Otwórz menu główne

Cheryl Ladd

aktorka amerykańska

Cheryl Ladd, właściwie Cheryl Jean Stoppelmoor[1][2][3] (ur. 12 lipca 1951 w Huron) – amerykańska aktorka telewizyjna i filmowa, piosenkarka i pisarka[4], występowała w roli Kris Munroe, młodszej siostry Jill (Farrah Fawcett), w serialu ABC Aniołki Charliego (Charlie’s Angels, 1977-81)[5].

Cheryl Ladd
Ilustracja
Cheryl Ladd (2007)
Imię i nazwisko Cheryl Jean Stoppelmoor
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1951
Huron
Zawód aktorka, piosenkarka, pisarka
Współmałżonek David Ladd
(1973–1980; rozwód)
Brian Russell
(od 1981)
Lata aktywności od 1970
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

 
Cheryl Ladd w 2001

Urodziła się w Huron[6], w stanie Dakota Południowa jako drugie dziecko i jedyna córka kelnerki Delores Mae Hein (z domu Katz; 1933-2018)[7] i inżyniera kolejowego Mariona Wayne’a Stoppelmoora (1929-2001)[8][9]. Miała młodszego brata Setha[10]. Będąc uczennicą szkoły średniej występowała jako cheerleaderka na przystani dla samochodów „The Barn”[11][12][13].

Mając siedemnaście lat śpiewała z jazzowym trio Music Shop Band[14], z którym podróżowała od Środkowego Zachodu do stanu Kalifornia. Kiedy grupa się rozpadła, Ladd przeniosła się do Los Angeles. Uczyła się sztuki aktorskiej w Milton Katselas Acting Workshop w Los Angeles[15].

KarieraEdytuj

Lat 70.Edytuj

Wkrótce podpisała kontrakt z wytwórnią Hanna-Barbera i pod pseudonimem artystycznym Cherie Moor[16] śpiewała piosenki Melody Valentine, bohaterki animowanej serii Hanna-Barbera Josie i Kociaki (Josie and the Pussycats, 1970–72)[17]. Po raz pierwszy pojawiła się na kinowym ekranie w dramacie sensacyjnym Chrom i gorąca skóra (Chrome and Hot Leather, 1971) jako Kathy obok Williama Smitha. Pojawiała się w regularnie na programach The Ken Berry WOW Show (1972) i Search (1972)[18]. Wkrótce zaczął występować w reklamach i epizodach, w tym m.in. gościnnie w takich serialach jak Rekruci (The Rookies, 1972), Harry O (1973), Ulice San Francisco (1974) i Szczęśliwe dni (Happy Days, 1974).

Drogę do wielkiej kariery telewizyjnej otworzyli jej producenci Aaron Spelling i Leonard Goldberg, kiedy w zastępstwie za Farrah Fawcett-Majors, która zerwała kontrakt z producentami serialu, zaproponowali (od 14 września 1977) przyjęcie roli Kris Munroe, absolwentki Akademii Policyjnej w San Francisco, młodszej siostry Jill, w serialu ABC Aniołki Charliego (Charlie’s Angels)[19] z Jaclyn Smith i Kate Jackson[20]. Pozostała w serialu aż do ostatniego odcinka (1981) w nieco zmienionym składzie; najpierw z Shelley Hack[21], potem z Tanyą Roberts.

 
Cheryl Ladd w 1977

Gościła potem w popularnym programie rozrywkowym Jima Hensona Muppet Show (1978). Nagrała cieszące się w Japonii ogromnym powodzeniem dwie płyty: „Cheryl Ladd” (1978)[22] i „Dance Forever” (1979)[23]. Zagrała w dramacie ABC Kiedy ona była zła... (When She Was Bad..., 1979) ze swoim przyjacielem Robertem Urichem i ówczesnym mężem Davidem Laddem[24].

Lata 80.Edytuj

Grała w filmach fabularnych szklanego ekranu. Wcieliła się w rolę księżnej Gracji Patrycji z Monako w biograficznym dramacie ABC Historia Grace Kelly (The Grace Kelly Story, 1983). Była główną bohaterką ekranizacji powieści Danielle Steel: kinowego melodramatu Teraz i zawsze (Now and Forever, 1983) jako właścicielka sklepu stająca w obronie męża oskarżonego o gwałt, miniserialu ABC Przeprawy (Crossings, 1986) i NBC Koleje losu (Changes, 1991). Uznanie wśród telewidzów zdobyła także w melodramacie Romans w Orient Expressie 125 (Romance on The Orient Express, 1985) jako zakochana pasażerka, dramacie ABC Śmierć w Kalifornii (A Death in California, 1986) – kontrowersyjnej i przerażającej autentycznej historii oraz dramacie CBS Śmiertelna troska (Deadly Care, 1987) o pielęgniarce uzależnionej od leków.

Na kinowym ekranie stworzyła kreację zakochanej pielęgniarki w melodramacie wojennym Sidneya J. Furie Purpurowe serca (Purple Hearts, 1984) u boku Kena Wahla. W 1986 podczas Santa Barbara Theatre Festival w Santa Barbara grała postać Reno Sweeney w sztuce Cole’a Portera Wszystko wolno (Anything Goes).

Lata 90.Edytuj

Kolejną kreacją była postać Sary Crawford, nowo sfabrykowany przedmiot miłości londyńskiego lekarza Henry’ego Jekylla, który przemienia się w okrutnego pana Edwarda Hyde’a w telewizyjnej adaptacji noweli Roberta Louisa Stevensona Jekyll i Hyde (Jekyll & Hyde, 1990)[25] u boku Michaela Caine’a i Jossa Acklanda[26]. Wcieliła się w telewizyjną postać dr Down 'Holli' Holliday, lekarki tropiącej zbrodnie na Hawajach w serialu CBS One West Waikiki (1994-96) z Richardem Burgi.

Spróbowała też sił jako pisarka. W 1996 roku wraz z mężem Brianem Russellem opublikowała serię książek pt.: Przygody małej Nettie Windship (The Adventures of Little Nettie Windship) o moralnych wartościach dla dzieci.

Lata 2000.Edytuj

6 września 2000 roku wystąpiła na scenie Marquis Theatre w Nowym Jorku jako feministka Annie Oakley w broadwayowskim musicalu Irvinga Berlina Rekord Annie (Annie Get Your Gun).

Znalazła się w obsadzie serialu NBC Las Vegas (2003-2005) jako Jillian Deline, żona Eda (James Caan).

5 kwietnia 2005 ukazała się jej książka pt. Token Chick: A Woman's Guide to Golfing with the Boys[27], która skierowana została do miłośników gry w golfa.

Życie prywatneEdytuj

W 1971 poznała Davida Ladda – syna amerykańskiej legendy kina Alana Ladda, i 23 maja 1973 roku wyszła za niego za mąż. 14 stycznia 1975 roku w Hollywood urodziła im się córka Jordan[28], która – podobnie jak matka – została aktorką. Powróciła na duży ekran jeszcze pod panieńskim nazwiskiem Stoppelmoor w filmie przygodowym Skarb jamajskiej głębiny (Evil in the Deep, 1976) u boku ówczesnego męża Davida, z którym po siedmiu latach małżeństwa się rozstała w 1980[29]. A następnie 3 stycznia 1981 roku ponownie wyszła za mąż za pochodzącego ze Szkocji producenta Briana Russella, a od roku 1983 zaadoptowała pasierbicę Lindsay[30].

NagrodyEdytuj

Rok Nagroda Kategoria Tytuł filmu / piosenki Rezultat
1978 Photoplay Award[30] Wygrana
Nagroda RIAJ Złoty singiel[30] „Cheryl Ladd” (1978) Wygrana
1979 „Dance Forever” (1979) Wygrana
1980 Nagroda Centrum Doskonalenia Opieki nad Dziećmi (Center for the Improvement of Child Care)[30] Child Caring Award Kiedy ona była zła... (When She Was Bad..., 1979) Wygrana
1987 Woman of the World Award Nagroda za działalność w organizacji Childhelp (USA)[30] Wygrana
Hubert H. Humphrey Humanitarian Award (Waszyngton)[30] Wygrana

FilmografiaEdytuj

 
Cheryl Ladd w 2007

Filmy fabularneEdytuj

  • 1971: Chrom i gorąca skóra (Chrome and Hot Leather) jako Kathy
  • 1976: Skarb jamajskiej głębiny (Evil in the Deep) jako Zappy
  • 1979: Willa
  • 1980: Tragedia Gujany: Histopia Jima Jonesa (Guyana Tragedy: The Story of Jim Jones) jako Mad Messiah
  • 1983: Teraz i zawsze (Now and Forever) jako Jessie Clarke
  • 1984: Purpurowe serca (Purple Hearts) jako Deborah Solomon
  • 1989: Lisa (Lisa) jako Katherine
  • 1989: Millennium jako kosmitka Louise Baltimore
  • 1992: Trujący bluszcz (Poison Ivy) jako Georgie Cooper
  • 1998: Wieczna północ (Permanent Midnight) jako Pamela Verlaine
  • 1999: Najlepszy przyjaciel (A Dog of Flanders) jako Anna Cogez

Filmy TVEdytuj

  • 1973: Diabelskie gimnazjum (Satan's School for Girls) jako Jody Keller
  • 1979: Kiedy ona była zła...(When She Was Bad...) jako Betina 'Teeny' Morgan
  • 1979: Muppety jadą do Hollywood (The Muppets Go Hollywood) jako gość programu
  • 1983: Kobieta z Kentucky (Kentucky Woman) jako Maggie Telford
  • 1983: Porywcze serce (The Hasty Heart) jako pielęgniarka Margaret
  • 1983: Grace Kelly (The Grace Kelly Story) jako Grace Kelly
  • 1985: Śmierć w Kalifornii (A Death in California jako Hope Masters
  • 1985: Romans w Orient Expressie 125 (Romance on the Orient Express) jako Lily Parker
  • 1986: Dwunaste Doroczne Ludowe Wręczenie Nagród (The Twelfth Annual People’s Choice Awards) jako prezenterka
  • 1987: Śmiertelna troska (Deadly Care) jako pielęgniarka Anne Halloran
  • 1989: Spełnienie Mary Gray (The Fulfillment of Mary Gray) jako Mary
  • 1988: Bluegrass jako Maude Sage Breen
  • 1990: Dr Jekyll i Mr. Hyde (Jekyll & Hyde) jako Sara Crawford
  • 1990: Ofiara niewinności (The Girl Who Came Between Them) jako Laura
  • 1990: Katastrofa (Crash: The Mystery of Flight 1501) jako Diane Halstead
  • 1991: Druga strona miłości (Locked Up: A Mother’s Rage) jako Annie Gallagher
  • 1991: Koleje losu (Changes) jako Melanie Adams
  • 1993: Umrzeć przed świtem (Dead Before Dawn) jako Linda
  • 1993: Złamana obietnica (Broken Promises: Taking Emily Back) jako Pam Cheney
  • 1994: Taniec ze śmiercią (Dancing with Danger) jako Mary Dannon
  • 1996: Tajemnica Lisy (The Haunting of Lisa) jako Ellen Downey
  • 1996: Zabójczy żart (Vows of Deception) jako Lucinda/Lucy Ann
  • 1996: Zgadnij, kto zabił ? (Kiss and Tell) jako Jean McAvoy
  • 1998: Aniołeczki (Perfect Little Angels) jako Elaine Freedman
  • 1998: Największa obawa matki (Every Mother’s Worst Fear) jako Connie Hoagland
  • 1999: Michael Landon, ojciec wiem (Michael Landon, the Father I Knew) jako Lynn Landon
  • 2002: Mąż najlepszej przyjaciółki (Her Best Friend's Husband) jako Jane Thornton
  • 2005: Modlitwa Ewy Simon (Eve's Preyer) jako Diane
  • 2006: Przecież nikt się ze mną nie założy (Though None Go with Me) jako Elizabeth
  • 2012: Przyjaciel Świętego Mikołaja 2: Świąteczne szczeniaki (Santa Paws 2: The Santa Pups) jako pani Mikołajowa
  • 2014: Idealna fala (The Perfect Wave) jako pani McCormack (matka)

Seriale TVEdytuj

 
Cheryl Ladd, 1977
  • 1970-72: Josie i Kociaki (Josie and the Pussycats, animowany) jako głos Melody Valentine
  • 1972: The Ken Berry 'Wow' Show
  • 1972: Alexander Zwo jako Nelly
  • 1972-73: Podróż (Search) jako Amy
  • 1973: Rodzina Partridge (The Partridge Family) jako Joanna
  • 1973: Żelazny bok (Ironside) jako Gwen
  • 1973: Rekruci (The Rookies) jako menedżer banku
  • 1973: Harry O: Taki kurz jak sny są wybierane (Harry O: Such Dust As Dreams Are Made On) jako nastolatka
  • 1974: Szczęśliwe dni (Happy Days) jako Cindy Shea
  • 1974: Harry O jako nastolatka
  • 1974: Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco) jako Susan Ellen Morley
  • 1975: Zmiana (Switch) jako Jill Lauimer
  • 1977: The San Pedro Beach Bums jako Kris Munroe
  • 1977: Fantastyczna podróż (The Fantastic Journey) jako Natica
  • 1977: Policyjna historia (Police Story) jako Buffy
  • 1977: Sierżant Anderson (Polece Women) jako Kate
  • 1977-81: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Kris Munroe
  • 1979: Carol Burnett i spółka (Carol Burnett & Company)
  • 1986: Przeprawy (Crossings) jako Liane DeVilliers
  • 1994-96: One West Waikiki jako dr Dawn 'Holli' Holliday M.E.
  • 1997: Atrament (Ink) jako Mercedes
  • 1999: Jesse jako Mary Anne Myers
  • 1999-2000: Oni, ona i pizzeria (Two Guys, a Girl and a Pizza Place) jako matka Berga
  • 2003: Czarodziejki (Charmed) jako Doris Bennett
  • 2003-2008: Las Vegas jako Jillian Deline
  • 2004: Nadzieja i wiara (Hope & Faith) jako Mary Jo Fairfield
  • 2004: Święta Bożego Narodzenia Ewy Simon (Eve's Christmas) jako Diane Simon
  • 2004: Wczorajszy program z Johnnym Kerwinem (The Yesterday Show with Johnny Kerwin)
  • 2009: CSI: Kryminalne zagadki Miami jako Amanda Collins
  • 2011: Chuck jako Emma
  • 2011: Agenci NCIS (NCIS) jako Mary Courtney
  • 2014: Jeden gniewny Charlie (Anger Management) jako Joanne
  • 2015: Ray Donovan jako Tina Harvey
  • 2016: American Crime Story jako Linnel Shapiro, żona prokuratora Roberta Shapiro

Filmy dokumentalneEdytuj

  • 1978: The Sentry Collection Presents Ben Vereen: His Roots

DyskografiaEdytuj

AlbumyEdytuj

SingleEdytuj

Rok Tytuł Wydawnictwo Realizacja Nr katalogu
1970 Every Beat Of My Heart/It's All Right With Me (z Josie and the Pussycats) Capitol Records 45 rpm 2967
Inside, Outside, Upside Down/A Letter To Mama (z Josie and the Pussycats) Kellogg Cereal Promo Record CP-58
Josie/With Every Beat Of My Heart (z Josie and the Pussycats) Kellogg Cereal Promo Record CP-59
Voodoo/If This Isn't Love (z Josie and the Pussycats) Kellogg Cereal Promo Record CP-60
It's Gotta Be Him/I Wanna Make You Happy (z Josie and the Pussycats) Kellogg Cereal Promo Record CP-61
1971 Stop Look And Listen/You've Come A Long Way Baby (z Josie and the Pussycats) Capitol Records 45 rpm P-3045
1974 The Family/Mamma Don't Be Blue Warner Bros 45 rpm 7821
1976 Country Love/He's Looking More Everyday Like The Man Who Broke My Heart Capitol Records 45 rpm 4215
1978 Think It Over/Here Is A Song 4599
Good Good Lovin/Skinnydippin 4650
Skinnydippin 12" Promo Single SPRO-8894
Walking In The Rain/I'll Come Running Capitol Records Japan 45 rpm ECR-20516
1979 Missing You/Thunder In The Distance Capitol Records 4698
Missing You 12" Promo Single SPRO-9096
Dance Forever/Missing You Capitol Records Japan 45 rpm ECR-20575
1980 Where Is Someone To Love Me/Just Like Old Times ECR-17013
1981 Just Another Lover Tonight/TV ECR-17205
Take A Chance/Victim Of The Circumstance ECR-17155
1982 Can't Say No To You/You Make It Beautiful (duet z Frankie Valli) Capitol Records B-5115
You Make It Beautiful (duet z Frankie Valli)/Can't Say No To You/Love And Passion/Sakura Sakura Capitol Records Japan EP ECS-41010

PrzypisyEdytuj

  1. Personalidade: Cheryl Ladd (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2015-08-08].
  2. Cheryl Ladd (ang.). Lifetime. [dostęp 2015-08-08].
  3. Cheryl Ladd (ang.). TV.com. [dostęp 2015-08-08].
  4. Cheryl Ladd (ang.). Spokeo People Search. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  5. Muere Farrah Fawcett (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2015-08-08].
  6. Cheryl Ladd – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2015-08-08].
  7. Dolores Stoppelmoor, 85, of Boerne, Texas (ang.). Plainsman. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  8. Cheryl Ladd Biography (1951-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-06-29].
  9. Cheryl Jean Ladd (Stoppelmoor) – Genealogy (ang.). Geni. [dostęp 2015-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  10. Who is Cheryl Ladd? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  11. Cheryl Ladd (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-08-08].
  12. Cheryl Ladd News, Pictures, and Videos (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-08-08].
  13. Cheryl Ladd Celebrity (ang.). TV Guide. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  14. Cheryl Ladd (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-08-08].
  15. Cheryl Ladd Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2015-08-08].
  16. Cheryl Ladd (ang.). Listal. [dostęp 2015-08-08].
  17. Actor Bios: Cheryl Ladd aka Kris Munroe (ang.). Angelic Heaven. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-28)].
  18. Cheryl Ladd – About This Person – Movies & TV (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  19. Mariah Haas (2018-07-18): 'Charlie’s Angels' star Cheryl Ladd says she went through a 'dark' period while on the series: 'I needed help' (ang.). Fox News. [dostęp 2018-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  20. Heidi Parker (2018-11-16): Charlie’s Angels vet Cheryl Ladd, 67, and daughter Jordan, 43, look like SISTERS (ang.). Daily Mail. [dostęp 2018-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-28)].
  21. Bild Cheryl Ladd, Jaclyn Smith, Shelley Hack (niem.). Filmstarts.de. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  22. Cheryl Ladd (ang.). AllMusic. [dostęp 2015-08-08].
  23. Cheryl Ladd (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2015-08-08].
  24. Celebrity Golfer: Cheryl Ladd (ang.). Golf Content Network. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-28)].
  25. Jekyll & Hyde (1990) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2018-12-28]. [zarchiwizowane z [‎ tego adresu] (2018-12-28)].
  26. Dawid Gryza (2012-12-28): Złapane w sieci: Jekyll & Hyde (1990) (pol.). KinoAmatorskie.pl. [dostęp 2018-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-28)].
  27. Cheryl Ladd, Hellman Hellman: Token Chick: A Woman's Guide to Golfing with the Boys. Miramax, 2005. ISBN 1-4013-5997-3.
  28. Jordan Ladd: biografía y filmografía (hiszp.). AlohaCriticón. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].
  29. Cheryl Ladd (12 de Julho de 1951) (port.). Filmow. [dostęp 2015-08-08].
  30. a b c d e f Ladd, Cheryl 1951 (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2015-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)].

BibliografiaEdytuj