Otwórz menu główne

Gliny Wielkie

wieś w województwie podkarpackim

Gliny Wielkiewieś w Polsce położona na Nizinie Nadwiślańskiej, w Kotlinie Sandomierskiej w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Borowa[3][4]. Północną granicę Glin Wielkich wyznacza Wisła, oddzielona od wioski wałem przeciwpowodziowym, za którym rozciąga się kępa – pas drzew i zarośli.

Gliny Wielkie
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat mielecki
Gmina Borowa
Wysokość 155 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 348[1][2]
Strefa numeracyjna 17
Kod pocztowy 39-305
Tablice rejestracyjne RMI
SIMC 0645702
Położenie na mapie gminy Borowa
Mapa lokalizacyjna gminy Borowa
Gliny Wielkie
Gliny Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gliny Wielkie
Gliny Wielkie
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Gliny Wielkie
Gliny Wielkie
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mieleckiego
Gliny Wielkie
Gliny Wielkie
Ziemia50°23′19″N 21°18′14″E/50,388611 21,303889

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

W Glinach Wielkich urodził się Czesław Basztura, polski naukowiec zajmujący się akustyką mowy.

HistoriaEdytuj

  • 1420 – właścicielem terenów Glin Wielkich był Świętosław de Glyny (źródło: Józef Krzepela w swojej pracy zatytułowanej „Księga rozsiedlania rodów ziemiańskich w dobie Jagiellonów” (użyto wtedy do nazwania tych terenów starej nazwy: „Glyny” – pierwsza historyczna wzmianka.
  • 1470-1480 – z tych lat pochodzi „Liber beneficiorum” Jana Długosza w której po raz pierwszy nazwano tereny tej miejscowości oficjalnie Glinami Wielkiemi oraz wyraźnie wskazano moją odrębność od Glin Małych. Według niniejszego dokumentu miejscowość należała do parafii Połaniec, a dziedziczył ją Jan Borowski z Łopuchowa.
  • XVI wiek – wieś w posiadaniu rycerskiego rodu Mieleckich herbu Gryf.
  • 1542 – synowie kasztelana Zawichojskiego dzielą się dobrami ojca, w wyniku tego miejscowość przypada w posiadanie Janowi Mieleckiemu, późniejszemu wojewodzie i marszałkowi wielkiemu koronnemu.
  • 1572 – miejscowość wchodzi w skład dóbr klucza rzemieślniczego, należącego do Stanisława Tarnowskiego (herbu Leliwa), po jego śmierci przypada wraz z kilkoma okolicznymi wsiami w posiadanie Janowi Tarnowskiemu.
  • 1772 – Gliny Wielkie zostają wcielone do zaboru austriackiego. Wisła była granicą między Austrią a upadającą Rzecząpospolitą, więc wytyczenie takiej granicy spowodowało odłączenie Glin Wielkich od parafii połanieckiej.
  • 1786 – oficjalne przyłączenie wsi do parafii Borowa (czyli z chwilą utworzenia diecezji tarnowskiej).

Do połowy XIX wieku Gliny Wielkie były znacznie większa od sąsiednich Glin Małych. Najlepiej ukazuje to „Spis wojskowy ludności z Galicji” z 1808 roku, według którego Gliny Wielkie liczyły 39 domów i 256 mieszkańców (dwa razy większe od Glin Małych liczących wtedy jedynie 21 domów i 127 mieszkańców). Gliny Małe z czasem wchłonęły sąsiedni Lisówek przez co znacznie powiększyły swój rozmiar i liczbę mieszkańców.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj