Otwórz menu główne

Edward Tarała (ur. 30 maja 1926 w Stryju, zm. 21 października 2018 w Warszawie[1]) – generał dywizji LWP.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W 1944 skończył szkołę zawodową w Stryju i wstąpił do WP w Lublinie, w grudniu 1944 skończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 2 w Lublinie i został dowódcą plutonu ckm w 36 pp w 2 Armii WP. Brał udział w walkach o Ziemie Odzyskane, ranny nad Nysą w kwietniu 1945. Po wojnie jako dowódca kompanii i adiutant batalionu walczył z UPA w Bieszczadach. 1948-1950 kierował referatem w sztabie 4. Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza w Gdańsku. W 1949 zdał maturę w Gdańsku, 1956-1961 studiował na Wydziale Pedagogicznym Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, po czym został szefem oddziału w Zarządzie Politycznym Dowództwa WOP. 1966-1968 szef oddziału w Zarządzie Politycznym Wojsk Wewnętrznych Głównego Inspektoratu Obrony Terytorialnej, od 1968 zastępca szefa WOP ds. zwiadu. Jesienią 1978 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Henryk Jabłoński. 1981-1987 dyrektor generalny w MSW, od listopada 1981 do listopada 1983 szef Służby Polityczno-Wychowawczej, od listopada 1983 do listopada 1989 szef Wojsk MSW. Jesienią 1986 mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. W marcu 1990 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.

OdznaczeniaEdytuj

I medale pamiątkowe i resortowe.

PrzypisyEdytuj

  1. Edward Tarała (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2018-11-04].

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 113-114.