Otwórz menu główne

Kazimierz Czarnecki (śpiewak)

Kazimierz Czarnecki właściwie Władysław Marszałek (ur. 10 grudnia 1882 w Krakowie, zm. 3 maja 1964 w Poznaniu[1]) – polski śpiewak tenorowy, pedagog.

Kazimierz Czarnecki
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1882
Kraków, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 3 maja 1964
Poznań, Polska
Typ głosu tenor
Zawód śpiewak, pedagog

Kazimierz Czarnecki urodził się w Krakowie jako syn Jana Marszałka i Marii z domu Prachotek[1]. Ukończył gimnazjum w Krakowie i zaczął studiować prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, a później historię sztuki w Paryżu i chemię w Zurychu. W 1911 podjął studia wokalne u Jana Reszkego w Paryżu i kontynuował je w latach 1912–1913 w Mediolanie[1]. W 1916 zmienił urzędowo imię i nazwisko.

Debiutował jako tenor w 1914 w San Remo, a następnie do 1922 występował na scenach włoskich. W 1923 w związku z odzyskaniem przez Polskę stabilności politycznej powrócił do kraju i występował w Warszawie, Lwowie i Krakowie oraz gościnnie za granicą w mediolańskiej La Scali (1925), Barcelonie (1929–1930), Belgradzie (1931) i innych. Związał się z Operą Poznańską od sezonu 1923/1924, gdzie w latach 1923–1929, 1933–1937 oraz 1945–1947 śpiewał w 35 operach główne partie tenorowe.

Lata II wojny światowej spędził w Jarosławiu, a w 1945 powrócił do Poznania. Wycofał się ze sceny i od 1947 działał jako referent w Wydziale Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz do 1950 jako pedagog w Wyższej Szkole Operowej. W latach 1951–1961 działał jako docent w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Do jego uczniów należeli: Irena Jezierska, Marian Kandela, Paulos Raptis i Sławomir Żerdzicki.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 116. ISBN 83-01-02722-3.

Linki zewnętrzneEdytuj