Einiozaur (Einiosaurus), ejniozaur – duży przedstawiciel ceratopsów.

Einiozaur
Einiosaurus procurvicornis
Sampson, 1995
Okres istnienia: 84–72 mln lat temu
Ilustracja
Wizja artystyczna einiozaura
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd Cerapoda
Infrarząd ceratopsy
Rodzina Ceratopsidae
Podrodzina Centrosaurinae
Rodzaj einiozaur
Gatunek Einiosaurus procurvicornis

Nazwa rodzajowa Einiosaurus pochodzi od słowa eini, co w języku Czarnych Stóp oznacza bizona oraz od łacińskiego saurus, oznaczającego jaszczura[1].

OpisEdytuj

Einiozaur wyposażony był w długi róg na nosie, zakrzywiony ku przodowi, oraz parę prostych rogów na brzegu tarczy. Jego dziób z przodu pyska był przystosowany do zrywania twardych części roślin, które były rozdrabniane przez zęby policzkowe z tyłu pyska i gastrolity w żołądku mięśniowym. Einiozaur miał również mięsisty ogon. Róg nie służył zapewne einiozaurowi do walki, tylko do pokazów godowych. Kryza była bardzo duża i zapewne także odgrywała istotną rolę w czasie pokazów. Możliwie, że poszczególne osobniki różniły się kształtem rogów. Dinozaur ten, podobnie jak dzisiejszy bizon, przemierzał w stadach prerie Montany.

WielkośćEdytuj

Einiozaur miał około 7 metrów długości i około 2,5 metra wysokości. Einiozaur ważył około 5 ton.

WystępowanieEdytuj

Einiozaur żył w późnej kredzie około 84-72 milionów lat temu na terenie Ameryki Północnej (Montana).

Behawior i etologiaEdytuj

Einiozaury żyły zapewne w stadach, ponieważ w jednym miejscu odkryto aż trzy osobniki: dorosłego, młodocianego i bardzo starego.

Historia odkryćEdytuj

Szczątki tego dinozaura zostały znalezione przez Scotta Sampsona w 1995 w północno-centralnej części stanu Montana.

GatunkiEdytuj

  • Einiosaurus procurvicornis – byczy jaszczur z rogiem wygiętym w przód.

PrzypisyEdytuj

  1. Einiosaurus, Paleofile.com [dostęp 2018-03-21] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Peter Dodson: The Horned Dinosaurs. New Jersey: Princeton University Press, 1996. ISBN 0-691-02882-6. (ang.)