Otwórz menu główne

Karsten Braasch

niemiecki tenisista

Karsten Braasch (ur. 14 lipca 1967 w Marl) – niemiecki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karsten Braasch
ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1967
Marl
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Gra leworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1987
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 38 (13 czerwca 1994)
Australian Open 3R (1997)
Roland Garros 1R (1992, 1994, 1995)
Wimbledon 2R (1992, 1994)
US Open 3R (1993)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 36 (10 listopada 1997)
Australian Open 3R (2001, 2004)
Roland Garros QF (1997, 2004)
Wimbledon 2R (1998, 1999, 2002)
US Open 2R (1998)

Kariera tenisowaEdytuj

Karierę tenisową rozpoczął w roku 1987, a zakończył w 2005.

W singlu największym osiągnięciem Niemca jest finał turnieju ATP World Tour w Rosmalen na nawierzchni trawiastej z 1994 roku. W finale przegrał z Richardem Krajicekiem 3:6, 4:6. Najwyżej w rankingu singlistów był na 38. miejscu w czerwcu 1994 roku.

W grze podwójnej wygrał łącznie 6 turniejów rangi ATP World Tour oraz był również uczestnikiem 3 finałów. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 36. pozycji w listopadzie 1997 roku.

W roku 1994 reprezentował Niemcy w Pucharze Davisa, w spotkaniu ćwierćfinałowym przeciwko Hiszpanii i półfinałowym przeciwko Rosji. Braasch odniósł 1 zwycięstwo w tych rozgrywkach przeciwko Hiszpanom w grze podwójnej. Partnerem deblowym Niemca był Michael Stich, a pokonał debel Sergi BrugueraTomás Carbonell. Przeciwko Rosji przegrał mecz deblowy (wspólnie ze Stichem) z parą Jewgienij KafielnikowAndriej Olchowski.

W roku 1994 odniósł z reprezentacją Niemiec zwycięstwo w Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.

Braasch, leworęczny zawodnik o charakterystycznym wyglądzie (okulary, kilkudniowy zarost), wyróżniał się także niepowtarzalną akcją serwisową[1]. W styczniu 1998 roku, kiedy już występował niemal wyłącznie w deblu (w grze pojedynczej klasyfikowany był poza czołową dwusetką rankingu światowego), przyjął wyzwanie młodych sióstr Williams, które chciały zmierzyć się na korcie z mężczyzną; z Venus Williams Braasch wygrał 6:2, z Sereną – 6:1[2][3].

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 12 czerwca 1994 Rosmalen Trawiasta   Richard Krajicek 3:6, 4:6

Gra podwójna (6–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 kwietnia 1997 Hongkong Twarda   Jeff Tarango   Martin Damm
  Daniel Vacek
3:6, 4:6
Finalista 2. 4 maja 1997 Monachium Ceglana   Jens Knippschild   Pablo Albano
  Àlex Corretja
6:3, 5:7, 2:6
Zwycięzca 1. 15 czerwca 1997 Halle Trawiasta   Michael Stich   David Adams
  Marius Barnard
7:6, 6:3
Finalista 3. 5 października 1997 Bazylea Dywanowa (hala)   Jim Grabb   Tim Henman
  Marc Rosset
6:7, 7:6, 6:7
Zwycięzca 2. 15 lipca 2001 Båstad Ceglana   Jens Knippschild   Simon Aspelin
  Andrew Kratzmann
7:6(3), 4:6, 7:6(5)
Zwycięzca 3. 30 września 2001 Hongkong Twarda   André Sá   Petr Luxa
  Radek Štěpánek
6:0, 7:5
Zwycięzca 4. 3 lutego 2002 Mediolan Dywanowa (hala)   Andriej Olchowski   Julien Boutter
  Maks Mirny
3:6, 7:6(5), 12–10
Zwycięzca 5. 14 kwietnia 2002 Estoril Ceglana   Andriej Olchowski   Simon Aspelin
  Andrew Kratzmann
6:3, 6:3
Zwycięzca 2. 14 września 2003 Bukareszt Ceglana   Sarkis Sarksjan   Simon Aspelin
  Jeff Coetzee
7:6(7), 6:2

PrzypisyEdytuj

  1. The Unorthodox Serve - Braasch (ang.). youtube.com. [dostęp 30 października 2010].
  2. Williams sisters discover men are better players (ang.). dispatch.co.za, 1998-01-28. [dostęp 2013-08-20].
  3. Sister act falls in Battle of Sexes (ang.). The Free Lance-Star, 1998-01-27. [dostęp 2013-08-20].

BibliografiaEdytuj