Adam Studziński

polski duchowny katolicki, dominikanin, generał WP

Adam (właśc. Franciszek) Studziński (ur. 2 czerwca 1911 w Strzemieniu, powiat żółkiewski, zm. 2 kwietnia 2008 w Krakowie) – polski prezbiter katolicki, dominikanin, kapelan Polskich Sił Zbrojnych w czasie II wojny światowej, generał brygady Wojska Polskiego, harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego.

Adam
Franciszek Studziński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1911
Strzemień (powiat żółkiewski)
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 2008
Kraków
Miejsce pochówku Cmentarz Rakowicki
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Inkardynacja Zakon Kaznodziejski
Prezbiterat 9 marca 1937
Adam Franciszek Studziński
Ilustracja
o. Adam Studziński
Monte Cassino, 11 maja 2007
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1911
Strzemień
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 2008
Kraków
Przebieg służby
Lata służby od 1941
Siły zbrojne Polskie Siły Zbrojne
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Medal Wojska brytyjska 1939-1945 Star brytyjska Africa Star brytyjska Italy Star brytyjski Defence Medal brytyjski War Medal 1939-1945
Nagrobek o. Adama Studzińskiego

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodośćEdytuj

Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Żółkwi, egzamin dojrzałości zdał w Gimnazjum im. Sienkiewicza w Krakowie. W 1928 wstąpił do zakonu dominikanów. Studiował teologię we Lwowie i w Warszawie, święcenia kapłańskie przyjął we Lwowie 9 marca 1937 z rąk biskupa Eugeniusza Baziaka. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako katecheta.

II wojna światowaEdytuj

We wrześniu 1939 znalazł się na Węgrzech, gdzie był duszpasterzem wśród polskich żołnierzy. Pełnił następnie posługę duszpasterską w polskim wojsku w Palestynie i Iraku. Odbył kampanię włoską, jako kapelan Pułku 4. Pancernego „Skorpion”. Za udział w bitwie o Monte Cassino został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Okres powojennyEdytuj

W 1947 powrócił do Polski. Pracował m.in. jako proboszcz w Warszawie (1952-1958)[1], ukończył także studia na Wydziale Konserwacji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1970)[2]. Działał w środowiskach kombatanckich jako duszpasterz. Organizował spotkania rocznicowe i pielgrzymki na Jasną Górę byłych legionistów, POW-iaków, żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego i II Korpusu. Był nieformalnym kapelanem krakowskiego oddziału Związku Legionistów Polskich[3]. Od 1981 był honorowym kapelanem corocznego Marszu Szlakiem I Kompanii Kadrowej. 3 maja 2006 prezydent RP awansował go na stopień generała brygady WP.

HarcerstwoEdytuj

W latach 80. wraz ze współpracownikami wyremontował kościół św. Idziego w Krakowie i uczynił z niego miejsce spotkań harcerzy i kombatantów. Rozpoczął tam działania duszpasterstwa harcerskiego, które organizuje msze i rekolekcje dla harcerek i harcerzy.

PogrzebEdytuj

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 9 kwietnia 2008 w Krakowie i miały uroczysty charakter. Po mszy św. w kościele Dominikanów, której przewodniczył kardynał Franciszek Macharski kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Rakowicki, gdzie o. Adam Studziński pochowany został z wojskowymi honorami w Alei Zasłużonych[4][5][6][7]. Jego imieniem nazwano plac przed kościołem św. Idziego w Krakowie.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

WyróżnieniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Przewodnik po polskich cmentarzach wojennych we Włoszech” (Oficyna Wydawnicza Fulmen 1994, ​ISBN 83-901106-9-5​)
  • Wspomnienia kapelana Pułku 4 Pancernego „Skorpion” spod Monte Cassino” (Wydawnictwo i Reklama K & Z. Nowakowscy 1998, ​ISBN 83-86171-04-9​)

PrzypisyEdytuj

  1. O. Adam Studziński (pol.). www.czerwonymak.skawina.pl. [dostęp 2015-06-04].
  2. Uzasadnienie do uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie nadania Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Księdzu Pułkownikowi Adamowi Franciszkowi Studzińskiemu (1999) (pol.). www.bip.krakow.pl. [dostęp 2015-06-04].
  3. Mirosław Lewandowski, Maciej Gawlikowski: Prześladowani, wyszydzani, zapomniani... Niepokonani. Tom I. ROPCiO i KPN w Krakowie 1977–1981. Kraków: DAR-POINT Leszek Jaranowski, 2009. ​ISBN 978-83-927061-1-3​.
  4. Włodzimierz Knap, 'Ostatnia droga wielkiego Polaka, kapłana i żołnierza. Pogrzeb ojca generała Adama Studzińskiego (1911-2008), Dziennik Polski, z 10.04.2008, s. 10.
  5. 'Pożegnanie z wojskowymi honorami, Dziennik Polski, z 10.04.2008, s. 10.
  6. Ostatnia droga kapelana 2. korpusu polskiego – strona Ministerstwa Obrony Narodowej.
  7. Pożegnanie o. gen Adama Studzińskiego OP. „Wiadomości Archidiecezjalne Warszawskie”. 4(1038), s. 427, 2008. ks. Grzegorz Kalwarczyk – redaktor naczelny. Warszawa: Kuria Metropolitalna Warszawska (pol.). 
  8. M.P. z 2008 r. nr 8, poz. 97 – pkt 1.
  9. Honorowe Obywatelstwo Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. [dostęp 18 lutego 2011].

Linki zewnętrzneEdytuj