Język konkani

Konkani, konknni, konkni (dewanagari: कोंकणी) – jeden z 23 oficjalnych języków Indii, używany przez co najmniej 7 milionów osób na zachodnim wybrzeżu Indii (w stanie Maharashtra, Goa, Karnataka, również niewielkie enklawy w stanie Kerala).

कोंकणी
Konknni
ಕೊಂಕಣಿ
കൊങ്കണി)
Obszar Indie
Liczba mówiących ok. 7,6 miliona
Pismo/alfabet dewanagari, łacińskie, kannada, malajalam
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Goa)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 kok
Kod ISO 639-3 kok
IETF kok
Glottolog konk1270
Ethnologue kok
GOST 7.75–97 кок 327
Dialekty
ISO 639-3: gom – w Goa
ISO 639-3: knn – w Maharasztrze i Karnatace
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Nazwa języka pochodzi od słowa „konkan” (wybrzeże). Należy do grupy indoaryjskiej w ramach rodziny indoeuropejskiej, jednak zarówno w fonetyce, jak i słownictwie widoczne są silne wpływy języków drawidyjskich. Ze względu na bliskie pokrewieństwo z marathi, w stanie Maharashtra uważany jest niekiedy za specyficzny dialekt tego języka (por. Majewicz). Do zapisu konkani używa się wielu systemów pisma: dewanagari, kannada, malajalam, również łacińskiego (w Goa). Muzułmańscy użytkownicy zapisują go również w alfabecie arabskim. Niegdyś posiadał znaczącą literaturę, jednak teksty i manuskrypty zostały zniszczone przez portugalską inkwizycję[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, s. 449, seria: Słowniki Encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 83-7132-369-7.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj