BAP Lobo
BAP Lobo – peruwiański okręt podwodny z okresu zimnej wojny, jedna z czterech jednostek typu Lobo. Zwodowany 6 lutego 1954 roku w amerykańskiej stoczni Electric Boat w Groton, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú 14 czerwca 1954 roku. Okręt otrzymał numer taktyczny S-41. W 1960 roku nazwę jednostki zmieniono na „Dos de Mayo”. Wielokrotnie modernizowany okręt został skreślony z listy floty w maju 1999 roku.
![]() Bliźniaczy BAP „Abtao” jako okręt-muzeum | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki |
12 maja 1952 |
Wodowanie |
6 lutego 1954 |
![]() | |
Nazwa |
BAP „Lobo” → BAP „Dos de Mayo” (od 1960) |
Wejście do służby |
14 czerwca 1954 |
Wycofanie ze służby |
maj 1999 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
74,1 metra |
Szerokość |
6,7 m |
Zanurzenie |
4,3 m |
Napęd | |
2 silniki wysokoprężne 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 2400 KM 2 śruby | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
powierzchnia: 5000 Mm przy 10 w. |
Sensory | |
radar SS-2A, sonary BQR-3 i BQA-1A | |
Uzbrojenie | |
1 działo kal. 127 mm | |
Wyrzutnie torpedowe |
6 × 533 mm |
Załoga |
40 |
Projekt i budowa
edytujOkręty podwodne typu Lobo były ulepszoną wersją zbudowanych w okresie II wojny światowej amerykańskich jednostkach typu Mackerel[1][2] . Okręty otrzymały m.in. nowoczesne sensory[3]. 8 grudnia 1951 roku zawarto kontrakt na dostawę dwóch pierwszych jednostek[4].
BAP[a] „Lobo” został zbudowany w stoczni Electric Boat w Groton[2][3]. Stępkę okrętu położono 12 maja 1952 roku, a zwodowany został 6 lutego 1954 roku[2][5].
Dane taktyczno-techniczne
edytuj„Lobo” był okrętem podwodnym o długości całkowitej 74,1 metra, szerokości 6,7 metra i maksymalnym zanurzeniu 4,3 metra[1][2] . Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 815 ton, a w zanurzeniu 1400 ton[1][2] . Okręt napędzany był na powierzchni i w zanurzeniu przez dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 2400 KM, do których energię generowały dwa 12-cylindrowe silniki wysokoprężne jednostronnego działania General Motors 278A[1][2] . Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 16 węzłów na powierzchni i 10 węzłów w zanurzeniu[1][2] . Zbiorniki mieściły 45 ton paliwa, co zapewniało zasięg wynoszący 5000 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym[1][2] .
Okręt wyposażony był w cztery dziobowe i dwie rufowe wyrzutnie torped kalibru 533 mm (21 cali)[1][2] . Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone za kioskiem działo pokładowe kal. 127 mm (5 cali) L/25 Mk 40[2] .
Załoga okrętu składała się z 40 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2] .
Służba
edytuj„Lobo” został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú 14 czerwca 1954 roku[2][6]. Okręt otrzymał numer taktyczny S-41[1][2] . W 1960 roku nazwę jednostki zmieniono na „Dos de Mayo”[2][b]. W 1965 roku okręt przeszedł remont generalny w macierzystej stoczni w Groton, podczas którego m.in. ulepszono system sterowniczy[1][2] . W 1981 roku dokonano wymiany wyposażenia radioelektronicznego: zdemontowano obydwa sonary, instalując w zamian zestaw sonarowy EDO 1102/1105; okręt otrzymał także nowe baterie akumulatorów[2][7]. W latach 80. na pokładzie jednostki zamontowano też system przeciwdziałania elektronicznego ECM[2] . W 1995 roku „Dos de Mayo” stał się okrętem szkolnym[3]. Jednostka została wycofana ze służby po 45 latach od jej rozpoczęcia, w maju 1999 roku[2][c].
Uwagi
edytuj- ↑ BAP – Buque Armada Peruana – Okręt Marynarki Peruwiańskiej.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 380 podaje, że zmiana nazwy nastąpiła w 1957 roku.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 380 podaje, że okręt został wycofany ze służby w 2000 roku.
Przypisy
edytujBibliografia
edytuj- Raymond Blackman (red.): Jane’s Fighting Ships 1953-1954. London: Sampson Low, Marston & Co., 1953. (ang.).
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
- Ivan Gogin: LOBO submarines (1954-1960). Navypedia. [dostęp 2018-12-16]. (ang.).
- John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1974-75. New York: Franklin Watts, 1974. ISBN 0-531-02743-0. (ang.).
- John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1984-85. London: Jane’s Publishing Company Ltd, 1985. ISBN 0-7106-0795-4. (ang.).
- Richard Sharpe (red.): Jane’s Fighting Ships 1990-91. London: Jane’s Defence Data, 1990. ISBN 0-7106-0904-3. (ang.).