Otwórz menu główne

Karsten Braasch

niemiecki tenisista

Karsten Braasch (ur. 14 lipca 1967 w Marl) – niemiecki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karsten Braasch
ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1967
Marl
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Gra leworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1987
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 38 (13 czerwca 1994)
Australian Open 3R (1997)
Roland Garros 1R (1992, 1994, 1995)
Wimbledon 2R (1992, 1994)
US Open 3R (1993)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 36 (10 listopada 1997)
Australian Open 3R (2001, 2004)
Roland Garros QF (1997, 2004)
Wimbledon 2R (1998, 1999, 2002)
US Open 2R (1998)

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Karierę tenisową rozpoczął w roku 1987, a zakończył w 2005.

W singlu największym osiągnięciem Niemca jest finał turnieju ATP World Tour w Rosmalen na nawierzchni trawiastej z 1994 roku. W finale przegrał z Richardem Krajicekiem 3:6, 4:6. Najwyżej w rankingu singlistów był na 38. miejscu w czerwcu 1994 roku.

W grze podwójnej wygrał łącznie 6 turniejów rangi ATP World Tour oraz był również uczestnikiem 3 finałów. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 36. pozycji w listopadzie 1997 roku.

W roku 1994 reprezentował Niemcy w Pucharze Davisa, w spotkaniu ćwierćfinałowym przeciwko Hiszpanii i półfinałowym przeciwko Rosji. Braasch odniósł 1 zwycięstwo w tych rozgrywkach przeciwko Hiszpanom w grze podwójnej. Partnerem deblowym Niemca był Michael Stich, a pokonał debel Sergi BrugueraTomás Carbonell. Przeciwko Rosji przegrał mecz deblowy (wspólnie ze Stichem) z parą Jewgienij KafielnikowAndriej Olchowski.

W roku 1994 odniósł z reprezentacją Niemiec zwycięstwo w Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.

Braasch, leworęczny zawodnik o charakterystycznym wyglądzie (okulary, kilkudniowy zarost), wyróżniał się także niepowtarzalną akcją serwisową[1]. W styczniu 1998 roku, kiedy już występował niemal wyłącznie w deblu (w grze pojedynczej klasyfikowany był poza czołową dwusetką rankingu światowego), przyjął wyzwanie młodych sióstr Williams, które chciały zmierzyć się na korcie z mężczyzną; z Venus Williams Braasch wygrał 6:2, z Sereną – 6:1[2][3].

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 12 czerwca 1994 Rosmalen Trawiasta   Richard Krajicek 3:6, 4:6

Gra podwójna (6–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 kwietnia 1997 Hongkong Twarda   Jeff Tarango   Martin Damm
  Daniel Vacek
3:6, 4:6
Finalista 2. 4 maja 1997 Monachium Ceglana   Jens Knippschild   Pablo Albano
  Àlex Corretja
6:3, 5:7, 2:6
Zwycięzca 1. 15 czerwca 1997 Halle Trawiasta   Michael Stich   David Adams
  Marius Barnard
7:6, 6:3
Finalista 3. 5 października 1997 Bazylea Dywanowa (hala)   Jim Grabb   Tim Henman
  Marc Rosset
6:7, 7:6, 6:7
Zwycięzca 2. 15 lipca 2001 Båstad Ceglana   Jens Knippschild   Simon Aspelin
  Andrew Kratzmann
7:6(3), 4:6, 7:6(5)
Zwycięzca 3. 30 września 2001 Hongkong Twarda   André Sá   Petr Luxa
  Radek Štěpánek
6:0, 7:5
Zwycięzca 4. 3 lutego 2002 Mediolan Dywanowa (hala)   Andriej Olchowski   Julien Boutter
  Maks Mirny
3:6, 7:6(5), 12–10
Zwycięzca 5. 14 kwietnia 2002 Estoril Ceglana   Andriej Olchowski   Simon Aspelin
  Andrew Kratzmann
6:3, 6:3
Zwycięzca 2. 14 września 2003 Bukareszt Ceglana   Sarkis Sarksjan   Simon Aspelin
  Jeff Coetzee
7:6(7), 6:2

PrzypisyEdytuj

  1. The Unorthodox Serve - Braasch (ang.). youtube.com. [dostęp 30 października 2010].
  2. Williams sisters discover men are better players (ang.). dispatch.co.za, 1998-01-28. [dostęp 2013-08-20].
  3. Sister act falls in Battle of Sexes (ang.). The Free Lance-Star, 1998-01-27. [dostęp 2013-08-20].

BibliografiaEdytuj