Otwórz menu główne
Jacek Borkowicz podczas obchodów Dnia Jedności Kaszubów, Dwór Artusa w Gdańsku, 19 marca 2007.

Jacek Borkowicz (ur. 25 października 1957 r. w Żyrardowie) – polityk historyk, publicysta, podróżnik. Studiował historię Kościoła na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie w 1986 r. uzyskał dyplom magistra.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Od 1980 zaangażowany w drugoobiegowy ruch wydawniczy, od połowy lat osiemdziesiątych współpracownik prasy katolickiej („Tygodnik Powszechny”, „Przegląd Katolicki”, „Gość Niedzielny”, „Powściągliwość i Praca”). W latach 1985–1990 redaktor podziemnego kwartalnika „Samostanowienie”, w latach 1988–1991 twórca i kierownik drugoobiegowego „Biuletynu Agencji Wschodniej”.

Od 1986 do 1989 pracownik Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. W latach 1989–1991 redaktor działu zagranicznego „Gazety Wyborczej”, od 1990 do 1991 korespondent tej gazety w Wilnie. W latach 1990–1991 praca w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Od 1991 do 1993 pracował w Ośrodku Studiów Wschodnich na stanowiskach kolejno: kierownika działu ekspertów, redaktora naczelnego biuletynu OSW, kierownika działu bałtyckiego.

W 1992 zaangażowany w inicjatywę Jerzego Giedroycia i Czesława Miłosza odzyskania wileńskiej Celi Konrada dla potrzeb kultury (wznowienie przedwojennych „Śród Literackich”).

W latach 1993–1994 współpracownik Ośrodka Studiów Międzynarodowych przy Senacie RP.

W latach 1994–1995 praca w Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie".

Od 1995 redaktor miesięcznika „Więź”. Od 1997 członek Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów.

W latach 1998–2003 współpracownik Scholi Teatru Wiejskiego „Węgajty” w projekcie International Meetings on Drama and Liturgy.

W latach 2004–2005 twórca i pierwszy kierownik Archiwum Historii Mówionej w Muzeum Powstania Warszawskiego.

Od 2005 do 2007 ponownie ekspert w Ośrodku Studiów Wschodnich.

W latach 2007–2008 – wydawca i autor dziesięciu filmów w programie „Nieznani – zapomniani” kanału Religia TV, poświęconych m.in. sylwetkom ks. Romana Kotlarza, rodziny Ulmów, ks. Grzegorza Peradze, prof. Przemysława Mroczkowskiego, ks. Stefana Miecznikowskiego, Michała Kajki, ks. Josefa Kuchenbeckera.

W latach 2008–2009 – kierownik działów ekologii i nauki w „Dzienniku”

W 2009 – redaktor prowadzący dodatki „Podróże” i „Praca” w „Dzienniku”

W latach 2009–2010 – redaktor prowadzący dodatku „Podróże” do „Dziennika – Gazety Prawnej”

Od 2013 – redaktor prowadzący "Uważam Rze Historia"

Prócz wymienionych wyżej tytułów publikował także na łamach innych pism, między innymi "Nowego Państwa" i miesięcznika "Pomerania".

W latach 2004–2009 aktor amatorskiego Teatru Rodzinnego „eNTeR”.

Życie prywatneEdytuj

Jest żonaty, ma czworo dzieci. Wraz z rodziną mieszka w Józefowie pod Warszawą.

PodróżeEdytuj

Borkowicz jest również zamiłowanym podróżnikiem etnologiem. Szczególnie ciągnie go na Wschód w tereny, gdzie trudno spotkać turystę a nawet zdobycze współczesnej cywilizacji. Wiele obserwacji i doświadczeń zdobytych podczas tych wypraw znalazło odbicie w jego publikacjach.

Kalendarium wypraw:

OdznaczeniaEdytuj

  • 2006 – mały Krzyż Pogoni przyznany przez Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Litewskiej za zasługi dla niepodległości tego kraju
  • 2006 – Nagroda Rzecznika Praw Obywatelskich im. Pawła Włodkowica (jako redaktor „Więzi”)
  • 2008 – nagroda „Ślad Diamentowy” (jako redaktor „Więzi”)

KsiążkiEdytuj

  • „Powrót do Sowirogu”, Warszawa: Biblioteka „Więzi”, 1997.
  • „Pod wspólnym niebem” (red.), Warszawa: Więź, 1998 (tłumaczona na niemiecki i angielski).
  • „Świętowanie Pana Boga. Z ojcem Jackiem Salijem OP rozmawiają Alina Petrowa-Wasilewicz i Jacek Borkowicz”, Kraków: Znak, 2001, ​ISBN 83-240-0043-7​.
  • „Błogosławione marnowanie. O Mszy świętej z Ojcem Tomaszem Kwietniem OP rozmawiają Jacek Borkowicz i Ireneusz Cieślik”, Kraków: Znak, 2003.
  • „Okręt Koszykowa” – redaktor i współautor pracy zbiorowej Ośrodka Studiów Wschodnich, Warszawa: PWN, 2007.
  • „Kropla żywicy – opowieści z dziejów Pomorza Gdańskiego”, Gdańsk: Art Zone Events, 2008.

Publikacje prasowe (wybór)Edytuj

Linki zewnętrzneEdytuj