Antoni Poznański

Oficer Wojska Polskiego, piłkarz

Antoni Poznański (ur. 10 maja 1892 w Berszadzie, zm. 3 czerwca 1921 we Lwowie) – piłkarz, kapitan pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. Uznany za najlepszego polskiego piłkarza do czasów odzyskania niepodległości, inicjator założenia legionowej drużyny piłkarskiej.

Antoni Poznański
Ilustracja
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1892
Berszad
Data i miejsce śmierci 3 czerwca 1921
Lwów
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Formacja Cross-Pattee-Heraldry.svg K.u.k. Luftfahrtruppen
Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Jednostki 9 eskadra wywiadowcza
7 eskadra myśliwska
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

ŻyciorysEdytuj

Syn Władysława i Marii z Jabłońskich. Uczył się w V Państwowym Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego w Krakowie, od 1906 roku grał w piłkę nożną w Towarzystwie Sportowym Wisła Kraków. W 1908 roku grał w pierwszym składzie Wisły Kraków[1], a w 1910 roku przeszedł do KS Cracowia[2]. Szybko wyróżnił się jako doskonały piłkarz, w 1911 roku Austriacki Związek Piłkarski zakwalifikował go jako gracza reprezentacyjnego[3]. Rozpoczął studia w Mittweida oraz grał w tamtejszym klubie Mittweidaer BC. Przerwał naukę i powrócił do Krakowa[1][4]. Do 1914 roku rozegrał w Cracovii 136 meczów i strzelił 96 bramek[5].

Po wybuchu I wojny światowej 5 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, służył w oddziale automobilowym komendy Legionów. W 1915 roku zainicjował założenie drużyny piłkarskiej przy Komendzie Legionów, którą kilka miesięcy później nazwano oficjalnie „Legią[6][3]. W 1916 roku został przeniesiony do 3. pułku piechoty. Następnie został skierowany na kurs pilotażu do szkoły lotniczej w Wiener Neustadt, po jej ukończeniu przez trzy miesiące służył w jednostce frontowej[7][8].

Po trzymiesięcznym pobycie na froncie powrócił do Legionów, gdzie służył do momentu ich likwidacji. W listopadzie 1918 roku zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim i został przydzielony do lotnictwa. Trafił do Szkoły Pilotów w Krakowie, gdzie służył jako instruktor. 18 marca 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 marca 1919 na stopień podporucznika piechoty[9]. 25 września tego roku został mianowany z dniem 1 maja 1919 pilotem z prawem noszenia odznaki pilota na czas służby w wojskach lotniczych[10]. Następnie przeszedł do świeżo sformowanej 9. eskadry wywiadowczej i od kwietnia 1919 roku walczył w jej składzie podczas wojny polsko-bolszewickiej. Podczas lotów bojowych wyróżnił się odwagą, za co otrzymał pochwały w rozkazach[11]. Od 1 czerwca do 1 września 1920 roku służył w Krakowskiej Szkoły Pilotów jako instruktor[7]. Następnie, na własną prośbę, został przydzielony do 7. eskadry myśliwskiej i w jej składzie walczył do zakończenia działań wojennych[12].

31 maja 1921 roku lądował w gęstej mgle na lotnisku we Lwowie. Rozbił samolot i odniósł ciężkie obrażenia, na skutek których zmarł 3 czerwca 1921 roku w lwowskim szpitalu[7]. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa[13].

W Krakowie został uczczony w 1921 roku poprzez zorganizowanie miniturnieju piłkarskiego. Dochód z meczów został przeznaczony na wsparcie jego rodziny[14][15].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Za zasługi bojowe w lotnictwie otrzymał odznaczenia[16]:

PrzypisyEdytuj

  1. a b Przegląd Sportowy 4/1921 ↓, s. 9.
  2. Tygodnik Sportowy 4/1921 ↓, s. 5.
  3. a b Antoni Poznański (pol.). legiawarszawa1916-2016.blogspot.com. [dostęp 2020-03-06].
  4. Antoni Poznański (pol.). wikipasy.pl. [dostęp 2020-03-06].
  5. Przegląd Sportowy 7/1921 ↓, s. 9.
  6. Historia 1916-1918 (pol.). legia.com. [dostęp 2020-03-06].
  7. a b c Romeyko 1933 ↓, s. 321.
  8. Niestrawski t. II 2017 ↓, s. 43.
  9. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919 roku, poz. 1149.
  10. Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 93 z 1919 roku, poz. 3504.
  11. Romeyko 1933 ↓, s. 174.
  12. Karolevitz 2005 ↓, s. 202.
  13. Antoni Poznański (pol.). niebieskaeskadra.pl. [dostęp 2020-03-06].
  14. 1921-06-25 Cracovia – Makkabi Kraków 5:0 (pol.). wikipasy.pl. [dostęp 2020-03-06].
  15. Przegląd Sportowy 7/1921 ↓, s. 5.
  16. Niestrawski t. I 2017 ↓, s. 245,250,256.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s. 363.

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj