Otwórz menu główne

Eparchia lwowsko-halicka (zwana również eparchią halicko-lwowsko-kamieniecką) – eparchia Cerkwi prawosławnej, istniejąca do 1677.

Eparchia lwowsko-halicka
Ilustracja
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej we Lwowie
(od końca XVI w. siedziba prawosławnego Bractwa Uspieńskiego)
Siedziba Halicz
Lwów (od 1539)
Data powołania XII w.
Data zamknięcia 1677/1700 (przejście do Kościoła unickiego)
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Metropolia kijowska
Biskup diecezjalny Józef (Szumlański) (ostatni)
brak współrzędnych

W latach 1147–1302 funkcjonowała jako eparchia halicka, w 1302 przekształcona w metropolię halicką z biskupstwami: włodzimierskim, przemyskim, turowskim, łuckim i chełmskim. W 1347 metropolia halicka została zniesiona, a reaktywowana w 1371, bez eparchii łuckiej, formalnie zniesiona w 1458.

Od 1539 siedzibę biskupstwa przeniesiono do Lwowa.

Jej następczynią była greckokatolicka eparchia lwowska, utworzona w 1677 w wyniku przystąpienia prawosławnej eparchii lwowskiej do unii brzeskiej. Do tradycji prawosławnej eparchii lwowskiej nawiązują również eparchia lwowska Patriarchatu Moskiewskiego, eparchia lwowska Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego i eparchia lwowska Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (te dwie ostatnie weszły w 2018 r. w skład Kościoła Prawosławnego Ukrainy).

Z czasów funkcjonowania prawosławnej eparchii halicko-lwowsko-kamienieckiej wywodzi się tytulatura używana w XIX i XX w. przez zwierzchników Kościoła greckokatolickiego (Ukraińskiej Cerkwi greckokatolickiej): „Metropolita Halicki, Arcybiskup Lwowski, Biskup Kamieniecki”.

Biskupi halicko-lwowsko-kamienieccyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Antoni Mironowicz, Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów, Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2003, ISBN 83-89031-39-6, OCLC 830464532.