Glareolarodzaj ptaka z podrodziny żwirowców (Glareolinae) w rodzinie żwirowcowatych (Glareolidae).

Glareola[1]
Brisson, 1760[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – żwirowiec łąkowy (G. pratincola)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Glareoloidea
Rodzina żwirowcowate
Podrodzina żwirowce
Rodzaj Glareola
Typ nomenklatoryczny

Hirundo pratincola Linnaeus, 1766

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Eurazji[8].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 15,5–26 cm, rozpiętość skrzydeł 42–70 cm; masa ciała 37–105 g[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Glareola: nowołac. glareola „żwirek” (ptak), od zdrobnienia łac. glarea „żwir”[9].
  • Trachelia: gr. τραχηλια trakhēlia „kostne i mięsne kawałki szyi”, od τραχηλος trakhēlos „szyja”[9]. Gatunek typowy: Hirundo pratincola Linnaeus, 1766.
  • Pratincola: epitet gatunkowy Hirundo pratincola Linnaeus, 1766; łac. pratum, prati „łąka”; incola „mieszkaniec”, od incolere „zamieszkiwać”[9]. Gatunek typowy: Pratincola glareola Schrank, 1798 (= Hirundo pratincola Linnaeus, 1766).
  • Dromochelidon: gr. δρομος dromos „biegacz”, od τρεχω trekhō „biegać”; χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos „jaksółka”[9]. Gatunek typowy: Dromochelidon natrophila Landbeck, 1842 (= Hirundo pratincola Linnaeus, 1766).
  • Galachrysia: gr. γαλα gala, γαλακτος galaktos „mleko”; χρυσειος khruseios „złoty”, od χρυσος khrusos „złoto”[9]. Gatunek typowy: Glareola lactea Temminck, 1820.
  • Subglareola: łac. sub „blisko, poniżej”; rodzaj Glareola Brisson, 1760[9]. Gatunek typowy: Glareola ocularis J. Verreaux, 1833.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

PrzypisyEdytuj

  1. Glareola, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 5. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 141. (fr. • łac.)
  3. G.A. Scopoli: Annus I Historico-naturalis. Lipsiae: Sumtib. C.G. Hilscheri, 1769, s. 110. (łac.)
  4. F.P. von Schrank: Fauna Boica. Durchgedachte Geschichte der in Baiern einheimischen und zahmen Thiere. Cz. 1. Nürnberg: in der Stein'schen Buchhandlung, 1798, s. 209. (niem.)
  5. Ch.L. Landbeck. Benträge zur zoologischen Geographie. „Isis von Oken”. 1842, s. kol. 199, 1842 (niem.). 
  6. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: Printed by order of the Trustees, 1855, s. 111. (ang.)
  7. G.M. Mathews: The birds of Australia. Cz. 3. London: H.F. & G. Whiterby, 1913, s. 321. (ang.)
  8. a b G.L. Maclean: Family Glareolidae (Coursers and Pratincoles). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 381–383. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  9. a b c d e f Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Glareolinae Brehm,CL, 1831 - żwirowce (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-01-29].