Dansk Melodi Grand Prix

Dansk Melodi Grand Prix – coroczny konkurs muzyczny organizowany od 1957 przez duńską stację telewizyjną DR, a jednocześnie krajowe eliminacje do Konkursu Piosenki Eurowizji.

Logo

ZwycięzcyEdytuj

Większość zwycięzców konkursu startowała w Konkursie Piosenki Eurowizji jako reprezentanci Danii. Tylko dwóch zwycięzców nie wystąpiło w konkursie: Dorte Andersen, zwyciężczyni konkursu w 1996, która nie przeszła rundy kwalifikacyjnej do Eurowizji[1], oraz duet Ben & Tan, zwycięzcy konkursu w 2020, który nie wystąpili na Eurowizi, która została odwołana z powodu pandemii COVID-19. Dania wygrala Konkurs Piosenki Eurowizji trzy razy: w 1963, 2000 i 2013.

Poniżej widoczna jest lista zwycięzców Dansk Melodi Grand Prix:

Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1957 Birthe Wilke i Gustav Winckler „Skibet skal sejle i nat” 3 10 Brak rundy
półfinałowej
1958 Raquel Rastenni „Jeg rev et blad ud af min dagbog” 8 3
1959 Birthe Wilke „Uh, jeg ville ønske jeg var dig” 5 12
1960 Katy Bødtger „Det var en yndig tid” 10 4
1961 Dario Campeotto „Angelique” 5 12
1962 Ellen Winther „Vuggevise” 10 2
1963 Grethe i Jørgen Ingmannowie Dansevise 1 42
1964 Bjørn Tidmand „Sangen om dig” 9 4
1965 Birgit Brüel „For Din Skyld” 7 10
1966 Ulla Pia „Stop – mens legen er go'” 14 4
Konkurs nie odbył się w latach 19671977
1978 Mabel „Boom Boom” 16 13
1979 Tommy Seebach „Disco Tango” 6 76
1980 Bamses Venner „Tænker altid på dig” 14 25
1981 Tommy Seebach i Debbie Cameron „Krøller eller ej” 11 41
1982 Brixx „Video, Video” 17 5
1983 Gry Johansen „Kloden drejer” 17 16
1984 Hot Eyes „Det lige det” 4 101
1985 „Sku' du spørg' fra no'en?” 11 41
1986 Trax „Du er fuld af løgn” 6 77
1987 Anne-Cathrine Herdorf i Drengene „En lille melodi” 5 83
1988 Hot Eyes „Ka' du se hva' jeg sa'?” 3 92
1989 Birthe Kjær „Vi maler byen rød” 3 111
1990 Lonnie Devantier „Hallo Hallo” 8 64
1991 Anders Frandsen „Lige der hvor hjertet slår” 19 8
1992 Lotte Nilsson i Kenny Lübcke „Alt det som ingen ser” 12 47
1993 Tommy Seebach Band „Under stjernerne på himlen” 22 9 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Konkurs się nie odbył Brak rundy półfinałowej
1995 Aud Wilken „Fra Mols til Skagen” 5 92
1996 Dorthe Andersen i Martin Loft „Kun med dig” 25[a] 22
1997 Kølig Kaj „Stemmen i mit liv” 16 25 Brak rundy półfinałowej
1998 Konkurs się nie odbył
1999 Michael Teschl i Trine Jepsen „Denne Gang” 8 (jako „This Time I Mean It”) 71
2000 Olsen Brothers „Smuk som et stjerneskud” 1 (jako „Fly on the Wings of Love”) 195
2001 Rollo & King „Der står et billede af dig på mit bord” 2 (jako „Never Ever Let You Go”) 177
2002 Malene Mortensen „Vis mig hvem du er” 24 (jako „Tell Me Who You Are”) 7
2003 Konkurs się nie odbył
2004 Tomas Thordarson „Sig det' løgn” 13 (jako „Shame on You”) 56
2005 Jakob Sveistrup „Tænder på dig” 9 (jako „Talking to You”) 125 3 185
2006 Sidsel Ben Semmane Twist of Love 18 26 Top 11[b]
2007 DQ Drama Queen 19 45
2008 Simon Mathew All Night Long 15 60 3 112
2009 Brinck Believe Again 13 74 8 69
2010 Chanée i N’evergreen In a Moment Like This 4 149 5 101
2011 A Friend in London New Tomorrow 5 134 2 135
2012 Soluna Samay Should’ve Known Better 23 21 9 63
2013 Emmelie de Forest Only Teardrops 1 281 1 167
2014 Basim Cliché Love Song 9 74 Organizator[c]
2015 Anti Social Media The Way You Are 13 33
2016 Lighthouse X Soldiers of Love 17 34
2017 Anja Where I Am 20 77 10 101
2018 Rasmussen Higher Ground 9 226 5 204
2019 Leonora Love Is Forever 12 120 10 94
2020 Ben & Tan Yes Konkurs odwołany
2021 Fyr & Flamme Øve os på hinanden 11 89

Legenda:

     1. miejsce

PrzypisyEdytuj

  1. Denmark At The Eurovision Song Contest, www.eurovisioncovers.co.uk [dostęp 2020-05-05] (ang.).

UwagiEdytuj

  1. Podczas imprezy w 1996 zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale widowiska. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  2. Zgodnie z regulaminem, w konkursie w latach 2004-2007 kraje z pierwszej dziesiątki poprzedniego konkursu były automatycznie kwalifikowane do sobotniego finału bez konieczności rywalizacji w półfinale. W przypadku rezygnacji z udziału w konkursie jednego z państw z Top 10 zeszłego roku lub w przypadku kiedy któreś z państw Wielkiej Czwórki zajęło miejsce w przedziale 1-10, wówczas automatyczna kwalifikacja przypadała na miejsca poza pierwszą dziesiątką, tj. 11. bądź 12.
  3. Kraj wygrał finał konkursu w 2013, dlatego nie musiał rywalizować w półfinałach w 2014.