Droga krajowa nr 28 (Polska)

droga krajowa w Polsce

Droga krajowa nr 28droga krajowa klasy GP oraz klasy G[1] w południowej Polsce, przebiegająca przez województwa: małopolskie oraz podkarpackie. Nazywana jest trasą karpacką (niem. Tatraer Reichsstraße).

DK28
Początek drogi

Zator 44

Koniec drogi

Granica Medyka

Długość

350 km

Województwa

małopolskie,
podkarpackie

Mapa
Mapa DK28
Zdjęcie
Serpentyny na drodze 28 koło Sanoka w Górach Słonnych
Serpentyny na drodze 28 koło Sanoka w Górach Słonnych

Droga biegnie prawie równolegle do drogi krajowej nr 94 wzdłuż podnóża Karpat. Z zachodu na wschód prowadzi przez Pogórze Śląskie, Beskid Makowski, Beskid Wyspowy, Kotlinę Sądecką, Pogórze Rożnowskie, Obniżenie Gorlickie, Doły Jasielsko-Sanockie, Góry Słonne i Pogórze Przemyskie. Droga krajowa nr 94 spełnia jednak ważniejszą rolę w komunikacji w tym obszarze, gdyż droga krajowa nr 28 ma charakter drogi górskiej z dużą liczbą zakrętów, co wiąże się z mniejszym bezpieczeństwem i komfortem jazdy. Odznacza się natomiast dużymi walorami turystycznymi. Trasa kończy się na przejściu granicznym z Ukrainą w Medyce. Droga biegnie na południu równolegle do linii kolei transwersalnej.

W Wujskiem przy drodze krajowej nr 28 znajduje się punkt startowy do organizowanego corocznie w czerwcu Bieszczadzkiego Wyścigu Górskiego na trasie Wujskie – szczyt Gór Słonnych[2]. Wyścig zaliczany jest jako runda Górskich Samochodowych Mistrzostw Polski.

Zamek Krasickich w Krasiczynie przy drodze DK28
Bieszczadzki Wyścig Górski. Wujskie, fragment drogi DK28. 2008
Rynek w Grybowie z neogotyckim kościołem parafialnym przy drodze DK28
Maków Podhalański, droga krajowa 28 - widok z Rynku w kierunku Suchej Beskidzkiej
Przemyśl - wyjazd z miasta w kierunku Medyki

HistoriaEdytuj

Początkowa jako trasa (szlak) do 1918 położona była w austriackiej prowincji Galicja. Jako tzw. Tatraer Reichsstraße łączyła Bielsko-Białą z Żywcem, Suchą Beskidzką oraz Sanok z Samborem na terenie dzisiejszej Ukrainy. Od roku 1843 oznaczona pod numerem 82. Route[3]. W roku 1852 oddano do użytku utwardzony odcinek z Sanoka do Przemyśla przez Góry Słonne. W następnym roku Sanok i okolice wizytował młody Franciszek Józef I. Droga ta po 1918 została włączona do polskiej sieci drogowej dnia 10 grudnia 1920. Do 1945 należała do sieci drogowej Generalnego Gubernatorstwa jako droga „24. Route”[4].

W roku 1985 polska sieć drogowa została zreorganizowana. Istniejącym drogom krajowym zmieniono nazwy i oznaczenia. Odcinek łączący Zator z Wadowicami otrzymał oznaczenie drogi krajowej nr 950[5][6], dalszy przebieg do Przemyśla został wyznaczony jako droga krajowa 98[5][6]. W roku 2000 numeracja dróg po raz kolejny zmieniła się – wtedy przemieniono nr 98 na 28[7].

Przemysł, gospodarka, restauracje i handel przy drodze nr 28Edytuj

Przy drodze zlokalizowane są m.in. zakłady produkcji lodów Koral w Nowym Sączu, Fabryka Maszyn Glinik S.A. w Gorlicach, Fabryka Amortyzatorów oraz Krośnieńskie Huty Szkła w Krośnie, fabryka przemysłu gumowego w Sanoku, fabryka elektroniki Fideltronik Poland sp. z o.o. w Suchej Beskidzkiej oraz rozlewnia wód „Kuracjusz Beskidzki” w Suchej Beskidzkiej. W Jaśle znajdują się m.in. Rafineria Lotos i krośnieńska fabryka mebli Nowy Styl S.A. W Krośnie przy skrzyżowaniu z ul. Krakowską znajduje się hipermarket Carrefour, a przy skrzyżowaniu z drogą „G” hipermarkety budowlane Leroy Merlin, Merkury Market i centrum handlowe VIVO, jadąc dalej przy granicy Krosna w Miejscu Piastowym znajduje się hipermarket budowlany OBI. W Sanoku przy DK28 (ul. Królowej Bony) nad Sanem znajduje się supermarket Kaufland. Dwa kilometry na południe od głównej drogi w Jedliczu mieści się Rafineria Nafty Jedlicze S.A. W Suchej Beskidzkiej, Wadowicach, Jaśle, Nowym Sączu i w Krośnie przy drodze nr 28 znajdują się stacje paliw BP. W miejscowościach takich jak: Rabka-Zdrój, Iwonicz-Zdrój i Rymanów-Zdrój, leżących przy drodze nr 28, znajdują się ośrodki przyrodolecznicze z bazą hotelową oraz Spa.

9 lutego 2016 podpisano umowę na wykonanie obwodnicy Sanoka. Zakończenie inwestycji przewidziano na rok 2019[8].

Klasa drogiEdytuj

Droga posiada parametry klasy GP na odcinkach

  • Zator – Wadowice – Rabka-Zdrój – Limanowa – Nowy Sącz – Gorlice – Jasło – Krosno – Sanok
  • Przemyśl – Medyka – granica państwa

oraz klasy G na odcinku Sanok – Kuźmina – Bircza – Przemyśl[1].

Dopuszczalny nacisk na ośEdytuj

Od 13 marca 2021 roku na drodze dozwolony jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 tony[9][10].

Do 13 marca 2021 r.Edytuj

We wcześniejszych latach droga była objęta ograniczeniami największego dopuszczalnego nacisku na oś:

Znak Dopuszczalny nacisk Lata obowiązywania Odcinek
  do 11,5 tony od 2017 Przemyśl 77 – granica państwa
 [a] do 10 ton 2003[13]–2005 ZatorWadowiceRabkaLimanowaNowy SączGorliceJasłoKrosnoSanokKuźminaBirczaPrzemyślgranica państwa
2005[14]–2010 Zator – Wadowice – Rabka – Limanowa – Nowy Sącz – Gorlice – Jasło – Krosno – Sanok – Kuźmina – Bircza – Przemyśl – Medyka – granica państwa
2010[15]–2017 Zator 44 – Wadowice – Rabka-Zdrój – Limanowa – Nowy Sącz – Gorlice – Jasło – Krosno – Sanok – Kuźmina – Bircza – Przemyśl – Medyka – granica państwa[16][17][18]
2017[19]–2021 Zator 44 – Wadowice – Rabka – Limanowa – Nowy Sącz – Gorlice – Jasło – Krosno – Sanok – Kuźmina – Bircza – Przemyśl 77

Ważniejsze miejscowości leżące na trasie 28Edytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Wygląd znaku wprowadzono w 2015 roku[11] i zniesiono w marcu 2021 r.[12]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad: Zarządzenie nr 34 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 października 2017 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. Historia "Bieszczadzkiego Wyścigu Górskiego". [dostęp 2008-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-17)].
  3. 82. Route „Von Brunn nach Lemberg (Ueber Sanok und Sambor) [w:] Der Gefährte auf Reisen in dem österreichischen Kaiserstaate. 1843. s. 53
  4. „Von Neu-Sandez uber Jaslo und Krosno nach Sanok” [w:] Karl Baedeker. Das Generalgouvernement: Reisehandbuch. 1943.
  5. a b Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. nr 3, poz. 16)
  6. a b Mapa samochodowa Polski 1:700 000. Szczecin: Wydawnictwo Kartograficzne KOMPAS, 1996/1997. ISBN 83-904373-2-5.
  7. Zarządzenie nr 6 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 9 maja 2000 r. w sprawie nowych numerów dróg krajowych (wykaz dróg w archiwum Rzeczpospolitej  )
  8. Umowa na obwodnicę Sanoka podpisana :: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad - Serwis informacyjny, gddkia.gov.pl [dostęp 2016-02-10].
  9. Ustawa z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 54)
  10. Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędo-
    wej do 11,5 t, z uwzględnieniem art. 41a ust. 1 oraz z wyjątkiem określonym w art. 41b ust. 1.

    2. Dopuszcza się wprowadzenie albo ustanowienie zakazu ruchu pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej powyżej 10 t albo powyżej 8 t:

    1) po określonej drodze publicznej lub jej odcinku,
    2) w strefie obejmującej co najmniej dwie drogi publiczne lub ich odcinki
    – zwanego dalej „zakazem”. (...)

    7. Nie można wprowadzić ani ustanowić zakazu na:

    (...)
    3) drogach krajowych lub ich odcinkach, z wyjątkiem dróg krajowych zarządzanych przez prezydentów miast na prawach powiatu.

    Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 czerwca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1376)
  11. Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury i Rozwoju oraz Spraw Wewnętrznych z dnia 3 lipca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1313)
  12. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz.U. z 2021 r. poz. 438)
  13. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 marca 2003 r. w sprawie sieci dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o określonych parametrach (Dz.U. z 2003 r. nr 62, poz. 563)
  14. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t (Dz.U. z 2005 r. nr 219, poz. 1861)
  15. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t (Dz.U. z 2010 r. nr 138, poz. 933)
  16. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 czerwca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t (Dz.U. z 2011 r. nr 124, poz. 704)
  17. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 6 września 2012 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2012 r. poz. 1061)
  18. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2015 r. poz. 802)
  19. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2017 r. poz. 878)

Linki zewnętrzneEdytuj