Otwórz menu główne

Aleksiej Żadow (ros. Алексей Семёнович Жадов, ur. 30 marca 1901 we wsi Nikolskoje w obwodzie orłowskim, zm. 10 listopada 1977 w Moskwie[1]) – radziecki dowódca wojskowy w czasie II wojny światowej, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego, pierwszy zastępca inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR.

Alieksiej Żadow
Алексей Семенович ЖАДОВ
ilustracja
generał armii
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1901
Nikolskoje, Obwód orłowski
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1977
Moskwa
Przebieg służby
Stanowiska dowódca 66 Armii, 5 Gwardyjskiej Armii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Późniejsza praca pierwszy zastępca inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w 1901 w obwodzie orłowskim. Mając 18 lat wstąpił do Armii Czerwonej. W 1921 został członkiem WKP(b). Do 1942 nosił nazwisko Żydow, które następnie zmienił na Żadow.

Ukończył między innymi: Orłowskie Kursy Kawalerii i Akademię Wojskową im. Michała Frunzego. W czasie wojny najpierw dowodził 4 Korpusem Lotniczo Desantowym, a od 1942 r. 66 Armią, która później została przemianowana na 5 Gwardyjską Armię.

Brał udział w walkach pod Moskwą, Stalingradem i Kurskiem. W ostatnim etapie ofensywy o kryptonimie „Bagration” walczył na przyczółku sandomierskim. W czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej dowodził wojskami zajmującymi północne rejony ziemi krakowskiej. Brał też udział w kampanii berlińskiej.

W latach 1946-1949 był zastępcą głównodowodzącego Wojskami Lądowymi ds. przygotowania bojowego, 1950-1952 zastępcą naczelnika, a 1952-1954 naczelnikiem Akademii Wojskowej im. Frunzego, 1954-1955 głównodowodzącym Centralnej Grupy Wojsk, później zastępcą dowódcy Wojsk Lądowych ZSRR (do 1964). Następnie został pierwszym zastępcą inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczony trzykrotnie Orderem Lenina, czterokrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru, dwukrotnie Orderem Suworowa I klasy, Orderem Kutuzowa I klasy, Orderem Rewolucji Październikowej, otrzymał też tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Posiadał także odznaczenia amerykańskie, polskie i czechosłowackie[2].

AwanseEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Герой Советского Союза Жадов Алексей Семёнович :: Герои страны, www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-16].
  2. Ryszard Sławecki, Manewr który ocalił Kraków., Wrocław 1991, s.302, 303,

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Sławecki, Manewr który ocalił Kraków., Kraków 1975.