Otwórz menu główne

Henryk Rzepkowski (ur. 1 maja 1921 w Tamie, zm. 18 października 2000 w Gdyni) – generał brygady WP, zastępca dowódcy Marynarki Wojennej 1967-1983.

Henryk Rzepkowski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1921
Tama
Data i miejsce śmierci 18 października 2000
Gdynia
Przebieg służby
Lata służby 1938-1985
Siły zbrojne LWP
Stanowiska zastępca dowódcy Marynarki Wojennej 1967-1983
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945 Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Flagi Narodowej II klasy (KRLD)

ŻyciorysEdytuj

W 1938 skończył gimnazjum w Grajewie, 1938-1939 w szkole podoficerskiej w Śremie. Brał udział w kampanii wrześniowej jako elew korpusu kadetów i żołnierz 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych. Walczył m.in. w okolicach Lwowa. W lutym 1940 deportowany przez NKWD w okolice Irkucka, gdzie pracował przy wyrębie tajgi. W maju 1943 wstąpił do 1 DP im. T. Kościuszki. Ukończył ośrodek szkolenia oficerów w Riazaniu i przeszedł szlak bojowy 3 Dywizji Piechoty, walcząc m.in. pod Warką, Warszawą, Kołobrzegiem i nad Odrą. Po wojnie służył w 7 Dywizji Piechoty. Od 1 kwietnia 1948 dowódca 18 pułku piechoty w Wadowicach. Od 16 grudnia 1949 do 30 X 1950 dowódca 37 pułku piechoty w Gliwicach. Od 1950 w Warszawskim Okręgu Wojskowym. Ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Rembertowie i w Moskwie (1963). Jesienią 1967 awansowany na generała brygady (nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab) i mianowany dowódcą jednostki Obrony Wybrzeża. W latach 1967–1983 zastępca dowódcy Marynarki Wojennej ds. obrony wybrzeża. 1983–1984 szef polskiej misji w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Korei. W 1985 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku.

Pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • H. P. Kosk – Generalicja polska, tom II, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom III: M–S, Toruń 2010.