Feliks Starzec

Feliks Starzec (ur. 12 sierpnia 1920 w Woli Drzewieckiej, zm. 27 lipca 1974 w Warszawie) – polski działacz ruchu ludowego, dziennikarz i polityk, poseł na Sejm PRL III, IV, V i VI kadencji.

Feliks Starzec
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1920
Wola Drzewiecka
Data i miejsce śmierci 27 lipca 1974
Warszawa
Poseł na Sejm PRL III, IV, V i VI kadencji
Okres od 16 kwietnia 1961
do 27 lipca 1974
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej

ŻyciorysEdytuj

Syn Franciszka i Marii. W czasie wojny walczył w Batalionach Chłopskich i współorganizował tajne nauczanie. Później działał w ruchu młodzieżowym i ludowym. W 1945 wstąpił do Stronnictwa Ludowego. W latach 1947–1948 pełnił funkcję prezesa Wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej Wici w Łodzi, a po zjednoczeniu w 1948 organizacji młodzieżowych został przewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Polskiej w Łodzi. W 1950 objął stanowisko zastępcy kierownika wydziału organizacyjnego Zarządu Głównego ZMP, a potem pełnił obowiązki kierownika wydziału młodzieży wiejskiej ZG ZMP. Od 1947 do 1956 zasiadał w Radzie Naczelnej kolejno Stronnictwa Ludowego (do 1949) i Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego oraz w prezydium ZG ZMW. W 1952 uzyskał wykształcenie wyższe na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego i podjął pracę w redakcji „Woli Ludu”, a następnie „Nowej Wsi” (pracował w niej w latach 1952–1957). Od 1957 do 1961 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Zarzewia”, a w latach 1961–1965 „Tygodnika Kulturalnego”. Od 1965 do 1968 był prezesem Wojewódzkiego Komitetu ZSL w Koszalinie, a w latach 1968–1974 redaktorem naczelnym „Zielonego Sztandaru”. Był autorem wielu publikacji na tematy społeczno-gospodarcze wsi.

W latach 1959–1962 zasiadał w prezydium Naczelnego Komitetu ZSL, a od 1964 do 1969 był zastępcą członka NK, skąd przeszedł do sekretariatu NK ZSL (zasiadając w nim do końca życia). W 1961, 1965, 1969 i 1972 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL. Przez cztery kadencje zasiadał w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów, której w trakcie V kadencji był zastępcą przewodniczącego. Tej kadencji zasiadał również w Komisji Mandatowo-Regulaminowej. Zmarł w trakcie kadencji, pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C33-6-20)[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj