Otwórz menu główne

Kazimierz Józef Piwarski (ur. 19 lutego 1903 w Krakowie, zm. 21 lipca 1968 tamże) – polski historyk, badacz dziejów nowożytnych i najnowszych, rektor WSP w Krakowie, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, założyciel Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków, redaktor Kwartalnika Historycznego[1].

Kazimierz Józef Piwarski
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1903
Kraków
Data i miejsce śmierci 21 lipca 1968
Kraków
Profesor nauk historycznych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1926
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1931
Profesura 1947
rektor WSP
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (promotorem był prof. Wacław Sobieski). W 1926 roku uzyskał doktorat, a w 1931 habilitację na UJ. 6 listopada 1939 roku został aresztowany przez Niemców w ramach Sonderaktion Krakau i osadzony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen i Dachau (zwolniony w 1941)[2]. W latach 1941–1945 wykładowca tajnego UJ.

Od 1947 profesor zwyczajny UJ i WSP w Krakowie (w latach 1949–1950 był jej rektorem). Od 1950 roku został przeniesiony na Uniwersytet Poznański ze względów politycznych. W roku 1956 powrócił na UJ, jednocześnie, w latach 1956–1958, będąc dyrektorem Instytutu Zachodniego w Poznaniu.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1959)[3].

UczniowieEdytuj

Jego uczniami byli: prof. Antoni Czubiński, prof. Jerzy Krasuski i prof. Mieczysław Stański.

Członek Polskiej Akademii Umiejętności od 1945[potrzebny przypis], członek korespondent (1958) i członek rzeczywisty (1961) Polskiej Akademii Nauk[4]. W latach 1962–1966 był wiceprezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego. Do 1948 członek PPS, a następnie PZPR.

Publikacje książkoweEdytuj

  • Hieronim Lubomirski hetman wielki koronny (1929),
  • Między Francją a Austrią. Z dziejów polityki Jana III Sobieskiego (1933),
  • Dzieje polityczne Prus Wschodnich 1621-1772 (1938, wyd. II 1947),
  • Historia Śląska w zarysie (1947),
  • Kuria rzymska a polski ruch narodowo-wyzwoleńczy (1955),
  • Watykan a faszyzm 1929-1939 (1958, wyd. II 1960),
  • Polityka europejska w okresie pomonachijskim X 1938 - III 1939 (1960),
  • Polska - Czechy. Dziesięć wieków sąsiedztwa (1947),
  • Historia powszechna nowożytna 1640-1789 (1959, wyd. IX 1965).

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Romek, Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944-1970, Warszawa 2010, s. 135.
  2. Poradzisz Jan, Wspomnienia Kazimierza Piwarskiego: "19 miesięcy w Dachau", [w:] Materiały i dokumenty do dziejów nauki polskiej w czasie II wojny światowej. Tom 1: pod red. Zygm. Kolankowskiego i Leona Łosia. Wrocław 1980, ss. 7-79 [publikacja zawiera omówienie J. Poradzisza i tekst prof. K. Piwarskiego: ss. 18-79]. Na ss. 16-17: "Literatura dotycząca Sonderaktion Krakau". Na s. 32: foto Profesora, tuż po powrocie z KL Dachau.
  3. Odznaczenia naukowców w PAN. „Dziennik Polski”. Nr 233, s. 6, 3 października 1959. 
  4. Piwarski, Kazimierz. Polska Akademia Nauk. [dostęp 2018-05-08].