Otwórz menu główne

Gaspar Noé

francuski reżyser, scenarzysta, operator i aktor filmowy

Gaspar Noé (ur. 27 grudnia 1963[1] w Buenos Aires[2]) – argentyńsko-francuski[3] reżyser, scenarzysta, operator i aktor filmowy[4]. Autor głośnego thrillera z Monicą Bellucci i Vincentem Casselem Nieodwracalne (2002)[5], a także Wkraczając w pustkę (2009), Love (2015) czy Climax (2018).

Gaspar Noé
Ilustracja
Gaspar Noé (2012)
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1963
Buenos Aires, Argentina
Zawód reżyser, scenarzysta, operator, aktor
Współmałżonek Lucile Hadzihalilovic
Lata aktywności od 1985

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Buenos Aires w Argentinie jako syn argentyńskiego artysty malarza Luisa Felipe Noé'go (ur. 26 maja 1933)[6][7][8]. Jego matka, nauczycielka języka angielskiego w Argentynie, miała irlandzkie korzenie. Jego rodzice byli ateistami[9].

W 1976 roku wraz z rodziną wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, aby w tym czasie uniknąć niebezpiecznej sytuacji politycznej w Argentynie. Przez krótki czas przebywał w Nowym Jorku, zanim wraz z rodziną przeniósł się do Francji. Zamieszkał w Paryżu, gdzie w wieku 17 lat ukończył tamtejsze École Louis-Lumière.

KarieraEdytuj

Zaczynał od filmów krótkometrażowych, m.in. Carne (1991), za które otrzymał nagrody na festiwalach w Avignon i Cannes. W 1998 wyreżyserował swój pełnometrażowy debiut fabularny Sam przeciw wszystkim, będący sequelem Carne. Bardzo głośny okazał się jego drugi film, czyli Nieodwracalne (2002)[10]. Kontrowersje wzbudzała głównie kilkunastominutowa scena brutalnego gwałtu, a także ukazanie morderstwa za pomocą gaśnicy[11].

Jednym źródłem inspiracji Noé'go był film 2001:Odyseja kosmiczna Stanleya Kubricka[12], do którego czasami nawiązywał w swoich pracach[13].

W 2003 wyreżyserował teledysk do piosenki "Protège Moi" zespołu Placebo. Klip nie został oficjalnie wydany ze względu na odważne sceny erotyczne.

W 2013 był autorem projektu okładki debiutanckiego albumu Night Time, My Time amerykańskie piosenkarki Sky Ferreira[14][15].

W 2015 zrealizował w 3D film Love, który premierowo pokazano na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes. Tam też, trzy lata później, Noé pokazał w sekcji Quinzaine des Réalisateurs film Climax, zdobywając Art Cinema Award.

Życie prywatneEdytuj

Poślubił Lucile Eminę Hadžihalilović, francuską reżyserkę i scenarzystkę.

Nagrody i nominacjeEdytuj

Rok Nagroda Kategoria Tytuł Rezultat
1991 Avignon Film Festival Prix Tournage Carne Wygrana
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes SACD Award Carne Wygrana
1992 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Porto Najlepszy film Carne Nominacja
1998 Kataloński Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sitges Najlepszy scenariusz Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Wygrana
Kataloński Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sitges Najlepszy film Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Nominacja
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Mercedes-Benz Award Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Wygrana
Międzynarodowy Festiwal Filmowy Molodist w Kijowie Najlepszy fikcyjny film pełnometrażowy Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Nominacja
Międzynarodowy Festiwal Filmów Frankofońskich w Namurze Złoty Bayard Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous ) Nominacja
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sztokholmie Brązowy Koń Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Nominacja
Festiwal Filmowy w Sarajewie Międzynarodowa Federacja Krytyków Filmowych Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Wygrana
1999 Buenos Aires International Festival of Independent Cinema Najlepszy film Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) Nominacja
2001 Boston Underground Film Festival Najlepszy film festiwalowy Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous ) Wygrana
2002 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sztokholmie Brązowy Koń Nieodwracalne (Irreversible) Wygrana
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Złota Palma Nieodwracalne (Irreversible) Nominacja
2004 Bodil Awards Najlepszy nieamerykański film Nieodwracalne (Irreversible) Nominacja
2009 Kataloński Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sitges Nagroda specjalna Jury Wkraczając w pustkę (Enter the Void) Wygrana
Kataloński Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sitges Najlepszy film Wkraczając w pustkę (Enter the Void) Nominacja
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Złota Palma Wkraczając w pustkę (Enter the Void) Nominacja
2015 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Queer Palm Love Nominacja
Międzynarodowy Festiwal Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage Najlepszy film 3D Love Wygrana
2018 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes Art Cinema Award Climax Wygrana

FilmografiaEdytuj

  • 1985: Tanga dla Gardela (El exilio de Gardel: Tangos) - obsada aktorska
  • 1985: Tintarella di luna (film krótkometrażowy) - reżyseria
  • 1987: Pulpe amère (film krótkometrażowy) - reżyseria
  • 1991: Carne - scenariusz, reżyseria
  • 1995: Le rocher d'Acapulco - obsada aktorska - jako Jean-Marc (głos)
  • 1996: Doberman (Dobermann) - obsada aktorska
  • 1998: Sodomici (Sodomites; film krótkometrażowy) - scenariusz, reżyseria
  • 1998: Sam przeciw wszystkim (Seul contre tous) - scenariusz, reżyseria, montaż
  • 2002: Nieodwracalne (Irreversible) - scenariusz, reżyseria, zdjęcia, montaż
  • 2006: We Fuck Alone, segment filmu Destricted
  • 2009: Wkraczając w pustkę (Enter the Void) - scenariusz, reżyseria, montaż
  • 2009: 42, segment filmu 42 One Dream Rush
  • 2012: 9 meses... ¡De condena!
  • 2012: Ritual, segment filmu 7 dni w Hawanie (7 días en la Habana),
  • 2015: Love - scenariusz, reżyseria, producent, montaż, obsada aktorska
  • 2018: Climax - scenariusz, reżyseria, montaż

teledyskiEdytuj

Rok Tytuł Artysta
1998 "Insanely Cheerful" Bone Fiction
2002 "Stress" (ze ścieżki dźwiękowej Irréversible) Thomas Bangalter
2003 "Outrage" (ze ścieżki dźwiękowej Irréversible) Thomas Bangalter
2004 "Je Suis si Mince" Arielle
"Protège-Moi" Placebo
2012 "Applesauce" Animal Collective
"Love in Motion" SebastiAn
"We No Who U R" Nick Cave and the Bad Seeds

PrzypisyEdytuj

  1. Gaspar Noé (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-08-22].
  2. Gaspar Noé (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2016-08-22].
  3. Gaspar Noé (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-08-22].
  4. Gaspar Noé (ang.). Listal. [dostęp 2016-08-22].
  5. Gaspar Noé (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-08-22].
  6. Luis Felipe Noé (hiszp.). Fundación Konex. [dostęp 2016-08-22].
  7. Biografia de Luis Felipe Noé (hiszp.). Biografías y Vidas. [dostęp 2016-08-22].
  8. Luis Felipe Noé (Argentinian, 1933) (ang.). MutualArt.com. [dostęp 2016-08-22].
  9. Olympia Le-Tan: Interview Gaspar Noe (ang.). Purple. [dostęp 2016-08-22].
  10. Interview: Talking Sex & Cinema With ‘Love 3D’ Director Gaspar Noé (ang.). Indie Wire. [dostęp 2016-08-22].
  11. 3D hardcore porn film featuring explicit orgies, nudity and a transvestite prostitute (ang.). DailyMail. [dostęp 2016-08-22].
  12. Top 10 Favorite Films of Mind-Bending Director Gaspar Nóe (ang.). Nofilmschool. [dostęp 2016-08-22].
  13. Seven Things That Inspire Gaspar Noé (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-08-22].
  14. Sky Ferreira's Sex Appeal Is What Pop Music Needs Right Now (ang.). La Weekly. [dostęp 2016-08-22].
  15. Get to know Gaspar Noe, the most controversial film-maker of modern times (ang.). HungerTV. [dostęp 2016-08-22].

Linki zewnętrzneEdytuj