Gorzeń Dolny

wieś w województwie małopolskim

Gorzeń Dolnywieś w Polsce administracyjnie należąca do województwa małopolskiego, powiatu wadowickiego i gminy Wadowice[3][4]. Położona na lewym brzegu rzeki Skawy, na skraju Beskidu Małego, u podnóża Goryczkowca (375 m n.p.m.), stanowiącego najwyżej położony punkt wsi. Graniczy z miejscowościami: Zawadka, Jaroszowice, Gorzeń Górny i Wadowice. Przez wieś przebiega odcinek drogi krajowej nr 28 (ZatorMedyka). Obszar wsi obejmuje 156 ha. Przeważają użytki rolne (56% powierzchni). Gorzeń Dolny zamieszkuje 471 osób (2008).

Artykuł 49°51′52″N 19°29′54″E
- błąd 39 m
WD 49°52'59.9"N, 19°28'59.9"E
- błąd 14 m
Odległość 2493 m
Gorzeń Dolny
wieś
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat wadowicki
Gmina Wadowice
Liczba ludności (2011) 470[1][2]
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-100
Tablice rejestracyjne KWA
SIMC 0074168
Położenie na mapie gminy Wadowice
Mapa konturowa gminy Wadowice, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Gorzeń Dolny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Gorzeń Dolny”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Gorzeń Dolny”
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa konturowa powiatu wadowickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Gorzeń Dolny”
Ziemia49°51′52″N 19°29′54″E/49,864444 19,498333

Urodził się tu i spędził większą część życia rzeźbiarz ludowy Jędrzej Wowro.

Zasoby turystyczne i przyrodniczeEdytuj

  • murowana kaplica św. Stanisława z dzwonem loretańskim
  •   Wadowice – Gorzeń Dolny – Gorzeń Górny
  • ścieżka przyrodnicza na wzgórzu Goryczkowiec

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1419 roku. W 1578 roku był własnością Andrzeja Łagiewnickiego herbu Grzymała. W 1656 roku stanowił własność Wierzbowskich, z końcem XVII wieku Aleksandra Wojciechowskiego, a później rodziny Szembeków. W 1751 roku Natalia Morsztyn z domu Szembek sprzedaje go rodzinie Biberstein-Starowieyskich. W 1813 roku Gorzeń Dolny wraz z wadowickim folwarkiem „Mikołaj” nabywają Malczewski, Fischer i Stanowski. Od końca XIX wieku do 1945 roku należy do Krobickich herbu Strzemię. W 1956 roku powołano do życia w Gorzeniu Dolnym Ochotniczą Straż Pożarną. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wieś Gorzeń Dolny w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-03-02] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-02].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

BibliografiaEdytuj