Otwórz menu główne

Ciechocin (województwo kujawsko-pomorskie)

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Ciechocinwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Ciechocin.

Ciechocin
Kościół parafialny rzymskokatolicki św. Małgorzaty, z XIV wieku
Kościół parafialny rzymskokatolicki św. Małgorzaty, z XIV wieku
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat golubsko-dobrzyński
Gmina Ciechocin
Liczba ludności (III 2011) 816[1]
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 87-408
Tablice rejestracyjne CGD
SIMC 0842271
Położenie na mapie gminy Ciechocin
Mapa lokalizacyjna gminy Ciechocin
Ciechocin
Ciechocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ciechocin
Ciechocin
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Ciechocin
Ciechocin
Położenie na mapie powiatu golubsko-dobrzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu golubsko-dobrzyńskiego
Ciechocin
Ciechocin
Ziemia53°03′25″N 18°55′29″E/53,056944 18,924722

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Ciechocin.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 816 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Ciechocin.

HistoriaEdytuj

Etymologia nazwyEdytuj

„Ciechocin” pojawia się po raz pierwszy w historii Polski w 1250 roku jako Chechocim lub Ciechocin. Jest to forma dzierżawcza od imienia Piechota (osada Piechoty, prawdopodobnie pierwszy zasadźca lub zarządca wsi). W 1259 roku pojawia się nazwa Czechocino lub Ciechocin, w 1564 roku Cechocino, a dopiero w 1784 roku Ciechocin. Interesujące jest, że od tej nazwy utworzono słowo Ciechocinek jako młodszą wersję już istniejącej osady[2].

Zarys historiiEdytuj

Ciechocin to gmina o historii sięgającej czasów średniowiecza. Pierwsza wzmianka o Ciechocinie pochodzi z 1242 roku, kiedy wieś została nadana biskupowi włocławskiemu. W czasach średniowiecznych wzniesiono tu zamek książąt kujawskich, który z czasem stał się własnością biskupów. Był to prosty, murowany dwór obronny, zbudowany na planie zbliżonym do kwadratu. Budowla nie miała ozdób, poza dwoma kamieniami z herbami, które umieszczono na ścianie frontowej. Na jednym znajdował się herb Doliwa – godło rodowe Nałęczów[potrzebny przypis], na drugim zaś godło biskupa Dembowskiego – Jelita. W latach 13311343 obszar gminy znajdował się w rękach Zakonu Krzyżackiego. Następnie, na mocy postanowień pokoju kaliskiego, Kazimierzowi Wielkiemu udało się w 1343 roku odzyskać Ciechocin wraz z Ziemią Dobrzyńską. W 1392 roku tereny te zostały zastawione przez Władysława Opolczyka Krzyżakom, w związku z czym ponownie znalazły się w ich rękach, by po pokoju w Raciążku w 1405 roku ponownie wrócić w granice Polski. To właśnie na zamku w Ciechocinie, 24 września 1410 roku król Władysław Jagiełło rozpuścił do domu swoje wojsko po zwycięskiej wojnie z Krzyżakami. W październiku 1410 roku na zamku biskupa włocławskiego schronił się przed pogonią krzyżacką rycerz Mikołaj z Ryńska[3].

Kolejne lata to czas rozkwitu, dzięki licznym przywilejom i swobodom, jaki mieszkańcom Golubia nadał Kazimierz Jagiellończyk. Zniesienia podatków i ceł przyczyniło się do rozwoju handlu. W latach 1655–1657 Ciechocin znajdował się w posiadaniu Szwedów. Niedługo później, w 1709 roku tereny dotknęła epidemia dżumy, która trwała do roku 1710. W czasach zaborów Ciechocin był wsią graniczną. Na Drwęcy przebiegała granica zaboru pruskiego i rosyjskiego, a między Ciechocinem a Elgiszewem istniało połączenie promowe. Dopiero po odzyskaniu niepodległości został zbudowany most łączący obie wsie. Po wybuchu II wojny światowej, na mocy dekretu Hitlera z 8 października 1939, Ciechocin został wcielony do Rzeszy. Miejscowość została wyzwolona spod okupacji hitlerowskiej 23 stycznia 1945.

Od 1994 w miejscowości działa firma Żywność Ekologiczna Bio Food.

ZabytkiEdytuj

  • Kościół parafialny rzymskokatolicki św. Małgorzaty z XIV w., dwukrotnie przebudowany około XVIII w. (zakrystia i kruchta) i w 4 ćwierci XIX w., z dwiema granitowymi kropielnicami z okresu średniowiecza i z ostrołukowym portalem. Jest to obiekt o skromnych cechach gotyckich zatartych podczas przebudowy, nr A/261 z 04.07.1980
  • Dwór, w miejscu dawnej wieży obronnej z XIV wieku, należący do XVIII wieku do biskupów włocławskich. Przebudowany w 1756 roku przez biskupa włocławskiego Antoniego Sebastiana Dembowskiego co upamiętnia kamienny rokokowy kartusz z herbem Jelita. Budynek w wyniku remontów pozbawiony jest obecnie cech stylowych[4]
  • plebania murowana z początku XX wieku

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Stanisław Rospond, Słownik etymologiczny miast i wsi gmin PRL, Wrocław-Warszawa 1984, s. 57; Nazwy miejscowe Polski. Historia, pochodzenie i zmiany, pod red. K. Rymuta, t. 2, Kraków 1997, s. 123.
  3. Marian Bartkowiak „Towarzystwo Jaszczurcze”, [w:] Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 1948, s. 22–23.
  4. Gmina Ciechocin