Konkurs Piosenki Eurowizji 1962

europejski konkurs muzyczny oranizowany przez Europejską Unię Nadawców

7. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 18 marca 1962 w Villa Louvigny w Luksemburgu przez krajowego nadawcę publicznego CLT, dzięki zwycięstwu reprezentanta Luksemburgu podczas konkursu w 1961[1].

Konkurs Piosenki Eurowizji 1962
Ilustracja
Informacje ogólne
Finał

18 marca 1962

Miejsce

Villa Louvigny,
Luksemurg (Luksemburg)

Nadawca

Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT)

Prowadzący

Mireille Delannoy

Występ interwałowy

Achille Zavatta

Uczestnicy
Łącznie

16 reprezentacji

Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznało trzem ulubionym piosenkom kolejno 3,2 lub 1 punkt. Punkty poszczególnych sędziów zsumowano i stworzono punktację krajową.
Zero punktów

 Austria
 Belgia
 Hiszpania
 Holandia

Zwycięzca

 Francja

Reprezentant

Isabelle Aubret

Piosenka

Un premier amour

Muzyka

Roland Valade

Tekst

Claude Henri Vic

Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1961 1963 ►

Koncert finałowy prowadziła Mireille Delannoy, a zwyciężczynią została reprezentantka FrancjiIsabelle Aubret, który za utwór „Un premier amour” otrzymała 26 punktów[1].

Pierwszy raz w historii konkursu któryś z uczestników zdobył zero punktów, stając się tzw. „nul-pointerem”[1]. W tym roku aż cztery kraje nie zdobyły ani jednego głosu: Austria, Belgia, Holandia i Hiszpania[1].

Po występie Francji nastąpiła krótka przerwa w zasilaniu prądu, która zakłóciła transmisję koncertu w telewizji. Podobna sytuacja miała miejsce w trakcie holenderskiej prezentacji, która z powodu usterki niemal w całości odbyła się w ciemności[1].

Lokalizacja

edytuj
Osobny artykuł: Luksemburg.

Na organizację konkursu w 1962 wybrano Villa Louvigny. Budynek służył jako siedziba nadawcy Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, poprzednika RTL Group. Budynek siedziby znajduje się w Municipal Park w dystrykcie Ville Haute[1].

Kraje uczestniczące

edytuj

W konkursie uczestniczyli reprezentanci wszystkich 16 nadawców publicznych, którzy brali udział w konkursie w 1961.

W konkursie uczestniczyło kilku wykonawców, którzy brali udział w poprzednich konkursach. Reprezentantem Belgii po raz czwarty został Fud Leclerc, który wcześniej startował w konkursie w 1956, 1958 i 1960. Reprezentujący Francję Jean Philippe brał udział w finale konkursu w 1959. Camillo Felgen i François Deguelt startowali w barwach, kolejno, Luksemburgu i Monako w finale konkursu w 1960.

Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent.

George de Godzinsky Henri Segers Jean Roderes Bruno Uher
Kai Mortensen Ego Kjerrmann Rolf-Hans Müller Dolf van der Linden
Franck Pourcel Øivind Bergh Cédric Dumont Jože Privšek
Wally Stott Jean Roderes Cinico Angelini Raymond Lefèvre

Wyniki

edytuj
Lp. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1   Finlandia fiński Marion Rung Tipi-tii 7 4
2   Belgia francuski Fud Leclerc Ton nom 13 0
3   Hiszpania hiszpański Victor Balaguer Llámame 13 0
4   Austria niemiecki Eleonore Schwarz Nur in der Wiener Luft 13 0
5   Dania duński Ellen Winther Vuggevise 10 2
6   Szwecja szwedzki Inger Berggren Sol och vår 7 4
7   RFN niemiecki Conny Froboess Zwei kleine Italiener 6 9
8   Holandia niderlandzki De Spelbrekers Katinka 13 0
9   Francja francuski Isabelle Aubret Un premier amour 1 26
10   Norwegia norweski Inger Jacobsen Kom sol, kom regn 10 2
11   Szwajcaria francuski Jean Philippe Le retour 10 2
12   Jugosławia serbsko-chorwacki Lola Novaković Ne pali svetlo u sumrak 4 10
13   Wielka Brytania angielski Ronnie Carroll Ring-A-Ding Girl 4 10
14   Luksemburg francuski Camillo Felgen Petit bonhomme 3 11
15   Włochy włoski Claudio Villa Addio, addio 9 3
16   Monako francuski Francois Deguelt Dis rien 2 13

Legenda:

     1. miejsce

Tabela wyników

edytuj
Jury
Finlandia Belgia Hiszpania Austria Dania Szwecja Niemcy Holandia Francja Norwegia Szwajcaria Jugosławia Wielka Brytania Luksemburg Włochy Monako
Uczestnicy konkursu Finlandia   1 3
Belgia  
Hiszpania  
Austria  
Dania   1 1
Szwecja 3   1
Niemcy 2 1   2 2 2
Holandia  
Francja 2 2 2 3 3   3 3 3 1 1 2 1
Norwegia 2  
Szwajcaria 2  
Jugosławia 1 1 2 3   3
Wielka Brytania 3 1 2 2 2  
Luksemburg 3 3 1 1   3
Włochy 1 2  
Monako 3 1 3 1 2 3  
KRAJE UPORZĄDKOWANIE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPÓW

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie

edytuj

Poniższy spis przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1961 wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa, a także nazwiskami komentatorów relacjonujących koncert dla lokalnych telewidzów[18].

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze
  1.   Monako – nieznany
  2.   Włochy – Enzo Tortora
  3.   Luksemburg – nieznany
  4.   Wielka Brytania – Alex Macintosh[19]
  5.   Jugosławia – Mladen Delić
  6.   Szwajcaria – Alexandre Burger
  7.   Norwegia – Kari Borg Mannsåker
  8.   Francja – nieznany
  9.   Holandia – Ger Lugtenburg
  10.   Niemcy- nieznany
  11.   Szwecja – Tage Danielsson
  12.   Dania – Claus Toksvig
  13.   Austria – nieznany
  14.   Hiszpania – Diego Ramírez Pastor[20]
  15.   Belgia – Arlette Vincent[21]
  16.   Finlandia – Poppe Berg[22]
Komentatorzy

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e f Eurovision Song Contest 1962. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-04]. (ang.).
  2. Tipi-tii Marion Rung. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  3. Ton nom Fud Leclerc. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  4. Llámame Victor Balaguer. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  5. Nur in der Wiener Luft Eleonore Schwarz. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  6. Vuggevise Ellen Winther. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  7. Sol och vår Inger Berggren. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  8. Zwei kleine Italiener Conny Froboess. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  9. Katinka De Spelbrekers. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  10. Un premier amour Isabelle Aubret. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  11. Kom sol, kom regn Inger Jacobsen. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  12. Le retour Jean Philippe. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  13. Ne pali svetlo u sumrak Lola Novaković. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  14. Ring-A-Ding Girl Ronnie Carroll. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  15. Petit bonhomme Camillo Felgen. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  16. Addio, addio Claudio Villa. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  17. Dis rien François Deguelt. www.4lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  18. Eurovision 1962 Cast and Crew. IMDb. [dostęp 2013-05-04].
  19. Gordon Roxburgh „Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s”, Telos, UK, 2012, s. 295 isbn=978-1-84583-065-6.
  20. a b FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010. eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-17)]. (hiszp.).
  21. a b c d e f CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 1962. songcontest.free.fr. [dostęp 2013-05-04]. (fr.).
  22. a b Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien?. viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-04]. (fiń.).
  23. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival. [w:] Eurovision Artists [on-line]. (niderl.).
  24. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), s. 34. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2.

Linki zewnętrzne

edytuj