Jezierce (województwo lubuskie)

wieś w województwie lubuskim

Jezierce (niem. Seewitz[1]) – osada leśna w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna.

Artykuł 52°41′19.1″N 15°33′34.6″E
- błąd 4 m
WD 52°41'N, 15°33'E
- błąd 2290 m
Odległość 926 m
Jezierce
osada leśna
Ilustracja
Dawna leśniczówka
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Skwierzyna
Strefa numeracyjna 95
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0186884
Położenie na mapie gminy Skwierzyna
Mapa lokalizacyjna gminy Skwierzyna
Jezierce
Jezierce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezierce
Jezierce
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Jezierce
Jezierce
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Jezierce
Jezierce
Ziemia52°41′19,1″N 15°33′34,6″E/52,688639 15,559611

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

PołożenieEdytuj

 
Dawny cmentarz ewangelicki

Niegdyś wieś, obecnie samotna leśniczówka nad niewielkim jeziorkiem, położona ok. 7 km na północ od Świniar i 5 km na południe od Lipek Wielkich w sercu Puszczy Noteckiej. W Jeziercach krzyżują się gruntowe drogi ze Świniar, Lipek Wielkich, Goszczanowa i Murzynowa. Okoliczne lasy obfitują w grzyby i jagody, dla zmotoryzowanych wyznaczono parkingi leśne.

HistoriaEdytuj

Jeziorko w Jeziercach było wzmiankowane w falsyfikacie z końca XV w. jako lacusculus Esseritz z datą 1251[2], jest to najstarszy znany zapis o terenach położonych w Puszczy Noteckiej.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[3]. Jezierce należały do okręgu starodworskiego tego powiatu i stanowiły część majątku Świniary, którego właścicielem był wówczas v. Brunn[3]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś składała się z dwóch folwarków i liczyła łącznie 89 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 13 dymów (domostw)[3]. Około 1850 upolowano tu ostatniego wilka. W 1936 Jezierce liczyły jeszcze 10 budynków, były tu szkoła i cmentarz. Po 1945 większość budynków rozebrano, pozostała jedynie leśniczówka i resztki cmentarza z XIX i XX wieku.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Paweł Anders, Władysław Kusiak: Puszcza Notecka. Przewodnik krajoznawczy. Poznań: Oficyna wydawnicza G&P, 2005. ISBN 83-7272-109-2.