Fiołek dwukwiatowy

Fiołek dwukwiatowy (Viola biflora L.) – gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w górach Azji, Europy i Ameryki Północnej oraz na obszarach arktycznych. W Polsce występuje w Sudetach i Karpatach.

Fiołek dwukwiatowy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd malpigiowce
Rodzina fiołkowate
Rodzaj fiołek
Gatunek fiołek dwukwiatowy
Nazwa systematyczna
Viola biflora L.
Sp.Pl.2:936. 1753[2]
Synonimy
  • Dischidium biflorum (L.) Opiz
  • Viola avatschensis W.Becker & Hultén
  • Viola biflora var. akaishiensis Hid.Takah. & H.Ohba
  • Viola biflora subsp. avatschensis (W.Becker & Hultén) Tzvelev
  • Viola biflora var. burejensis Bezd.
  • Viola biflora f. glabrifolia Hid.Takah.
  • Viola biflora var. vegeta (Nakai) Hid.Takah.
  • Viola chingiana W.Becker
  • Viola crassa Makino
  • Viola crassa subsp. alpicola Hid.Takah.
  • Viola crassa var. alpicola (Hid.Takah.) T.Shimizu
  • Viola crassa subsp. borealis Hid.Takah.
  • Viola crassa var. borealis (Hid.Takah.) T.Shimizu
  • Viola crassa var. tayemonii (Hayata) S.S.Ying
  • Viola crassa subsp. yatsugatakeana Hid.Takah.
  • Viola crassa var. yatsugatakeana (Hid.Takah.) T.Shimizu
  • Viola kanoi Sasaki
  • Viola lutea Lam.
  • Viola manaslensis F.Maek.
  • Viola nudicaulis (W.Becker) S.Y.Chen
  • Viola schulzeana W.Becker
  • Viola tayemonii Hayata[2]
Morfologia
Kwiat

MorfologiaEdytuj

Łodyga
Wznosząca się, cienka, osiąga wysokość 10-20 cm.
Liście
Sercowate do nerkowatych, karbowane, na nerwach spodniej strony blaszki nieco owłosione. Na łodydze występują przeważnie 2 liście. Posiadają drobne, podługowate, całobrzegie lub nieco ząbkowane przylistki.
Kwiaty
Żółtocytrynowe, z brunatnymi żyłkami, długości 10-15 mm. Wyrastają po 1-3 w kątach liści. Mają bardzo krótką ostrogę, a ich górne 4 płatki zwrócone są ku górze. Działki kielicha spiczaste, znamię słupka spłaszczone i dwuczęściowe.
Owoc
Naga, 3-klapowa torebka zawierająca liczne i drobne nasiona z elajosomem.

Biologia i ekologiaEdytuj

Rozwój
Bylina. Kwitnie od maja do czerwca. Nasiona roznoszone są przez mrówki (myrmekochoria). Wbrew swojej nazwie nie zawsze ma 2 kwiaty, często 1 lub 3. Niektóre kwiaty nie rozwijają się, pozostając na etapie pąka. Następuje w nich samozapylenie.
Siedlisko
Rośnie w wilgotnych, górskich lasach, na wilgotnych skałach, i nad brzegami potoków. W Tatrach występuje od regla dolnego aż po najwyższe piętro turniowe (do 2500 m n.p.m.). Gatunek cieniolubny.

ZmiennośćEdytuj

W obrębie tego gatunku oprócz podgatunku nominatywnego wyróżniono dwa podgatunki oraz jedną odmianę[2]:

  • V. biflora subsp. carlottae Calder & Roy L.Taylor – występuje na Alasce i Kolumbii Brytyjskiej[3]
  • V. biflora var. rockiana (W.Becker) Y.S.Chen – występuje na obszarze od wschodniego Tybetu do środkowej części Chin[4]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].
  2. a b c Viola biflora L. (ang.). Plants of the World Online. [dostęp 17 stycznia 2021].
  3. Viola biflora subsp. carlottae Calder & Roy L.Taylor (ang.). Plants of the World Online. [dostęp 17 stycznia 2021].
  4. Viola biflora var. rockiana (W.Becker) Y.S.Chen (ang.). Plants of the World Online. [dostęp 17 stycznia 2021].

BibliografiaEdytuj

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.