Otwórz menu główne

Alan Greenspan

ekonomista amerykański

Alan Greenspan (ur. 6 marca 1926 w Nowym Jorku) – amerykański ekonomista, wieloletni przewodniczący Rady Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej. Przez wielu jest uznawany za autorytet w dziedzinie ekonomii i polityki monetarnej Stanów Zjednoczonych[potrzebny przypis], doktor nauk ekonomicznych i honorowy rycerz komandor Orderu Imperium Brytyjskiego.

Alan Greenspan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1926
Nowy Jork
Zawód, zajęcie ekonomista
Narodowość żydowsko-amerykańska
Tytuł naukowy doktor
Alma Mater Juilliard School
Uniwersytet Nowojorski
Stanowisko przewodniczący Rady Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej
Małżeństwo 1. Joan Mitchell (1952–1953)
2. Andrea Mitchell
(od 1997)
Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Medal Departamentu Obrony za Wybitną Służbę Publiczną Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego

ŻyciorysEdytuj

Młodość i wykształcenieEdytuj

Alan Greenspan urodził się w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec, Herbert, pochodził z rodziny o korzeniach niemiecko-żydowskich, matka, Rose Goldsmith, była polską Żydówką z Buczacza[1]. Studiował w Juilliard School w latach 1943–1944. Tytuł Bachelor of Science z dziedziny ekonomii otrzymał w 1948 roku, a magistra w 1950. W 1977 roku został uhonorowany tytułem doktora ekonomii. Jego praca doktorska nie jest udostępniania od 1987 na jego prośbę[2]. Wszystkie tytuły zdobył na Uniwersytecie Nowojorskim. Studiował także na Uniwersytecie Columbia.

Poglądy i praca zawodowaEdytuj

W latach 50. i 60. ubiegłego wieku związany był z pisarką Ayn Rand i jej obiektywistycznym ruchem, promując nieskrępowany kapitalizm jako filozofię socjalną i ekonomiczną. Pisał artykuły do pism ruchu. Był także autorem kilku esejów w książce Rand Capitalism: the Unknown Ideal. Popierał system monetarny oparty na złocie i leseferyzm. Jednocześnie był mocno krytykowany przez członków ruchu Leonarda Peikoffa i Harry’ego Binswangera, którzy uważali, że praca dla Rezerwy Federalnej jest porzuceniem ideałów obiektywizmu i zasad wolnego rynku.

Przed jego pracą dla systemu rezerwy federalnej USA Alan Greenspan był prezesem Aluminum Company of America (Alcoa), Automatic Data Processing, Inc., Capital Cities/ABC, Inc., General Foods, Inc., J.P. Morgan & Co., Inc., Morgan Guaranty Trust Company of New York, Mobil Corporation i The Pittston Company.

W latach 1974–1977 był szefem Rady Doradców Ekonomicznych (Council of Economic Advisers) prezydenta Geralda Forda.

Szef systemu rezerwy federalnej USAEdytuj

2 czerwca 1987 prezydent Ronald Reagan mianował Alana Greenspana na szefa rezerwy federalnej jako następcę Paula Volckera. Na jego nominację rynki zareagowały największymi w ciągu ostatnich pięciu lat spadkami – niektórzy uważali, że Greenspan będzie raczej politykiem. Senat zatwierdził go na tym stanowisku 11 sierpnia.

Już po dwóch miesiącach pracy musiał stawić czoło pierwszemu kryzysowi (czarny poniedziałek 1987).

18 maja 2004 został bezprecedensowo nominowany przez George’a W. Busha po raz piąty na szefa Rezerwy Federalnej. Łącznie to stanowisko zajmował podczas rządów czterech prezydentów – Ronalda Reagana, George’a H.W. Busha, Billa Clintona oraz George’a W. Busha.

Jako szef Rezerwy Greenspan zakończył urzędowanie 31 stycznia 2006. Jego następcą został Ben Bernanke. Swoje wspomnienia, obserwacje i analizy spisał w autobiograficznej książce Era zawirowań.

Ocena działalności w FedEdytuj

Zwolennicy polityki Alana Greenspana jako szefa Fed uważają, że dzięki przemyślanej polityce monetarnej Stany Zjednoczone przeżywały jeden z najlepszych okresów prosperity w swojej historii, pomimo poważnych zagrożeń takich jak wydarzenia 11 września 2001 roku.

Krytycy uważają, że polityka interwencji Fed w czasie kryzysów takich jak np. upadek LTCM sztucznie podtrzymuje zaufanie inwestorów do hossy, kosztem jednak zwiększonej podaży pieniądza. W czasie rządów Greenspana podaż pieniądza M3 wzrosła o 187% z 3,5 bln do ponad 10 bln dolarów, średnio o 5,8% rocznie (procent składany)[1][2] (znacznie powyżej stopy wzrostu PKB). Na przykład w 2004 roku stopa procentowa Fed została ustalona na poziomie 1%, to jest poniżej inflacji[3]. Tak więc Fed w istocie dotował w tym czasie udzielanie kredytów. Zdaniem krytyków nadwyżka podaży pieniądza doprowadziła do powstania baniek spekulacyjnych, takich jak boom dot.comów w 2000 roku. Fed, nie interweniując, doprowadził do olbrzymiej misalokacji kapitału w gospodarce. Zwiększona podaż pieniądza dodatkowo może doprowadzić w przyszłości do poważnego kryzysu np. hiperinflacji.

Podczas przesłuchania przed Kongresem 24 października 2008 Greenspan przyznał[3], że to jego błędy przyczyniły się do nienotowanego od wielu lat kryzysu finansowego, jaki pojawił się w tamtym roku.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj