Józef Buszko

Józef Buszko (ur. 2 września 1925 w Dębicy, zm. 22 października 2003 w Krakowie) – polski historyk, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (w latach 1978–1981 dyrektor Instytutu Historii).

Józef Buszko
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 września 1925
Dębica
Data i miejsce śmierci 22 października 2003
Kraków
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia najnowsza Polski i powszechna[1]
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1974
Nauczyciel akademicki
Dyrektor
Instytut Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego
Okres spraw. 1978–1981
Poprzednik Antoni Podraza
Następca Antoni Podraza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Rodła Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

Studia historyczne odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także ukończył Szkołę Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa UJ. Od 1949 roku był pracownikiem tejże uczelni[2]. Doktorat uzyskał w 1949 roku, tytuł docenta w 1955, a profesorem nadzwyczajnym mianowano go w 1966 roku. W 1974 roku został profesorem zwyczajnym[3]. W 1956 roku został kierownikiem Zakładu Najnowszej Historii Polski[2]. Wykładał także na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie[1][2] oraz w Wyższej Szkole Ekonomiczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej[1].

Specjalizował w dziejach Polski nowożytnej i nowoczesnej[1][2]. Był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPRZ Pola Walki”, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego. Był przewodniczącym Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Krakowie.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Historia Polski 1864–1948, Warszawa 1978 (kolejne wydania: II – 1979, III – 1980, IV – 1982, V – 1983, VI – 1984, VII – 1984, VIII – 1984, IX – 1985, X – 1986, XI – 1987, XII – 1988, XIII – 1989)[2].
  • Ruch socjalistyczny w Krakowie 1890–1914 na tle ruchu robotniczego w zachodniej Galicji, Kraków 1961[2].
  • Sejmowa reforma wyborcza w Galicji 1905–1914[2].
  • Oblicze społeczno-polityczne Uniwersytetu Jagiellońskiego w dobie autonomii galicyjskiej 1869–1914[2].
  • Galicja 1859–1914, Polski Piemont?, Warszawa 1989.
  • Od niewoli do niepodległości: (1864–1918), Kraków 2000. (Podręcznik w ramach serii: Wielka Historia Polski wydawnictwa Forga, t. 8).
  • Austria-Polska. 1000 lat kontaktów (wyd. polsko-niemieckie) – współautor Walter Leitsch.
  • Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996.
  • Galicja i jej dziedzictwo (współautor Włodzimierz Bonusiak).
  • Uroczystości kazimierzowskie na Wawelu w roku 1869, Kraków 1970.
  • Oświęcim – hitlerowski obóz masowej zagłady, Warszawa 1984. (II wyd.: Oświęcim: hitlerowski obóz masowej zagłady, Warszawa 1987).
  • Józef Piłsudski w Krakowie: 1896–1935, Kraków 1990.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Józef Buszko, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-11-15].
  2. a b c d e f g h Józef Buszko, Historia Polski 1864–1948, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1978, ISBN 83-01-08840-0.
  3. Kiryk, Hampel i Pietrzkiewicz (red.) 2006 ↓, s. 63.
  4. Kiryk, Hampel i Pietrzkiewicz (red.) 2006 ↓, s. 64.

BibliografiaEdytuj