57 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 57. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „57”.

Galicyjski Pułk Piechoty Nr 57 (IR. 57) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Galicyjski Pułk Piechoty Nr 57
Galizisches Infanterieregiment Nr. 57
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1689
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Galicyjski
Tradycje
Święto 27 czerwca
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Tarnów, Wiedeń, Bochnia
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 12 Dywizja Piechoty
Kapitan IR. 57 w mundurze służbowym
Żołnierz IR. 57

Historia pułkuEdytuj

Pułk został utworzony w 1689 roku[1].

Swoje święto pułk obchodził 27 czerwca w rocznicę bitwy pod Oświęcimiem stoczonej w 1866 roku[1].

Okręg uzupełnień nr 57 Tarnów na terytorium 1 Korpusu[1].

Kolory pułkowe: bladoczerwony (blassrot), guziki złote.

Skład narodowościowy w 1914 roku 91% – Polacy[2].

W 1873 roku komenda pułku mieściła się w Wiedniu, natomiast batalion zapasowy oraz batalion uzupełnień w Tarnowie.

W latach 1900-1914 sztab pułku razem z 3. i 4. batalionem stacjonował w Tarnowie, 1. batalion w Bochnii, natomiast 2. batalion w 1908 roku został detaszowany z Tarnowa do Travnika, a następnie do Zenicy w Bośni[1].

W 1914 roku pułk wchodził w skład 24 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty[3].

W czasie I wojny światowej żołnierze pułku brali udział w walkach z Rosjanami w Galicji na przełomie 1914 i 1915 roku. W listopadzie 1914 roku, w czasie jesiennej ofensywy austro-węgierskiej na Królestwo Kongresowe, pułk brał udział w walkach w okolicach Nowej Słupi. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 315 w Krzeczowie, 74 w Szymbarku oraz na cmentarzu katolickim w Nowej Słupi.

Szefowie pułkuEdytuj

Kolejnymi szefami pułku byli:

W latach 1857–1873 drugim szefem pułku był FML Ferdynand Aleksander von Simbschen[1].

ŻołnierzeEdytuj

Komendanci pułku
  • płk Wilhelm Ritter von Görtz (1873)
  • płk Heinrich Watzka (1903)
  • płk Hugo Ubaldini (1904-1905)
  • płk Josef Ritter von Gutter (1906-1908)
  • płk Emil Gołogórski (1909-1911)
  • płk Josef Dostal (1912 – 1914[1])
  • płk Juliusz Bijak (1 III - 15 IX 1914)
Oficerowie

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj