Otwórz menu główne


Anatolij Iwanowicz Gribkow (ros. Анатолий Иванович Грибков) (ur. 23 marca 1919 w Duchowoje w obwodzie woroneskim, zm. 12 lutego 2008 w Moskwie) - radziecki generał armii.

Anatolij Gribkow
Анатолий Грибков
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1919
Duchowoje, obwód woroneski
Data i miejsce śmierci 12 lutego 2008
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1938-1988
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona, Armia Radziecka
Główne wojny i bitwy wojna zimowa, wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (ZSRR) Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR

W 1938 ukończył technikum rolnicze w Tambowie i został powołany do Armii Czerwonej. W 1939 skończył oficerską szkołę broni pancernej im. Stalina w Charkowie. Walczył w wojnie zimowej. 1940-1941 jako adiutant szefa sztabu batalionu czołgów brał udział w okupacji Łotwy.

Od czerwca 1941 uczestnik walk z Niemcami, m.in. bitwy pod Mińskiem w sierpniu 1941, następnie w obwodzie smoleńskim i pod Moskwą. W maju 1942 skończył kursy w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie i przydzielony do korpusu oficerów - przedstawicieli Sztabu Generalnego. Pełnomocnik 1 Korpusu Czołgów gen. Michaiła Katukowa na odcinku briańskim. Uczestnik bitwy pod Kurskiem w 1943, walk w Donbasie, walk nad Dnieprem i na Krymie w 1944. Jako oficer sztabowy był bardzo ceniony przez marsz. Aleksandra Wasilewskiego, który w maju 1944 przeniósł go do Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, a po wojnie skierował na studia do Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, które Gribkow ukończył w 1951 ze złotym medalem. 1952-1956 szef wydziału operacyjnego sztabu Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, a 1956-1959 szef tego sztabu. Od 1958 generał porucznik. 1959-1960 szef sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego. 1960-1964 zastępca dyrektora i dyrektor Dyrekcji Operacji Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Podczas kryzysu kubańskiego w 1962 był przedstawicielem ministra obrony ZSRR oraz przewodniczył grupie zadaniowej generałów i admirałów mającej wspomóc wojska kubańskie w walce z Amerykanami. Później był wielokrotnie kierowany na misje do Kuby; osobiście poznał wówczas Fidela Castro. 1964-1965 zastępca szefa Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego, 1965-1969 dowódca 7 Gwardyjskiej Armii w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym w Armenii. 1969-1973 zastępca dowódcy, a 1973-1976 dowódca Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Od 1972 generał pułkownik, od 1976 generał armii. 1976-1988 szef sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego. 1976-1981 zastępca członka, a 1981-1990 członek KC KPZR. 1973-1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 8 do 11 kadencji. W 1992 przeszedł na emeryturę. Opublikował kilka pamiętników.

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

I inne medale radzieckie i ordery sześciu innych państw.

Bibliografia i linkiEdytuj