dostęp 2018-05-28] (ang.).
  38. 505 World Championship 1990, ISAF [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  39. The 1992 International 505 WORLDS, Santa Cruz/CA, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  40. Alexander Meller, Record Turnout at 1995 505 World Championship and Pre-Worlds [dostęp 2018-11-09] (ang.).
  41. 1996 505 World Championship [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  42. 1997 - Gilleleje, Denmark, 505 sailing Australia, 19 kwietnia 2015 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  43. Sea-Land - 505 World Championship, ISAF, 21 sierpnia 1998 [dostęp 2018-11-09].
  44. The 44th international 505 class World championship, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  45. 505 World Championships 2000 – Overall Results, International 505, 23 listopada 2000 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  46. 2001 505 World Championship Results, International 505, 23 listopada 2000 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  47. Final Result for 505 Championship, International 505, 14 grudnia 2002 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  48. 2003 Worlds Results, International 505, 1 sierpnia 2003 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  49. 2004 505 World Championships, Santa Cruz Yacht Club, 20 sierpnia 2004 [dostęp 2018-11-08] (ang.).
  50. CSC 505 Worlds at Rostock Warnemünde, Germany – Overall, Yachts and Yachting Online, 29 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  51. Third 505 World Championship For HUNGER/JESS, World Sailing, 29 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  52. CSC Int. 505 world championship – Results Worlds, International 505, 26 sierpnia 2005 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  53. Results for CSC 505 World Championships – 2006 Hayling Island SC, International 505 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  54. 2006 - Hayling Island, UK [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  55. 505 World Championships 2007 Results Race to, International 505, 2 lutego 2007 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  56. a b MŚ 2007 – Results, World Sailing [dostęp 2018-06-06] (ang.).
  57. a b 2008 - Palermo, Italy [dostęp 2018-11-04] (ang.).
  58. 2009 – San Francisco, USA, International 505, 30 sierpnia 2009 [dostęp 2018-08-30] (ang.).
  59. 505 Worlds 2010, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  60. 505 Worlds 2011, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  61. 505 Worlds 2013, 3 maja 2013 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  62. a b 505 Worlds 2014, SAP Sailing [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  63. SAP Sailing – 5O5 Worlds 2015 – Overview, SAP Sailing, 3 kwietnia 2015 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  64. a b 2016 505 World Championship Results, Sail 1 Design, 6 sierpnia 2016 [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  65. a b SAP 2017 International 5O5 World Championship, Yacht Scoring [dostęp 2018-06-05] (ang.).
  66. a b Results are final as of 17:12 on July 27, 2018, 505 Worlds 2018, 27 lipca 2018 [dostęp 2018-07-28] (ang.).
  67. Fremantle, January 2019: 505 World Championship, Fremantle Sailing Club [dostęp 2018-12-20] (ang.).
  68. a b 505 Worlds 2019 - Leaderboard, SAP Sailing, 7 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-07] (ang.).
  69. a b Venue Selection, International 505 Sailing [dostęp 2019-01-09] (ang.).
  70. European Champions (ang.). int505.org. [dostęp 2018-05-28].
  71. 505 Europeans 1969. [dostęp 2018-06-07].
  72. 505 Europeans 1971 – Report by Mike Nott (ang.). [dostęp 2018-06-07].
  73. a b c d Segeln - Weltmeisterschaften (Herren - Teil 1), Sport-Komplett [dostęp 2018-12-05] (niem.).
  74. European Championships, Hayling Island 1976 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  75. Resultat Frän EM i Kiel [dostęp 2018-06-07] (szw.).
  76. 505 Europeans [dostęp 2018-11-13] (ang.).
  77. EM 81 Final Results [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  78. Lars Hultgren: 5o5 Europeans '83 in Karlskrona (ang.). 505 Great Britain No.23. [dostęp 2020-02-25].
  79. European 505 Championship, Hellerup in Denmark 1992 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  80. 1994 505 European Championships Medemblik, Holland 8/13-21 [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  81. Howard Hamlin: 1994 505 European Championships (ang.). [dostęp 2020-02-25].
  82. European's 1998, Damp(Germany) [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  83. EUROPEAN CHAMPIONSHIP 505 (ang.). [dostęp 2020-02-25].
  84. int 505 European Championship Pula 2004 [dostęp 2020-02-25] (ang.).
  85. Zakończenie regat // ME klasy 505 2007. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2007-09-01. [dostęp 2018-06-06].
  86. a b 505 Class European Championship 2007. Welcome to the 5o5 EuroCup, 2007-09-01. [dostęp 2018-08-05].
  87. CLASSIFICA FINALE EUROPEAN CHAMPIONSHIP 505 2008 (wł.). 5o5 EuroCup. [dostęp 2018-08-05].
  88. 505 SAP EM (ang.). Kieler Woche 2009. [dostęp 2018-07-11].
  89. 505 European Championship Medemblik 2013 (ang.). www.505euro2013.org. [dostęp 2018-05-28].
  90. a b Mistrzostwa Europy klasy 505: RELACJA i ZDJĘCIA. zagle.se.pl, 2015-08-11. [dostęp 2018-06-06].
  91. a b 505 European Championship 2015 (ang.). Varberg Yacht Club, 20015-08-08. [dostęp 2018-07-11].
  92. a b 505 European Championship Warnemünde (ang.). manage2sail, 2017-07-31. [dostęp 2018-06-05].
  93. a b Warnemunder Woche: mistrzostwa Europy klasy 505. zagle.se.pl, 2017-07-12. [dostęp 2018-06-05].
  94. European Championship (ang.). International 505 Sailing. [dostęp 2019-08-12].
  95. 505 European Championship 2019 (ang.). manage2sail. [dostęp 2019-08-12].
  96. Mistrzostwa Europy. Klasa 5O5. [dostęp 2018-09-26].
  97. NORTH AMERICAN 505 CHAMPIONSHIPS (ang.). [dostęp 2020-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  98. 2016 505 North American Championships (ang.). Bellingham Yacht Club, 2016-06-05. [dostęp 2018-12-31].
  99. Drew: 2017 North Americans Regatta Report (ang.). 505 Class - American Section, 2017-06-22. [dostęp 2018-12-31].
  100. Results – North American Championship, International 5O5 Sailing, 25 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-30] (ang.).
  101. Mistrzostwa Polski klasy 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2006-08-30. [dostęp 2018-06-06].
  102. 5 załóg z Polski w 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2007-08-27. [dostęp 2018-06-06].
  103. 2008 – Międzynarodowe Mistrzostwa Polski. Klasa 5O5. [dostęp 2018-06-18].
  104. Jerzy Kuliński – III MISTRZOSTWA POLSKI. [dostęp 2018-06-07].
  105. Wyniki Sportowe – Michał Korneszczuk. Michał Korneszczuk. [dostęp 2018-06-06].
  106. Hotton Cup – IV Otwarte MP w klasie 505. zagle.se.pl, 2009-09-29. [dostęp 208-06-06].
  107. Koniec Mistrzostw // Hotton Cup IV Otwarte Mistrzostwa Polski w Klasie 505. sails.pl Gdyński Serwis Regatowy, 2009-09-30. [dostęp 2018-06-06].
  108. Jubileuszowe regaty w Gdyni, mistrzowskie tytuły w Gdańsku. 2010-07-14. [dostęp 2018-06-05].
  109. Żeglarskie Mistrzostwa Polski klasy 505 zakończone. zagle.se.pl, 2011-09-07. [dostęp 2018-06-05].
  110. Mistrzostwa Polski klasy 505 zakończone. zagle.se.pl, 2012-09-25. [dostęp 2018-06-05].
  111. 2013 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  112. Mistrzostwa Polski w regatowej klasie 505 zakończone. zagle.se.pl, 2013-09-12. [dostęp 2018-06-05].
  113. 2014 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  114. 2015 – Klasyfikacja Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  115. Sadowski i Skrzycki mistrzami Polski klasy 505! ZDJĘCIA. zagle.se.pl, 2015-09-16. [dostęp 2018-06-06].
  116. 2016 – Ranking Pucharu Polski (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  117. Mistrzostwa Polski Klasy 505 w Krynicy Morskiej!. mierzeja.pl, 2016-09-13. [dostęp 2018-06-05].
  118. 2017 – Kalendarz regat + wyniki (pol.). int505.pl. [dostęp 2018-05-28].
  119. Klasa 505: Złoto Otwartych Mistrzostw Polski dla Agnieszki Skrzypulec i Holgera Jessa (pol.). zagle.se.pl, 2017-07-25. [dostęp 2018-06-05].
  120. Mistrzostwa Polski. Klasa 5O5, 2018-08-22. [dostęp 2018-08-22].
  121. Materiały prasowe PSK 505 / Redakcja Żagli: Ewa Bartosiewicz i Dominik Buksak mistrzami Polski 2018 w kl. 505. zagle.se.pl, 2018-08-22. [dostęp 2018-08-22].
  122. Otwarte Mistrzostwa Polski Klasy 505. Upwind24, 2019-09-08. [dostęp 2019-09-09].

Linki zewnętrzneEdytuj