Biezdrowo

wieś w województwie wielkopolskim

Biezdrowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki, ok. 5 km na pd.-zach. od Wronek.

Biezdrowo
wieś
Ilustracja
Fragment miejscowości
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Wronki
Liczba ludności (30.06.2009) 530[1]
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-510[2]
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0532719
Położenie na mapie gminy Wronki
Mapa lokalizacyjna gminy Wronki
Biezdrowo
Biezdrowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biezdrowo
Biezdrowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Biezdrowo
Biezdrowo
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Biezdrowo
Biezdrowo
Ziemia52°41′18,5″N 16°18′24,0″E/52,688472 16,306667

HistoriaEdytuj

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego. W 2009, na 725-lecie lokacji wsi, ukazała się ponad stustronnicowa Kronika Biezdrowska[4].

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Biezdrowo[5][6][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
1008469 Biezdrowo-Huby część wsi
1008475 Biezdrowo-Osady część wsi
0532725 Pierwoszewo część wsi

HistoriaEdytuj

Miejscowość wzmiankowana w dokumentach już w 1284 r.

ZabytkiEdytuj

Kościół pw. św. Krzyża i św. MikołajaEdytuj

 
Kościół św. Krzyża i św. Mikołaja

Pierwszy (drewniany) kościół i parafia w Biezdrowie datuje się na XII wiek. Na jego miejscu powstał w XVI w. murowany, późnogotycki. Kościół ten w ciągu dwóch wieków zaczął się chylić ku upadkowi. W roku 1784 świątynię odbudowano. Powstała wówczas wieża, zmienił się kształt budynku. W 1870 kościół restaurowano i ozdobiono w stylu barokowym. Wieża kościoła uległa częściowemu zniszczeniu w 1890. Odbudowana stoi do dnia dzisiejszego. W roku 1900 staraniem właścicieli wsi, Kurnatowskich, dobudowano dwie boczne kaplice tworzące transept.

W ołtarzu głównym znajduje się pochodzący z przełomu XV/XVI wieku pokaźny krucyfiks z figurą Chrystusa Ukrzyżowanego. Jak opisuje kronika St. Zielińskiego został on sprowadzony w XV w. przez pewnego pielgrzyma z Częstochowy i tu złożony. Odtąd kościół stał się sanktuarium Męki Pańskiej.

We wnętrzu kościoła znajduje się (m. in.) renesansowy nagrobek Stanisława z Bnina Bobolińskiego, pochodzący z 1592 r. Obraz "Triumf Krzyża" pośrodku sufitu nawy pochodzi z 1949 r. W kruchcie zobaczyć można starą, dębową skrzynię. Według legendy znaleziono w niej zakopany skarb, za który wybudowano kościół.

Pałac w BiezdrowieEdytuj

Pałac w Biezdrowie to neorenesansowy budynek z elementami klasycyzującymi wzniesiony w 1877 r. przez Stanisława Hebanowskiego dla Stanisława Kurnatowskiego, ówczesnego właściciela Biezdrowa. Oryginalne jest umieszczenie jednego z dwóch głównych wejść w fasadzie bocznej (podobne rozwiązanie zastosowano w pałacu w Biedrusku). Należy do prywatnego właściciela.

CmentarzEdytuj

Na lokalnym cmentarzu parafialnym spoczywają m.in.:

  • ks. Kazimierz Dybski (1909-1974) - proboszcz biezdrowski od 1939 do śmierci,
  • Leon Szczerkowski (1842-1905) - nauczyciel i kierownik szkoły w Biezdrowie w latach 1880-1905,
  • ks. Józef Świerkowski (1948-2005) - proboszcz biezdrowski w latach 1988-2005[8].


PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalna strona miasta i gminy Wronki. Cytat: Ludność wsi
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 4.
  4. bt, Ocalone od zapomnienia, w: Przewodnik Katolicki, nr 52/2009, s. VI (Metropolia Poznańska), ISSN 0137-8384
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  8. napisy in situ

Linki zewnętrzneEdytuj