Archidiecezja ormiańskokatolicka we Lwowie

Archidiecezja ormiańskokatolicka we Lwowiearchidiecezja Kościoła katolickiego obrządku ormiańskiego z siedzibą we Lwowie.

archidiecezja lwowska
Ilustracja
Katedra ormiańska we Lwowie
Państwo  I Rzeczpospolita
 Cesarstwo Austrii
 Austro-Węgry
 II Rzeczpospolita
 Ukraina
Siedziba Lwów
Data powołania 1630
Wyznanie katolickie
Kościół ormiańsko-katolicki
arcybiskupstwo bezpośrednio pod Stolicę Apostolską
katedra katedra ormiańska we Lwowie
Arcybiskup sede vacante
(ostatni administrator:
ks. Dionizy Kajetanowicz)
Dane statystyczne (1921-1939)
Liczba wiernych 5000
Liczba kapłanów 21
Liczba parafii 8
Położenie na mapie Lwowa
Mapa konturowa Lwowa, w centrum znajduje się punkt z opisem „Katedra ormiańska we Lwowie”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Katedra ormiańska we Lwowie”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Katedra ormiańska we Lwowie”
Ziemia49°50′36″N 24°01′51″E/49,843333 24,030833

HistoriaEdytuj

Powstała w 1630 w wyniku złożenia katolickiego wyznania wiary przez lwowskiego biskupa ormiańskiego Mikołaja Torosowicza. W 1635 podniesiona do rangi archidiecezji. Głównym kościołem była lwowska katedra. Podczas synodów diecezjalnych (1690, 1699, 1700, 1782) stopniowo upodobniano liturgię do łacińskiej poprzez wprowadzenie kalendarza gregoriańskiego czy latynizację liturgii. W latach 1665-1784 we Lwowie działało kolegium ormiańskie prowadzone przez teatynów. W 1803 powołano kapitułę katedralną.

Archidiecezja posiadała szkoły parafialne w Łyścu, Lwowie i Śniatyniu, szpitale w Kamieńcu Podolskim i Lwowie, towarzystwa różańcowe i szkaplerzne.

Eparchia poniosła straty w wyniku rozbiorów Polski (odpadły parafie znajdujące się w zaborze rosyjskim, które otrzymały eparchię w Mohylowie Podolskim), reform cesarza Józefa II (zniesiono 6 parafii). Do 1921 pod eparchię podlegały dwie ormiańskie parafie na terenie Bukowiny.

Po śmierci arcybiskupa Teodorowicza (1938), wysiedleniu wiernych na tzw. Ziemie Odzyskane, aresztowaniu i śmierci administratora apostolskiego Dionizego Kajetanowicza eparchia nie posiada ordynariusza, choć formalnie nadal istnieje.

Niewielka wspólnota ormiańskokatolicka we Lwowie (20-30 osób) została zarejestrowana w 1991 r., nie była jednak w stanie przejąć tutejszej katedry[1][2], którą w l. 2000-2003 przekazano diecezji ukraińskiej Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego[3].

Liczebność parafii i wiernychEdytuj

  • 1665- 15 parafii i 5000 wiernych
  • 1763- 18 parafii i 6000 wiernych
  • 1921- 1939 8 parafii i 5000 wiernych

ArcybiskupiEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Вірменська Католицька Церква (ukr.). W: Релігійно-інформаційна служба України [on-line]. risu.org.ua. [dostęp 2014-10-11].
  2. Grzegorz Rąkowski: Lwów. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część IV. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 129. ISBN 978-83-89188-70-8.
  3. Jurij Smirnow w: Culture.pl: Mozaiki Józefa Mehoffera i malowidła Jana Henryka Rosena w Katedrze Ormiańskiej we Lwowie. [dostęp 2014-10-11].