Kai-Uwe von Hassel

niemiecki polityk

Kai-Uwe von Hassel (ur. 21 kwietnia 1913 w Gare, zm. 8 maja 1997 w Akwizgran) – niemiecki polityk, działacz Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej.

Kai-Uwe von Hassel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1913
Gare, Niemiecka Afryka Wschodnia
Data i miejsce śmierci 8 maja 1997
Akwizgran
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Przewodniczący Bundestagu
Okres od 5 lutego 1969
do 13 grudnia 1972
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Poprzednik Eugen Gerstenmaier
Następca Annemarie Renger
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Minister obrony Niemiec
Okres od 9 stycznia 1963
do 1 grudnia 1966
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Poprzednik Franz Josef Strauß
Następca Gerhard Schröder

Były premier Szlezwiku-Holsztyna (1954–1963), były federalny minister obrony Niemiec (1963–1966), federalny minister ds. Wypędzonych, Uchodżców i Ofiar Wojny (1966–1969). Przewodniczący niemieckiego Bundestagu (1969–1972).

Życiorys[1]Edytuj

 
Konrad Adenauer i Kai-Uwe von Hassel na zjeździe CDU w 1960 roku.

Syn Theodora von Hassela (1868–1935), kapitana Gwardii Cesarskiej w Niemieckiej Afryki Wschodnie i Emmy Jebsen. Po przekazaniu terenów obecnej Tanzanii w protektorat brytyjski, Hassel wraz z rodziną dotarł do Niemiec i osiedlił się w okolicach Glücksburga. Tam kontynuował edukacje, a w 1933 roku zdał maturę. Kształcił się w kierunku handlu na Niemieckiej Szkole Kolonialnej Rolnictwa, Handlu i Rzemiosła. W 1935 roku wraz z rodziną powrócili do Tanganiki, gdzie zajął się kupiectwem. W 1940 roku wydalony do Niemiec i wcielony do służby wojskowej. Był tłumaczem w dowodzonym przez admirała Wilhelma Canarisa wydziale wywiadu wojskowego ministerstwa spraw zagranicznych. Po wojnie więzień w brytyjskim obozie jenieckim pod Rimini, z którego został zwolniony we wrześniu 1945 roku. Następnie był zatrudniony do 1947 roku jako pracownik urzędu powiatowego Flensburga .

Od 1946 roku członek CDU. Od listopada 1947 do kwietnia 1950 von Hassel był burmistrzem Glücksburga. Równocześnie w latach 1947–1963 był członkiem Rady Miasta Glücksburg, w latach 1948–1955 był także członkiem rady powiatu Flensburga, a od 1950 do 1965 był członkiem Landtagu Szlezwiku-Holsztynu. w 1954 roku został wybrany na stanowisko premiera Szlezwiku-Holsztyna. Pełnił te funkcję do 1963 roku.

W 1963 roku został powołany na stanowisko ministra obrony Niemiec w piątym rządzie Konrada Adenauera, w miejsce Franza Josepa Straußa, który ustąpił ze stanowiska. Pozostał ministrem także w pierwszym rządzie Ludwiga Erharda. W 1965 roku zdobył mandat deputowanego do Bundestagu, otrzymując mandat do 1980 roku. W rządzie Kurta Kiesingera powołany na ministra ds. Wypędzonych, Uchodźców i Ofiar Wojny. 5 lutego 1969 roku został wybrany na następcę Eugena Gerstenmaiera, który zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego niemieckiego Bundestagu. W kolejnej kadencji objął funkcję wiceprzewodniczącego Bundestagu (1972–1976).

 
Grób Kaia-Uwe von Hassela.

Od roku 1976 roku rozpoczął działalność w polityce europejskiej zostając wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej (1976–1981). W 1977 roku Hassel został wiceprzewodniczącym Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy na roczną kadencję, a od 1977 do 1980 był przewodniczącym zgromadzenia parlamentarnego Unii Zachodnioeuropejskiej. W latach 1979–1984 był deputowanym do Parlamentu Europejskiego I kadencji.

Hassel został odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec i Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. Papież Jan Paweł II uhonorował go 28 lutego 1997 roku Orderem Świętego Sylwestra.

Był dwukrotnie żonaty. Miał troje dzieci.

8 maja 1997 roku Kai-Uwe von Hassel zmarł na atak serca podczas ceremonii wręczenia Medalu Karola Wielkiego w Akwizgranie ówczesnemu prezydentowi RFN Romanowi Herzogowi. Pochowany na cmentarzu w Muffendorf.

PrzypisyEdytuj

  1. Konrad-Adenauer-Stiftung - Biogramm Detail - Geschichte der CDU, www.kas.de [dostęp 2019-09-25] (niem.).