Otwórz menu główne

Andrzej Drzycimski

polski historyk

Andrzej Drzycimski (ur. 30 października 1942 w Chełmży) – polski historyk, dziennikarz i pracownik naukowy, działacz opozycji w okresie PRL, w latach 1990–1994 rzecznik prasowy prezydenta RP Lecha Wałęsy.

Andrzej Drzycimski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 października 1942
Chełmża
Zawód, zajęcie historyk, dziennikarz, pracownik naukowy
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Absolwent VIII Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku[1]. W 1965 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uzyskał następnie stopień doktora w zakresie historii.

Pracował początkowo jako nauczyciel, następnie w szeregu instytucji (m.in. w Bibliotece Gdańskiej PAN, Muzeum KL Stutthof, Instytucie Bałtyckim). Przez kilkanaście lat był dziennikarzem w „WTK” i „Słowie Powszechnym”.

W 1980 należał do sygnatariuszy listu dziennikarzy do Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Po sierpniu 1980 zaangażował się w działalność „Solidarność”. Publikował w prasie związkowej. W stanie wojennym internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 8 lipca 1982.

W 1990 został rzecznikiem prasowym Lecha Wałęsy (przewodniczącego NSZZ „S”). Po jego zwycięstwie w wyborach prezydenckich, objął kierownictwo Biura Prasowego Prezydenta RP i stanowisko rzecznika prasowego prezydenta. W 1994 odszedł z tych funkcji. W 1994 założył Fundację św. Wojciecha z siedzibą w Gnieźnie.

Zajmuje się działalnością dydaktyczną na różnych, głównie prywatnych, uczelniach. Był m.in. prorektorem Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni oraz profesorem i kierownikiem Zakładu Systemów Komunikowania i Public Relations Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie.

Laureat Nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka (1981). W 2012 został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[2].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Osiem dni w Polsce, Editions Spotkania, Paryż 1984
  • Dziennik harcerza i Szarotki (przygotowanie do druku, komentarz), Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1986 (nagroda „Polityki” w 1986)
  • Wojna zaczęła się na Westerplatte, Krajowa Agencja Wydawnicza, Gdańsk 1989
  • Major Henryk Sucharski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990
  • Prezydenci Polski (współautor), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1991
  • Komunikatorzy. Wpływ, wrażenie, wizerunek, Branta, Warszawa 2000
  • Droga nadziei (współautor), Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 2006
  • Gdańsk według Lecha Wałęsy (współautor), Urząd Miejski w Gdańsku, Gdańsk 2008
  • Westerplatte 1939. Przed szturmem, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2009
  • Reduta Westerplatte (współautor), Oficyna Gdańska, Gdańsk 2014
  • Dziennik internowanego (grudzień 1981 – grudzień 1982) (współautor), Oficyna Gdańska, Gdańsk 2014,
  • Dwutomowa monografia: t. 1: Westerplatte. Reduta w budowie 1926–1939, t. 2: Westerplatte. Reduta wojenna 1939, Fundacja Gdańska, Gdańsk 2014

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Drzycimski „Zasłużonym dla historii”. dziennikbaltycki.pl, 25 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-26].
  2. M.P. z 2012 r. poz. 1002

BibliografiaEdytuj