Otwórz menu główne

Richard Krajicek

tenisista holenderski

Richard Peter Stanislav Krajicek (ur. 6 grudnia 1971 w Rotterdamie) − holenderski tenisista, zwycięzca Wimbledonu 1996 w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Richard Krajicek
Ilustracja
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1971
Rotterdam
Wzrost 195 cm
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1989
Zakończenie kariery 2003
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 17
Najwyżej w rankingu 4 (29 marca 1999)
Australian Open SF (1992)
Roland Garros SF (1993)
Wimbledon W (1996)
US Open QF (1997, 1999, 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 45 (26 lipca 1993)
Australian Open SF (1992)
Roland Garros 3R (1991)
Wimbledon 2R (1991)
US Open 1R (1995)

Spis treści

Życie prywatneEdytuj

W 1999 roku poślubił Daphne Deckers, holenderską modelkę i aktorkę, która wystąpiła w jednym z filmów o Jamesie Bondzie (Tomorrow Never Dies). Mają dwoje dzieci.

Młodsza przyrodnia siostra Krajicka, Michaëlla, była czołową juniorką na świecie (w tym liderką rankingu juniorek), a w czerwcu 2005 roku po raz pierwszy znalazła się w pierwszej setce rankingu WTA Tour (seniorek).

Jest synem czeskich imigrantów. Został odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego.

Kariera tenisowaEdytuj

Występował w gronie tenisistów zawodowych w latach 1989−2003.

W styczniu 1992 roku po raz pierwszy osiągnął w Wielkim Szlemie rundę półfinałową, podczas Australian Open pokonał m.in. Michaela Sticha i Michaela Changa, ale mecz półfinałowy oddał walkowerem późniejszemu zwycięzcy Jimowi Courierowi. Jesienią wygrał turniej w Antwerpii, dzięki czemu zakwalifikował się do turnieju ATP World Tour World Championships (odpadł po rundzie grupowej, pokonując Changa i przegrywając z Courierem i Ivaniševiciem). Dzięki wynikom uzyskanym w zawodach wielkoszlemowych wystąpił także w Pucharze Wielkiego Szlema. Sezon 1992 zakończył w czołowej dziesiątce rankingu światowego.

Ze względu na styl gry (potężny serwis, częste ataki przy siatce) uchodził za jednego z faworytów Wimbledonu, a tytuł w tej imprezie wywalczył w 1996 roku. Krajicek jako jedyny w latach 1993−2000 zdołał pokonać na tym turnieju Pete’a Samprasa. Holender wyeliminował Samprasa w ćwierćfinale, następnie Jasona Stoltenberga w półfinale oraz MaliVaia Washingtona w finale. Dzięki temu sukcesowi Krajicek zakończył rok na pozycji nr 7. na świecie oraz ponownie wystąpił w wieńczącym sezon turnieju ATP World Tour World Championships, tym razem docierając do półfinału, w którym przegrał z Borisem Beckerem.

Do innych jego ważnych osiągnięć należą wygrane w turniejach w Stuttgarcie (hala, 1995 i 1998) oraz Key Biscane (1999), finały w hali w Stuttgarcie (1993, 1997, 1999) i w Canadian Open (1998). Wygrał łącznie 17 turniejów w grze pojedynczej oraz 3 w grze podwójnej. Najwyższą pozycję w karierze zajmował w marcu 1999 (nr 4), w lipcu 1993 był 45. w klasyfikacji deblistów.

Półfinały wielkoszlemowe osiągnął jeszcze na French Open w 1993 i na Wimbledonie w 1998 (przegrał z Ivaniševiciem 3:6, 4:6, 7:5, 7:6, 13:15).

Reprezentował Holandię w Pucharze Davisa.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (17–9)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 7 kwietnia 1991 Hongkong Twarda   Wally Masur 6:2, 3:6, 6:3
Finalista 1. 12 kwietnia 1992 Tokio Twarda   Jim Courier 4:6, 4:6, 6:7(3)
Zwycięzca 2. 9 sierpnia 1992 Los Angeles Twarda   Mark Woodforde 6:4, 2:6, 6:4
Zwycięzca 3. 15 listopada 1992 Antwerpia Dywanowa (hala)   Mark Woodforde 6:2, 6:2
Finalista 2. 21 lutego 1993 Stuttgart Dywanowa (hala)   Michael Stich 6:4, 5:7, 6:7(4), 6:3, 5:7
Zwycięzca 4. 8 sierpnia 1993 Los Angeles Twarda   Michael Chang 0:6, 7:6(3), 7:6(5)
Zwycięzca 5. 10 kwietnia 1994 Barcelona Ceglana   Carlos Costa 6:4, 7:6(6), 6:2
Zwycięzca 6. 12 czerwca 1994 Rosmalen Trawiasta   Karsten Braasch 6:3, 6:4
Zwycięzca 7. 9 października 1994 Sydney Twarda (hala)   Boris Becker 7:6(5), 7:6(7), 2:6, 6:3
Zwycięzca 8. 26 lutego 1995 Stuttgart Dywanowa (hala)   Michael Stich 7:6(4), 6:3, 6:7(6), 1:6, 6:3
Zwycięzca 9. 5 marca 1995 Rotterdam Dywanowa (hala)   Paul Haarhuis 7:6(5), 6:4
Finalista 3. 20 sierpnia 1995 New Haven Twarda   Andre Agassi 6:3, 6:7(2), 3:6
Finalista 4. 19 maja 1996 Rzym Ceglana   Thomas Muster 2:6, 4:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 10. 7 lipca 1996 Wimbledon, Londyn Trawiasta   MaliVai Washington 6:3, 6:4, 6:3
Finalista 5. 4 sierpnia 1996 Los Angeles Twarda   Michael Chang 4:6, 3:6
Zwycięzca 11. 9 marca 1997 Rotterdam Dywanowa (hala)   Daniel Vacek 7:6(4), 7:6(5)
Zwycięzca 12. 20 kwietnia 1997 Tokio Twarda   Lionel Roux 6:2, 3:6, 6:1
Zwycięzca 13. 22 czerwca 1997 Rosmalen Trawiasta   Guillaume Raoux 6:4, 7:6(7)
Finalista 6. 26 października 1997 Stuttgart Dywanowa (hala)   Petr Korda 6:7(6), 2:6, 4:6
Zwycięzca 14. 15 lutego 1998 Petersburg Dywanowa (hala)   Marc Rosset 6:4, 7:6(5)
Finalista 7. 9 sierpnia 1998 Toronto Twarda   Patrick Rafter 6:7(3), 4:6
Zwycięzca 15. 1 listopada 1998 Stuttgart Twarda (hala)   Jewgienij Kafielnikow 6:4, 6:3, 6:3
Zwycięzca 16. 28 lutego 1999 Londyn Dywanowa (hala)   Greg Rusedski 7:6(6), 6:7(5), 7:5
Zwycięzca 17. 28 marca 1999 Miami Twarda   Sébastien Grosjean 4:6, 6:1, 6:2, 7:5
Finalista 8. 31 października 1999 Stuttgart Twarda (hala)   Thomas Enqvist 1:6, 4:6, 7:5, 5:7
Finalista 9. 18 czerwca 2000 Halle Trawiasta   David Prinosil 3:6, 2:6

Gra podwójna (3–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 7 października 1990 Ateny Ceglana   Tom Kempers   Sergio Casal
  Javier Sánchez
4:6, 3:6
Finalista 2. 16 czerwca 1991 Rosmalen Trawiasta   Jan Siemerink   Hendrik Jan Davids
  Paul Haarhuis
3:6, 6:7
Zwycięzca 1. 28 lipca 1991 Hilversum Ceglana   Jan Siemerink   Francisco Clavet
  Magnus Gustafsson
7:5, 6:4
Zwycięzca 2. 21 marca 1993 Miami Twarda   Jan Siemerink   Patrick McEnroe
  Jonathan Stark
6:7, 6:4, 7:6
Finalista 3. 4 kwietnia 1994 Estoril Ceglana   Menno Oosting   Cristian Brandi
  Federico Mordegan
walkower
Zwycięzca 3. 18 czerwca 1995 Rosmalen Trawiasta   Jan Siemerink   Hendrik Jan Davids
  Andriej Olchowski
7:5, 6:3

BibliografiaEdytuj