Otwórz menu główne

Katedra Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie

Katedra Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie – jednostka organizacyjna należąca do struktur Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej w Krakowie. Działalność katedry oraz skupionych w niej wykładowców i studentów wyznacza kształt krakowskiej pianistyki. Jakkolwiek formalnie katedra została powołana do życia w 1957, gra na fortepianie była podstawowym przedmiotem wykładanym na uczelni od jej powstania w 1888; swoje klasy prowadzili tam wybitni instrumentaliści, a studenci i absolwenci odnosili znaczące sukcesy na arenie międzynarodowej.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pianistyka w Krakowie sięga historią dalej niż sama działalność Konserwatorium otwartego w 1888 roku. W 1876 na krakowskim Podgórzu urodził się Józef Kazimierz Hofmann, późniejszy wirtuoz, pedagog i wynalazca, przez współczesnych uważany za równego Sergiuszowi Rachmaninowowi i Ferruccio Busoniemu. W sześć lat później, także na Podgórzu, urodził się Ignacy Friedman, także legendarny pianista, uczeń Hugona Riemanna w Lipsku i Teodora Leszetyckiego w Wiedniu. Friedman pytany o swoją edukację powtarzał, że swoją technikę zawdzięcza krakowskiej nauczycielce, Florze Grzywińskiej – o której nie zachowały się jednak żadne źródła.

W Krakowie mieszkała i dawała koncerty pianistka – księżna Marcelina Czartoryska, uczennica Fryderyka Chopina, późniejsza protektorka Konserwatorium; działał także od 1838 kompozytor i pianista Franciszek Mirecki, uczeń Jana Nepomucena Hummla w Wiedniu. U niego kształcił się Władysław Żeleński, założyciel Konserwatorium. Do Krakowa przyjeżdżali z koncertami wybitni wykonawcy z innych ośrodków: Franciszek Liszt, Johannes Brahms, Ignacy Jan Paderewski, Aleksander Michałowski, Henryk Melcer, Zygmunt Stojowski, Emil Sauer czy Eugen d'Albert.

Konserwatorium przed wojnąEdytuj

Wśród pierwszych profesorów fortepianu nowo powstałej uczelni znalazły się znaczące postacie pianistyki, absolwenci prestiżowych konserwatoriów europejskich – wiedeńskiego i petersburskiego:

Klasy fortepianu prowadzili także kolejni dyrektorzy Konserwatorium: Władysław Żeleński, Wiktor Barabasz, Bolesław Wallek-Walewski.

Wśród pianistów wykształconych przez przedwojenną uczelnię znaleźli się Jan Hoffman, Adam Rieger i Władysława Markiewiczówna, późniejsi zasłużeni profesorowie.

1945–1957Edytuj

 
Tablica pamiątkowa prof. Zbigniewa Drzewieckiego w hallu gmachu Akademii Muzycznej przy ul. św. Tomasza

W nowo otwartej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pierwszym rektorem został pianista Zbigniew Drzewiecki. Klasy fortepianu objęli m.in. Jan Hoffman, Adam Rieger, Karol Klein, Ludwik Stefański i Henryk Sztompka. W tym okresie nastąpił największy rozwój krakowskiej pianistyki: jako jedyna uczelnia w Polsce, krakowska Akademia posiada w gronie swoich absolwentów dwoje zwycięzców Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka ChopinaHalinę Czerny-Stefańską (1949) i Adama Harasiewicza (1955). (Więcej zwycięzców wykształciło jedynie Konserwatorium Moskiewskie). W tym samym czasie laureatami warszawskiego konkursu zostali także Regina Smendzianka i Waldemar Maciszewski, wychowankowie krakowskiej uczelni.

W 1957 utworzone zostały dwie katedry fortepianu.

Katedra Fortepianu i Kameralistyki, tzw. I Katedra FortepianuEdytuj

Kierownicy:

W 1990 katedra została przyłączona do II katedry pod kierownictwem prof. Ewy Bukojemskiej. Sekcja Kameralistyki usamodzielniła się w 1972 i przekształciła w osobną katedrę, którą objął prof. Józef Mikulski

II Katedra FortepianuEdytuj

Kierownicy:

PedagodzyEdytuj

Oprócz kierowników katedr swoje klasy prowadziło także szereg wybitnych pianistów, m.in. prof. Tadeusz Żmudziński (od 1961 aż do śmierci w 1994), prof. Regina Smendzianka (1964–1968), późniejszy przewodniczący jury Konkursów Chopinowskich prof. Jan Ekier (1962–1969) oraz prof. Jerzy Łukowicz (aż do śmierci w 1997).

Obecnie swoje klasy prowadzą: prof. Ewa Bukojemska, prof. dr hab. Andrzej Pikul, prof. dr hab. Mirosław Herbowski, dr hab. Janusz Skowron, prof. dr hab. Mariola Cieniawa-Puchała, dr Romana Podsadecka-Ostafil, dr. hab Mariusz Sielski, dr Milena Kędra[1], dr Piotr Machnik, dr Marek Szlezer, dr Gajusz Kęska i dr Piotr Różański.

W 2013 roku doktorat honoris causa uczelni otrzymał Paul Badura-Skoda.[2]

Profesorami wizytującymi byli m.in. Paul Badura-Skoda, Dina Joffe, Katarzyna Popowa-Zydroń.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. dr Milena Kędra | Akademia Muzyczna w Krakowie, www.amuz.krakow.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  2. Honorowy doktorat dla pianisty; Dziennik Polski, 4 marca 2013.

Linki zewnętrzneEdytuj