Otwórz menu główne

Karel Boromejský Hanl z Kirchtreu

Karel Boromejský Hanl z Kirchtreu (niem.: Karl Borromäus Hanl von Kirchtreu, ur. 4 września 1782 w Krbicach; zm. 7 października 1874 w Hradec Králové) – czeski duchowny katolicki, teolog, 17. biskup ordynariusz kralovohradecki od 1831 roku[1].

Karel Boromejský Hanl z Kirchtreu
Biskup Ordynariusz Hradecki
Ilustracja
Herb Karel Boromejský Hanl z Kirchtreu
Data i miejsce urodzenia 4 września 1782
Krbice
Data i miejsce śmierci 7 października 1874
Hradec Králové
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 8 września 1805
Nominacja biskupia 3 listopada 1831
Sakra biskupia 6 maja 1832
Odznaczenia
Ord.Franz.Joseph-GC.png
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 maja 1832
Konsekrator Alois Josef Krakovský z Kolowrat
Współkonsekratorzy Franciszek de Paula Pisztek

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w 1782 roku we wsi Krbice (niem. Körbitz), w północno-zachodnich Czechach, niedaleko granicy z Saksonią. Uczęszczał do gimnazjum w Chomutovie, a po jego ukończeniu studiował teologię oraz filozofię na praskim Uniwersytecie Karola. Po jego ukończeniu otrzymał 8 września 1805 roku święcenia kapłańskie w katedrze w Litomierzycach. Następnie pracował jako kapłan w parafiach w: Kraluppach, Strážy nad Ohří, Březnie oraz jako proboszcz w Prunéřovie. W 1822 roku został kanonikiem praskiej kapituły katedralnej. Dwa lata później decyzją arcybiskupa metropolity praskiego Wacława Leopolda Chlumčanskiego i króla Czech Franciszka II Habsburga został powołany do Praskiego Konsystorza oraz stał się jednym z urzędników cesarskich w Czechach[2].

Po awansowaniu bpa Aloisa Josefa Krakovskiego z Kolowrat na arcybiskupa metropolitę praskiego i prymasa Czech, 3 listopada 1831 został roku mianowany nowym odrynariuszem kralovohradeckim przez papieża Grzegorza XVI[3]. Święcenia biskupie otrzymał 6 maja 1832 roku. Uroczysty ingres do katedry św. Ducha w Hradec Kralove odbył 10 czerwca tego samego roku[2].

Podczas swoich rządów utworzył w stolicy biskupstwa szkołę średnia dla chłopców – Borromeum. Wspierał materialnie miejscowych studentów. Poza prowadzeniem działalności duszpasterskiej wspierał budowę nowych dróg w diecezji oraz sadzenie nowych drzew owocowych. W 1836 roku asystował w koronacji cesarza Ferdynanda V Dobrotliwego na króla Czech. Niedługo potem został z jego polecenia tajnym radcą[4]. W 1848 roku Wydział Teologiczny Uniwersytetu Karola nadał mu stopień naukowy doktora nauk teologicznych. W 1861 roku cesarz Franciszek Józef I odznaczył go w uznaniu jego zasług krzyżem wielkim Orderu Franciszka Józefa, zaś w 1872 roku włączył go w poczet austriackiej szlachty nadając mu tytuł „Freiherr von Kirchtreu”[2].

W 1864 roku z okazji 200-lecia istnienia diecezji kralovohradeckiej zorganizował jubileuszowy synod, któremu osobiście przewodniczył. Poza tym dokonał przebudowy miejscowej katedry. Powstał wtedy m.in.: nowy ołtarz główny, tron biskupi oraz ławy kanoników[2]. Zmarł w wieku 92 lat w 1874 roku w Hradec Kralove i został pochowany w podziemiach katedry[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Dane biograficzne na stronie "Catholic-Hierarchy" [on-line] [dostęp: 23.11.2017]
  2. a b c d Constantin von Wurzbach, Hanl, Karl, (w:) "Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich", tom 7, Kaiserlich-königliche Hof – und Staatsdruckerei, Wien 1861, s. 319. [on-line] [dostęp: 23.11.2017]
  3. Almanach českých šlechtických a rytířských rodů 2007, pod red. K. Vavřinka, Brandýs nad Labem , Martin, 2007, s. 123.
  4. Metropole chtějí spolu opravit kočár hradeckého biskupa, artykuł z 9 lipca 2007 roku, (w:) "hradecky.denik.cz" [on-line] [dostęp: 23.11.2017]

BibliografiaEdytuj

  • Macek Jaroslav, Biskupství litoměřické, Karmelitánské nakladatelství, Kostelní Vydří 2005, s. 160.
  • Petra Václav, Géniové církve a vlasti, [w:] „Centrální katolická knihovně”, KTF UK v Praze, Praha 1964; rękopis.

Linki zewnętrzneEdytuj