Otwórz menu główne

Julian Ginsbert

Oficer Wojska Polskiego, inżynier, dziennikarz, pisarz, publicysta, reżyser

Julian Mieczysław Ginsbert[1] ps. „Jim Poker”, „Inż. J. G.” (ur. 8 lub 22 maja 1892 w Warszawie, zm. 6 listopada 1948 w Londynie) – polski inżynier, komandor porucznik Marynarki Wojennej, dziennikarz, pisarz, publicysta, reżyser w dziedzinie marynistyki.

Julian Ginsbert
Jim Poker, Inż. J. G.
Data i miejsce urodzenia 8 lub 22 maja 1892
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1948
Londyn
Narodowość polska

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 8[2] lub 22[3] maja 1892. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[4][5]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 72 Pułku Piechoty w Radomiu[6][7]. Został awansowany do stopnia komandora porucznika Marynarki Wojennej II RP. Pełnił funkcję sekretarza redakcji czasopisma „Przegląd Morski”[8]. W 1936 zdobył II nagrodę w konkursie prasowym z okazji Dnia Morza za nowelę pt. Potrzebna („Kurier Warszawski” nr 189/1936)[9].

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 uczestniczył w petraktacjach z przedstawicielami Armii Czerwonej w Kostopolu, następnie wraz z kontradm. Xawerym Czernickim i grupą oficerów został przewieziony do Równego. Następnie został aresztowany przez sowietów. Był osadzony w obozie w Kozielsku. W swoich wspomnieniach płk dr Tadeusz Felsztyn napisał, że Ginsbert podczas pobytu w obozie tworzył i rozpowszechniał wśród współuwięzionych nowele traktujące ze złośliwym sarkazmem o życiu w tym miejscu odosobnienia, a także umacniające jeńców w nadziei odzyskania wolności, ponadto podjął się wydawania przepisywanego ręcznie obozowego pisma polityczno literackiego – za działalność patriotyczną na rzecz byłej Polski władze obozu wymierzyły mu karę 10 dni karceru (podobną karę otrzymał inny twórca obozowego życia kulturalnego, ppłk Andrzej Hałaciński)[10]. Wiosną 1940, gdy większość polskich jeńców stała się ofiarami zbrodni katyńskiej, nie został skierowany do miejsca kaźni (łącznie trzech oficerów z obozu kozielskiego uniknęło tego losu, także komandorzy Stanisław Dzienisiewicz i Wacław Żejma)[11]. Wówczas z garstką ocalonych został przewieziony do obozu w Pawliszczew Borze w maju 1940, a następnie 13 czerwca 1940 do obozu jenieckiego NKWD w Griazowcu[12]. Tam przebywał na przełomie 1939/1940[13][14]. W tym obozie napisał nowelę pt. Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma[15]. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Poprzez Iran, Persję, Egipt, Morze Czerwone, Ocean Indyjski, dotarł do Durbanu, a następnie pod koniec 1942 znalazł się w Wielkiej Brytanii[16]. Tam zmarł w 1948.

PublikacjeEdytuj

FilmografiaEdytuj

Reżyser filmów krótkometrażowych
  • Łódź podwodna Żbik (1934)
  • Dywizjon kontrtorpedowców (1934)
  • O.R.P. Iskra (1934)
  • Promocja na Bałtyku (1934)
Inne
  • M/S. Z Triestu do Gdyni (1935, rola: jako on sam)
  • Rapsodia Bałtyku (1935, konsultacja marynistyczna)

PrzypisyEdytuj

  1. Roczniki Oficerskie 1923, 1924 wskazały tożsamość Julian Mieczysław Ginsberg.
  2. Julian Ginsbert – profil w bazie Nitro Film. nitrofilm.pl. [dostęp 2016-04-19].
  3. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2016-04-18].
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 537.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 475.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 332.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 293.
  8. Dariusz Nawrot. Zbrodnia katyńska w dziejach Polskiej Marynarki Wojennej. „Zeszyty Naukowe Akademii Marynarki Wojennej”. 1 (180), s. 141, 2010. Akademia Marynarki Wojennej. 
  9. Kronika literacka. Wynik konkursu prasowego „morskiego”. „Prosto z Mostu”. Nr 44, s. 7, 11 października 1936. 
  10. Tadeusz Felsztyn: Druga strona Kozielska. W: Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Relacje, wspomnienia, publicystyka. Warszawa: Alfa, 1989, s. 31. ISBN 83-7001-296-5.
  11. Dariusz Nawrot. Zbrodnia katyńska w dziejach Polskiej Marynarki Wojennej. „Zeszyty Naukowe Akademii Marynarki Wojennej”. 1 (180), s. 150, 154, 2010. Akademia Marynarki Wojennej. 
  12. Dariusz Nawrot. Zbrodnia katyńska w dziejach Polskiej Marynarki Wojennej. „Zeszyty Naukowe Akademii Marynarki Wojennej”. 1 (180), s. 150, 154, 2010. Akademia Marynarki Wojennej. 
  13. Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 68. ISBN 83-85015-66-3.
  14. Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 17. [dostęp 2015-11-20].
  15. Tadeusz Felsztyn: Druga strona Kozielska. W: Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Relacje, wspomnienia, publicystyka. Warszawa: Alfa, 1989, s. 32. ISBN 83-7001-296-5.
  16. Dariusz Nawrot. Zbrodnia katyńska w dziejach Polskiej Marynarki Wojennej. „Zeszyty Naukowe Akademii Marynarki Wojennej”. 1 (180), s. 154, 2010. Akademia Marynarki Wojennej. 

BibliografiaEdytuj