Otwórz menu główne

Gesine Schwan

niemiecka działaczka polityczna
Gesine Schwan (Tübingen, 2015)
Gesine Schwan (Heidelberg, 2009)
Wraz z Martinem Patzeltem (CDU), nadburmistrzem Frankfurtu nad Odrą

Gesine Schwan z domu Schneider (ur. 22 maja 1943 w Berlinie) – niemiecka politolog i polityk. Członkini Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, była rektor Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Kandydatka do urzędu prezydenta Republiki Federalnej Niemiec w wyborach w 2004 i 2009. Była pełnomocnik rządu ds. stosunków z Polską.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Rodzina i życie prywatneEdytuj

Gesine Schwan dorastała w Berlinie w rodzinie kuratora szkolnego. Jej ojciec Hans R. Schneider był protestantem, a matka Hildegard - katoliczką. W domu rodzinnym angażowano się w sprawy społeczne. Za czasów nazizmu rodzice działali w protestanckim i socjalistycznym ruchu oporu. W ostatnim roku wojny jej rodzina ukrywała żydowską dziewczynkę.

Gesine Schwan uczęszczała do francuskiego gimnazjum w Berlinie Zachodnim (Französisches Gymnasium Berlin), założonym jeszcze w XVIII wieku. W 21. roku życia przyjęła chrzest[1]. Była żoną Alexandra Schwana, zmarłego w 1989 profesora nauk politycznych. Jest matką dwojga dzieci. 3 września 2004 roku wyszła ponownie za mąż za Petera Eigena, założyciela organizacji Transparency International. Jej hobby to teatr, muzyka i jazda na nartach.

Kariera naukowaEdytuj

Od 1962 studiowała romanistykę, historię, filozofię i nauki polityczne w Berlinie i we Fryburgu. W 1970, pod wpływem protestów studenckich (1967-1968), wstąpiła do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD).

Po odbyciu stypendiów w Warszawie i w Krakowie w 1970 uzyskała stopień naukowy doktora na Freie Universität Berlin (praca doktorska o twórczości Leszka Kołakowskiego), zaś w 1974 na tej samej uczelni – habilitację.

W 1977 wykładała jako profesor nauk politycznych na Instytucie Otto Suhra Freie Universität Berlin. Zajmowała się głównie teoriami politycznymi socjalizmu i marksizmu oraz filozofią. W 1980 wykładała w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych, a następnie w Nowym Jorku i w Cambridge w stanie Massachusetts.

Od 1999 rektor Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. W 2008 przeszła na emeryturę.

Udział w wyborach prezydenckich w 2004 i 2009Edytuj

4 marca 2004 Gesine Schwan została wspólną kandydatką SPD i Związku 90/Zielonych na urząd prezydenta Republiki Federalnej Niemiec. Wystartowała w wyborach 23 maja przeciwko Horstowi Köhlerowi, kandydatowi CDU, CSU i FDP. W wyborach w 2009 Gesine Schwan powtórnie ubiegała się o urząd prezydencki jako kandydatka SPD. Wybory wygrał jej kontrkandydat, prezydent Horst Köhler.

TwórczośćEdytuj

  • Leszek Kolakowski. Eine politische Philosophie der Freiheit nach Marx (Diss. 1970) Stuttgart u. a. : Kohlhammer 1971.
  • Die Gesellschaftskritik von Karl Marx. Philosophische und politökonomische Voraussetzungen, Stuttgart (Habil.) u. a.: Kohlhammer, 1974.
  • Sozialdemokratie und Marxismus. Zum Spannungsverhältnis von Godesberger Programm und marxistischer Theorie. (Gemeinsam mit Alexander Schwan) Hamburg: Hoffmann & Campe, 1974.
  • Demokratischer Sozialismus für Industriegesellschaften (Hrsg.), Köln u. a. : Europäische Verlagsanstalt 1979.
  • Sozialismus in der Demokratie? Theorie einer konsequent sozialdemokratischen Politik, Stuttgart u. a.: Kohlhammer, 1982.
  • Internationale Politik und der Wandel von Regimen (Hrsg.) Köln u. a. : Heymann 1987.
  • Bedingungen und Probleme politischer Stabilität (Hrsg.), Baden-Baden : Nomos 1988.
  • Wissenschaft und Politik in öffentlicher Verantwortung - Problemdiagnosen in einer Zeit des Umbruchs. Zum Gedenken an Richard Löwenthal, Baden-Baden: Nomos, 1995.
  • Politik und Schuld. Die zerstörerische Macht des Schweigens, Frankfurt am Main: Fischer, 1997.
  • Antikommunismus und Antiamerikanismus in Deutschland. Kontinuität und Wandel nach 1945, Baden-Baden: Nomos, 1999.
  • Demokratische politische Identität. Deutschland, Polen und Frankreich im Vergleich (Hrsg.), Wiesbaden: Verlag für Sozialwissenschaft, Stuttgart 2006.
  • Vertrauen und Politik : politische Theorie im Zeitalter der Globalisierung, Stiftung Bundespräsident-Theodor-Heuss-Haus, Stuttgart 2006.
  • Allein ist nicht genug. Für eine neue Kultur der Gemeinsamkeit (razem z Susanne Gaschke), Freiburg im Breisgau u. a.: Herder, 2007.

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj