Józef Buszko (ur. 2 września 1925 w Dębicy, zm. 22 października 2003 w Krakowie) – polski historyk, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (w latach 1978–1981 dyrektor Instytutu Historii).

Józef Buszko
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 września 1925
Dębica
Data i miejsce śmierci 22 października 2003
Kraków
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1974
Nauczyciel akademicki
Dyrektor
Instytut Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego
Okres spraw. 1978–1981
Poprzednik Antoni Podraza
Następca Antoni Podraza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Rodła

ŻyciorysEdytuj

Studia historyczne odbył na UJ, a także ukończył Szkołę Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa UJ. Od 1949 r. pracownik UJ. Doktorat uzyskał w 1949 r., tytuł docenta w 1955 r., a profesorem nadzwyczajnym mianowano go w 1966 roku. W 1974 r. został profesorem zwyczajnym[1]. W 1956 r. został kierownikiem Zakładu Najnowszej Historii Polski. Wykładał także na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie oraz w Wyższej Szkole Ekonomiczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej.

Specjalizował w dziejach Polski nowożytnej i nowoczesnej. Był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPRZ Pola Walki”, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Historia Polski 1864-1948, Warszawa 1978 (kolejne wydania: II – 1979, IV – 1982, X – 1986, XI – 1987, XII – 1988, XIII – 1989).
  • Ruch socjalistyczny w Krakowie 1890-1914 na tle ruchu robotniczego w zachodniej Galicji, Kraków 1961.
  • Galicja 1859-1914, Polski Piemont?, Warszawa 1989.
  • Od niewoli do niepodległości: (1864-1918), Kraków 2000. (Podręcznik w ramach serii: Wielka Historia Polski wydawnictwa Forga, t. 8).
  • Austria-Polska. 1000 lat kontaktów (wyd. polsko-niemieckie) – współautor Walter Leitsch.
  • Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848-1918, Warszawa 1996.
  • Galicja i jej dziedzictwo (współautor Włodzimierz Bonusiak).
  • Uroczystości kazimierzowskie na Wawelu w roku 1869, Kraków 1970.
  • Oświęcim – hitlerowski obóz masowej zagłady, Warszawa 1984. (II wyd.: Oświęcim: hitlerowski obóz masowej zagłady, Warszawa 1987).
  • Józef Piłsudski w Krakowie: 1896-1935, Kraków 1990.

OdznaczeniaEdytuj

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1956)
  • Medal Rodła (1990)
  • Złota Odznaka za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa (1972)
  • Złota Odznaka za Zasługi dla Zakopanego (1980)
  • Medal Pamiątkowy XXX-lecia Wymiaru Sprawiedliwości (1974)
  • Medal 50-lecia Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (1995)[2]

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj