František Trávníček

František Trávniček (ur. 17 sierpnia 1888 w Spešovie, zm. 6 czerwca 1961 w Brnie[1]) – czeski językoznawca, bohemista i slawista[1].

František Trávníček
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1888
Spešov
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 1961
Brno
Zawód, zajęcie językoznawca
Narodowość czeska
Stanowisko profesor zwyczajny
Odznaczenia
Order 25 lutego 1948 I stopnia (Czechosłowacja)

Poświęcił się na rzecz wieloaspektowych badań języka czeskiego. Początkowo zajmował się dialektologią i gramatyką historyczną, później zainteresował się problematyką języka standardowego. Poruszał zagadnienia z zakresu fonetyki, ortografii i ortoepii, dydaktyki języka czeskiego, normatywistyki, stylu artystycznego oraz slawistyki[2].

Studiował bohemistykę oraz slawistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1920 r. uzyskał habilitację. Od 1921 r. był profesorem nadzwyczajnym uniwersytetu w Brnie, w 1927 r. objął stanowisko profesora zwyczajnego. Od 1952 r. był akademikiem Czechosłowackiej Akademii Nauk[2].

Wybrana twórczośćEdytuj

  • Studie o českém vidu slovesném (1923)
  • Moravská nářečí (1926)
  • Jazyk a národ (1930)
  • Historická mluvnice československá (1935)
  • O jazyce naší nové prózy (1954)

PrzypisyEdytuj

  1. a b František Trávníček (cz.). Encyklopedie dějin města Brna. [dostęp 2020-01-27].
  2. a b Jozef Mistrík: Encyklopédia jazykovedy. Wyd. 1. Bratysława: Obzor, 1993, s. 456–457. ISBN 80-215-0250-9. OCLC 29200758. (słow.)