Język dogri

Język dogri (डोगरी) – język indoaryjski używany przez ok. 2 mln osób[1] w Indiach, głównie w regionie Dżammu indyjskiego stanu Dżammu i Kaszmir, poza tym w stanach Pendżab, Himachal Pradesh oraz w Pakistanie W Pakistanie język ten jest określany jako „pahari”. Na tle języków indoeuropejskich dogri wyróżnia się tonalnością.

डोगरी ڈوگرى (dogri)
Obszar Indie
Liczba mówiących ok. 2 mln (1997)
Pismo/alfabet dewanagari, arabskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Dżammu i Kaszmir)
Ethnologue 4 edukacyjny
Kody języka
ISO 639-2 dgo
Kod ISO 639-3 doi
IETF dgo, doi
Glottolog dogr1250, indo1311
Ethnologue dgo
GOST 7.75–97 дои 184
WALS dgi
Dialekty
ISO 639-3: dgo – dogri
ISO 639-3: xnr – kangri
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zasięg geograficzny języka dogri

Zapisywany jest obecnie najczęściej w indyjskim alfabecie sylabicznym dewanagari lub w alfabecie arabskim.

StatusEdytuj

Tradycyjnie dogri był klasyfikowany za G. Griersonem[2] jako jeden z tzw. górskich dialektów pendżabskich i niekiedy można nadal spotkać się z tego rodzaju stwierdzeniami językoznawców, mimo że język ten został uznany w 1969 roku za niezależny język, o odrębnej tradycji literackiej, przez Indyjską Akademię Literatury[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Ethnologue report for language code: dgo
  2. G. A. Grierson, Linguistic Survey of India, 1916, vol. IX, s. 651
  3. Anna Sieklucka: Język pendźabski, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 1998

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj