Andrej Arłouski

Andrej Walerjewicz Arłouski (biał. Андрэй Валер'евіч Арлоўскі, ros. Андрей Валерьевич ОрловскийAndriej Walerjewicz Orłowski, ur. 4 lutego 1979 w Bobrujsku) – białoruski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Były zawodnik takich organizacji jak: Strikeforce, Affliction Entertainment, Elite XC, One FC i M-1 Challenge. W latach (2005–2006) mistrz wagi ciężkiej organizacji UFC, z którą dalej jest związany[1].

Andrej Arłouski
Ilustracja
Arłouski w 2018
Pseudonim

Pitbull

Data i miejsce urodzenia

4 lutego 1979
Bobrujsk

Obywatelstwo

Białoruś
Stany Zjednoczone

Wzrost

193 cm

Masa ciała

113 kg

Styl walki

sambo kick-boxing

Debiut

1999

Federacja

UFC

Kategoria wagowa

ciężka

Klub

American Top Team

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

56

Zwycięstwa

34

Przez nokauty

17

Przez poddania

3

Przez decyzje

14

Porażki

20

Nieodbyte

2

  1. Bilans walk aktualny na 4 maja 2022.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Bobrujsku, Białoruskiej SRR, (obecnie Białoruś). Kiedy był młodszy, często był atakowany przez miejscowych chuliganów. W 1994 roku, kiedy miał 14 lat zaczął podnosić ciężąru, aby nabrać mięśni. Zaczął uprawiać sztuki walki w wieku 16 lat, początkowo sambo, judo i kick-boxing[2].

W wieku 16 lat wstąpił do 4-letniej szkoły policyjnej w Mińsku, gdzie rozpoczął treningi sambo. Okazał się dużym talentem. W 1999 roku wygrał mistrzostwa Europy juniorów oraz mistrzostwach świata juniorów w sambo. Później zdobył również srebrne medale w Pucharze Świata i na mistrzostwach świata seniorów[3].

Poźniej zaczął bardziej interesować się innymi sztukami walki, trenując kickboxing i rozwijając technikę, aby uzupełnić swoje umiejętności grapplingowe oparte na sambo[1].

Kariera MMAEdytuj

M-1 MFC i początki w UFCEdytuj

Aby rozwinąć umiejętność walki w „stójce”, w wieku 18 lat rozpoczął treningi kick-boxingu pod okiem utytułowanego rosyjskiego kick-boxera Dmitrija Stiepanowa. Rok później w Petersburgu stoczył swoją pierwszą profesjonalną walkę w formule MMA – przegrał przez nokaut z innym debiutantem, Wiaczesławem Dacykiem. Na ring powrócił w kwietniu 2000 roku, gdy wygrał dwie walki, w tym przez nokaut z Romanem Ziencowem, zdobywając tytuł mistrza Europy wagi ciężkiej rosyjskiej organizacji M-1[4].

W listopadzie 2000 roku zadebiutował w amerykańskiej organizacji UFC. Wygrał pierwszą walkę, ale w dwóch kolejnych przegrał przez nokaut z Ricco Rodriguezem i Pedro Rizzo[4]. Seria trzech zwycięstw przez nokaut w następnych pojedynkach sprawiła jednak, że otrzymał szansę walki o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej (dzierżący pas Frank Mir nie mógł bronić tytułu z powodu ran odniesionych w wypadku motocyklowym). Odbyła się ona 5 lutego 2005 roku, podczas gali UFC 51, a jego rywalem był Tim Sylvia. Arłouski pokonał Amerykanina przez poddanie w pierwszej rundzie (klucz na ścięgno Achillesa). 12 maja 2005 roku władze UFC odebrały pas Mirowi z powodu przedłużającej się niemożliwości jego bronienia i przekazały go Białorusinowi. Ten w październiku (UFC 55), już jako niekwestionowany mistrz UFC, w swojej pierwszej obronie znokautował w zaledwie 15 sekund Paula Buentello[4]. 15 kwietnia 2006 roku (UFC 59) po raz drugi bronił tytułu i tym razem go stracił na rzecz Sylvii (TKO w pierwszej rundzie). Do trzeciej walki pomiędzy tymi zawodnikami doszło już trzy miesiące później podczas UFC 61. Po raz drugi lepszy był Sylvia, który wygrał przez decyzję sędziów[4].

Po trzeciej walce z Sylvią Arłouski stoczył w UFC jeszcze trzy wygrane pojedynki (m.in. z Fabricio Werdumem)[4], po czym odszedł z organizacji.

Affliction Entertainment i StrikeforceEdytuj

W 2008 roku podpisał kontrakt z Affliction, w barwach której 24 stycznia 2009 roku zmierzył się z uznawanym ówcześnie za najlepszego zawodnika MMA wagi ciężkiej na świecie Rosjaninem Fiodorem Jemieljanienko. Stawką walki było mistrzostwo świata federacji WAMMA. Arłouski został znokautowany w pierwszej rundzie prawym sierpowym[5]. Wkrótce potem organizacja Affliction zaprzestała działalności, a Arłouski przeszedł do Strikeforce. Białorusin stoczył dla tej organizacji trzy walki – wszystkie przegrane – z Brettem Rogersem, Antônio Silvą i Siergiejem Charitonowem.

ProElite, ONE Fighting Championship i World Series of FightingEdytuj

Serię czterech porażek przerwał 27 sierpnia 2011 roku, gdy na gali Pro Elite pokonał przez TKO w trzeciej rundzie Raya Lopeza. 5 listopada, w swoim drugim pojedynku w organizacji Pro Elite, znokautował Travisa Fultona[4].

31 sierpnia 2012 roku doszło do czwartego starcia między Arłouskim, a Timem Sylvią na gali ONE FC 5 – Pride a Nation na Filipinach. Pod koniec 2. rundy Arłouski znokdaunował Sylvię po czym zadał nieprzepisowe kopnięcie w głowę leżącego przeciwnika. Sylvia odmówił dalszej kontynuacji walki co spotkało się z dużą dezaprobatą publiczności zgromadzonej na widowni. Sędziowie po dłuższej analizie zdecydowali się ogłosić wynik walki jako no contest (nierozstrzygnięty)[4].

W 2012 roku związał się z nowo powstałą organizacją Raya SefoWorld Series of Fighting. 3 listopada znokautował byłego zawodnika IFL oraz Strikeforce Devina Cole’a na inauguracyjnej gali World Series of Fighting[4]. W World Series of Fighting stoczył jeszcze dwa pojedynki, przegrany z Anthonym Johnsonem i wygrany z Mikiem Kyle’em[4].

Powrót do UFCEdytuj

W 2014 roku Arłouski został zwolniony z kontraktu WSoF i ponownie związał się z UFC. 14 czerwca tego samego roku, po prawie 6 latach powrócił do klatki UFC mierząc się z finalistą TUF-a Brendanem Shaubem[6]. Białorusin pokonał Amerykanina niejednogłośnie na punkty.

2 stycznia 2016 przegrał pierwszy pojedynek od powrotu do UFC na gali nr 195, ze Stipe Miociciem przez TKO w niespełna minutę[4].

OsiągnięciaEdytuj

Mieszane sztuki walki:Edytuj

  • 2005–2006: Mistrz UFC w wadze ciężkiej
  • 2005: Tymczasowy mistrz UFC w wadze ciężkiej
  • Pierwszy białoruski mistrz w historii UFC
  • Najwięcej zwycięstw w historii wagi ciężkiej UFC (21)[7]
  • Najwięcej walk w historii wagi ciężkiej UFC (36)[8]
  • Najwięcej obron przed obaleniem w historii wagi ciężkiej UFC (88,4%)

Sambo:Edytuj

  • Młodzieżowy Mistrz Europy Sambo
  • 2 miejsce na Pucharze Świata w Sambo
  • 2 miejsce na Mistrzostwach Świata Sambo

Lista walk w MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 34-20 (2)   Jake Collier (13-6) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC on ESPN: Font vs. Vera 30.04.2022   Las Vegas Co-Main Event
Wygrana 33-20 (2)   Jared Vanderaa (12-6) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 271 12.02.2022   Houston
Wygrana 32-20 (2)   Carlos Felipe (11-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Ladd vs. Dumont 16.10.2021   Las Vegas Co-Main Event
Wygrana 31-20 (2)   Chase Sherman (15-6) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Whittaker vs. Gastelum 17.04.2021   Las Vegas Co-Main Event
Przegrana 30-20 (2)   Tom Aspinall (9-2) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 1:09 UFC Fight Night: Blaydes vs. Lewis 20.02.2021   Las Vegas
Wygrana 30-19 (2)   Tanner Boser (19-6-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Santos vs. Teixeira 07.11.2020   Las Vegas Co-Main Event
Wygrana 29-19 (2)   Philipe Lins (14-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Smith vs. Teixeira 13.05.2020   Jacksonville
Przegrana 28-19 (2)   Jairzinho Rozenstruik (8-0) KO (lewy hak) 1 0:29 UFC 244 02.11.2019   Nowy Jork
Wygrana 28-18 (2)   Ben Rothwell (36-11) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on ESPN 4: dos Anjos vs. Edwards 20.07.2019   San Antonio
Przegrana 27-18 (2)   Augusto Sakai (12-1-1) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC on ESPN+ 8 : Jacaré vs. Hermansson 27.04.2019   Sunrise
Niedbyta 27-17 (2)   Walt Harris (11-7) No contest 3 5:00 UFC 232 29.12.2018   Inglewood Pierwotnie zwycięstwo Harrisa przez decyzję. Werdykt zmieniony po pozytywnym wyniku kontroli antydopingowej w organiźmie Amerykanina
Przegrana 27-17 (1)   Szamil Abdurachimow (18-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Hunt vs. Oleinik 15.09.2018   Moskwa
Przegrana 27-16 (1)   Tai Tuivasa (9-0) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 225 09.06.2018   Chicago
Wygrana 27-15 (1)   Stefan Struve (28-9) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 222 03.03.2018   Las Vegas
Wygrana 26-15 (1)   Júnior Albini (14-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Poirier vs. Pettis 11.11.2017   Norfolk
Przegrana 25-15 (1)   Marcin Tybura (15-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Holm vs. Correia 17.06.2017   Kallang Co-Main Event
Przegrana 25-14 (1)   Francis Ngannou (9-1) KO (prawy sierp) 1 1:32 UFC on FOX 23: Shevchenko vs. Peña 28.01.2017   Denver
Przegrana 25-13 (1)   Josh Barnett (34-8) Poddanie (duszenie zza pleców) 3 2:53 UFC Fight Night: Arlovski vs. Barnett 03.09.2016   Hamburg Bonus za walkę wieczoru, Main Event
Przegrana 25-12 (1)   Alistair Overeem (40-14) TKO (kopnięcie po przeskoku i sierpowy) 2 1:12 UFC Fight Night: Overeem vs Arlovski 08.05.2016   Rotterdam Main Event
Przegrana 25-11 (1)   Stipe Miocic (13-2) TKO (ciosy pięściami) 1 0:54 UFC 195 02.01.2016   Las Vegas Co-Main Event
Wygrana 25-10 (1)   Frank Mir (18-9) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 191 05.09.2015   Las Vegas Co-Main Event
Wygrana 24-10 (1)   Travis Browne (17-2-1) TKO (ciosy pięściami) 1 4:41 UFC 187 23.05.2015   Las Vegas Bonus za walkę wieczoru
Wygrana 23-10 (1)   Antônio Silva (18-5) KO (ciosy pięściami) 1 2:59 UFC Fight Night: Silva vs. Arlovski 13.09.2014   Brasília Bonus za występ wieczoru, Main Event
Wygrana 22-10 (1)   Brendan Schaub (10-3) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 174 14.06.2014   Vancouver
Wygrana 21-10 (1)   Andreas Kraniotakes (17-8-1) TKO (ciosy pięściami) 2 3:14 Fight Night: Battle on Nyamiha 29.11.2013   Mińsk
Wygrana 20-10 (1)   Mike Kyle (20-9-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 World Series of Fighting 5 14.09.2013   Atlantic City
Przegrana 19-10 (1)   Anthony Johnson (14-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 World Series of Fighting 2 23.03.2013   Atlantic City
Wygrana 19-9 (1)   Mike Hayes (18-5-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Fight Nights: Battle At Moscow 9 16.12.2012   Moskwa
Wygrana 18-9 (1)   Devin Cole (20-9-1) TKO (prawy sierpowy) 1 2:37 World Series of Fighting 03.11.2012   Las Vegas
Nieodbyta 17-9 (1)   Tim Sylvia (31-7) No contest (nieprzepisowe kopnięcie w głowę leżącego Sylvi Arłouskiego) 2 4:46 One FC 5 – Pride a Nation 31.08.2012   Quezon City
Wygrana 17-9   Travis Fulton (249-49-10) KO (kopnięcie okrężne w głowę) 3 4:59 Pro Elite: Big Guns 05.11.2011   Moline
Wygrana 16-9   Ray Lopez (6-2) TKO (ciosy pięściami) 3 2:43 Pro Elite: Arlovski vs Lopez 27.08.2011   Honolulu Main Event
Przegrana 15-9   Siergiej Charitonow (18-5) KO (ciosy pięściami) 1 2:49 Strikeforce: Fedor vs. Silva 12.02.2011   East Rutherford Strikeforce World GP Heavyweight Tournament – ćwierćfinał
Przegrana 15-8   Antônio Silva (13-2) Decyzja (jednomyślna) 3 5:00 Strikeforce: Heavy Artillery 15.05.2010   Saint Louis
Przegrana 15-7   Brett Rogers (9-0) TKO (ciosy pięściami) 1 0:22 Strikeforce: Lawler vs. Shields 06.06.2009   Saint Louis
Przegrana 15-6   Fiodor Jemieljanienko (29-1) KO (prawy sierpowy) 1 3:14 Affliction: Day of Reckoning 24.01.2009   Anaheim Walka o mistrzostwo WAMMA w wadze ciężkiej
Wygrana 15-5   Roy Nelson (3-2) KO (prawy sierpowy) 2 1:46 EliteXC: Heat 04.10.2008   Floryda
Wygrana 14-5   Ben Rothwell (29-5) KO (ciosy pięściami) 3 1:13 Affliction: Banned 19.07.2008   Anaheim
Wygrana 13-5   Jake O’Brien (10-0) KO (ciosy pięściami) 2 4:17 UFC 82 01.03.2008   Columbus
Wygrana 12-5   Fabricio Werdum (9-2-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 70 21.04.2007   Manchester Co-Main Event
Wygrana 11-5   Márcio Cruz (2-1) KO (ciosy pięściami) 1 3:15 UFC 66 30.12.2006   Las Vegas
Przegrana 10-5   Tim Sylvia (21-2) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 61 08.07.2006   Las Vegas Walka o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event
Przegrana 10-4   Tim Sylvia (20-2) TKO (ciosy pięściami) 1 2:43 UFC 59 15.04.2006   Anaheim Stracił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event
Wygrana 10-3   Paul Buentello (21-8) KO (prawy sierpowy) 1 0:15 UFC 55 07.10.2005   Oxoboxo River Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event
Wygrana 9-3   Justin Eilers (9-3-1) TKO (ciosy pięściami) 1 4:10 UFC 53 04.06.2005   Atlantic City Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event
Wygrana 8-3   Tim Sylvia (7-1) Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 1 0:47 UFC 51 05.02.2005   Las Vegas Zdobył tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 7-3   Wesley Correira (13-4) TKO (ciosy pięściami) 2 1:15 UFC 47 02.04.2004   Las Vegas
Wygrana 6-3   Uładzymir Maciuszenko (13-2) KO (prawy sierpowy) 1 2:10 UFC 44 26.08.2003   Paradise Co-Main Event
Wygrana 5-3   Ian Freeman (13-5) TKO (ciosy pięściami) 1 1:25 UFC 40 22.11.2002   Paradise
Przegrana 4-3   Pedro Rizzo (11-3) KO (ciosy pięściami) 3 1:45 UFC 36 22.03.2002   Paradise Co-Main Event
Przegrana 4-2   Ricco Rodriguez (9-1) TKO (ciosy pięściami) 3 1:23 UFC 32 29.06.2001   East Rutherford
Wygrana 4-1   Aaron Brink (8-3) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 0:55 UFC 28 11.11.2000   East Rutherford Debiut w UFC
Wygrana 3-1   John Dixson (7-11) KO (ciosy pięściami) 1 0:13 Super Fight at International Tournament 13.05.2000   Petersburg Main Event
Wygrana 2-1   Roman Ziencow (1-0) TKO (ciosy pięściami) 1 1:18 M-1 MFC-European Championship 2000 09.04.2000   Petersburg Zdobył mistrzostwo Europy M-1 w wadze ciężkiej
Wygrana 1-1   Michael Tielrooy (4-7) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 1:25 M-1 MFC-European Championship 2000 09.04.2000   Petersburg
Przegrana 0-1   Wiaczesław Dacyk (0-0) KO (prawy prosty) 1 6:05 M-1 MFC – World Championship 1999 09.04.1999   Petersburg Debiut w MMA

Kariera filmowa i telewizyjnaEdytuj

Jego pierwszy filmowy debiut miał miejsce w 2006, gdzie zagrał w filmie 8 Diamentów. Grał również w Universal Soldier: Regeneration w 2009 roku, razem z Jean-Claude Van Damme i Dolphem Lundgrenem. W filmie gra „NGU”, UniSol nowej generacji wystąpił w głównej roli „złego faceta”. Film został wydany bezpośrednio 2 lutego 2010 roku w Stanach Zjednoczonych[9]. Zagrał także rolę w kolejnym filmie Universal Soldier — Universal Soldier: Day of Reckoning, który został wydany w kinach 30 listopada 2012 roku i na żądanie 25 października 2012 roku[10].

W 2015 roku pojawił się w programie telewizyjnym Limitless w odcinku 7 „Brian Finch's Black Op”. Grał rolę podejrzanego o terroryzm ściganego przez CIA. Program pierwotnie wyemitowany 3 listopada 2015 r.

Arlovski pojawił się w programie MTV Mayhem Miller Bully Beatdown, w którym pokonał „tyrana”, zarabiając w ten sposób 10 000 dolarów[11].

W 2018 roku odegrał niewielką rolę strażnika mafii u boku Denzela Washingtona w początkowej scenie The Equalizer 2[12].

Życie prywatneEdytuj

Mieszka na stałe w Chicago. Przez ponad dwa lata jego partnerką była polska modelka Patrycja Mikula[13].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Andrei Arlovski | UFC, www.ufc.com, 14 września 2018 [dostęp 2022-01-17] (ang.).
  2. Andrei Arlovski. Bio/Record (ang.). [dostęp 2010-06-04].
  3. Andrei Arlovski. Bio/Record (ang.). [dostęp 2010-06-04].
  4. a b c d e f g h i j Statystyki i rekord w MMA (ang.). [dostęp 2018-10-07].
  5. Affliction MMA: Fedor Emelianenko KOs Andrei Arlovski, Retains Title (ang.). [dostęp 2010-06-04].
  6. Steven Marrocco: Andrei Arlovski released from WSOF, signs with UFC for targeted bout with Schaub (ang.). [dostęp 2014-04-24].
  7. UFC Fight Night 195 post-event facts: 'Cowboy' Cerrone's all-time wins record under threat, MMA Junkie, 17 października 2021 [dostęp 2022-01-17] (ang.).
  8. UFC Fight Night 195 pre-event facts: Jim Miller sets new benchmark for most fights, MMA Junkie, 13 października 2021 [dostęp 2022-01-17] (ang.).
  9. Universal Soldier: Regeneration. John Hyams Foresight Unlimited, Signature Pictures, Baumgarten Management and Productions (BMP). 2010-01-07. [dostęp 2021-10-31].
  10. Jesse Holland, Video: Universal Soldier 'Day of Reckoning' preview trailer featuring Andrei Arlovski, MMAmania.com, 13 września 2012 [dostęp 2021-10-31] (ang.).
  11. Artem Safarov, Arlovski 'not a fan of Russell Crowe' after confrontation, Bloody Elbow, 23 lutego 2016 [dostęp 2021-10-31] (ang.).
  12. Adam Guillen jr., Video: Denzel Knocks Out Arlovski In Record Time, MMAmania.com, 19 kwietnia 2018 [dostęp 2021-10-31] (ang.).
  13. Sylvia and Arlovski, next on Jerry Springer – Update Mikula denies Sylvia rumors (ang.). [dostęp 2010-06-04].

Linki zewnętrzneEdytuj