Otwórz menu główne

Kazimierz Pruszkowski

wojskowy polski

Kazimierz Mieczysław Pruszkowski (ur. 21 kwietnia 1897[1] w Żaczkach, zm. 1 października 1969) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Kazimierz Mieczysław Pruszkowski
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data urodzenia 23 maja 1899
Data śmierci 1 października 1969
Przebieg służby
Lata służby od 1916
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Morski Batalion Strzelców
1 Morski Pułk Strzelców
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
kwatermistrz pułku
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Po maturze wstąpił do wojska, od listopada 1916 roku służył w 3 pułku piechoty Legionów Polskich. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej przydzielony został do 7 pułku piechoty Legionów, w szeregach, którego walczył z bolszewikami.

Po zakończeniu działań wojennych służbę pełnił w 23 pułku piechoty, a następnie w 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach[2][3][4] i Szkole Podchorążych Piechoty Rezerwy w Rawie Ruskiej. W 1932 roku powrócił do 7 pp Leg. w Chełmie[5]. 7 czerwca 1934 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko kwatermistrza[6].

14 lutego 1938 objął dowództwo 1 Morskiego Batalionu Strzelców w Wejherowie. Zastał jednostkę dobrze wyszkoloną i z doborową kadrą. 24 sierpnia 1939 roku, po przeprowadzeniu mobilizacji, objął dowództwo 1 Morskiego Pułku Strzelców. Przygotowania do obrony natrafiają na formalnoprawne bariery zabraniające wchodzenia z robotami ziemnymi na pola uprawne oraz pozyskiwanie drewna na budowę schronów i okopów. Z pomocą przychodzą burmistrz Wejherowa Teodor Bolduan i wójt gminy Wejherowo Łakomy oraz nadleśniczy inż. Roman Kuniewski (wszyscy zamordowani przez Niemców). Należało też ubezpieczyć się przed ewentualnym uderzeniem nieprzyjaciela oraz infiltracją dywersantów zewnętrznych i przed piątą kolumną. Niemiecki atak w dniu 1 września nie zaskoczył dowódcy 1 MPS. System obronny okazał się dla nieprzyjaciela trudny do sforsowania. W siódmym dniu działań wojennych ppłk Pruszkowski zdał sobie sprawę, że trzeba będzie Wejherowo opuścić. 8 września o godzinie 20 wydaje rozkaz wycofania się. W dniach 10-19 września osłabiony pułk uczestniczy w bohaterskiej obronie Kępy Oksywskiej, stanowiąc wciąż ważny trzon Lądowej Obrony Wybrzeża, dowodzonej przez płk. Stanisława Dąbka.

Po zakończeniu walk dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w oflagu Prenzlau (okręg Neubrandenburg), a potem w Oflagu II C Woldenberg (Dobiegniew, Wielkopolska). Po powrocie z obozu jenieckiego w 1945 roku objął gospodarstwo rolne we wsi Stara Wiśniewka k. Złotowa. W 1956 roku przeniósł się do Wejherowa, gdzie wiele czasu poświęcił pracy społecznej w środowisku kombatanckim. Współpracował z Wojskowym Instytutem Historycznym. Razem z Władysławą Gadą i innymi kombatantami przeprowadził identyfikację mogił żołnierzy 1 MPS, doprowadził do ich upamiętnienia na cmentarzu w Białej i w kwaterze wojskowej na wejherowskim Cmentarzu Starym. Zmarł 1 października 1969 roku[7]. Pułkownik spoczął na Cmentarzu Obrońców Wybrzeża w Gdyni wśród swoich żołnierzy.

Pułkownik Kazimierz Pruszkowski był patronem 11 Pułku Łączności Marynarki Wojennej w Wejherowie (1994-2007) i Centrum Wsparcia Teleinformatycznego i Dowodzenia Marynarki Wojennej w Wejherowie (2008-2014), a od 9 grudnia 2014 roku jest patronem Batalionu Dowodzenia Marynarki Wojennej w Wejherowie[8].

AwanseEdytuj

  • kapral – 1917
  • podporucznik – 1920
  • porucznik – zweryfikowany w 1922 roku ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku
  • kapitan – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 87. lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty[9]
  • major – 18 grudnia 1931 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 27. lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty[10]
  • podpułkownik – 19 marca 1939
  • pułkownik - 1957

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 28, sprostowano imiona i datę urodzenia z „Kazimierz ur. 24 kwietnia 1897 roku” na „Kazimierz Mieczysław ur. 23 maja 1899 roku”.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 155, 425.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 147, 368.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 27, 206, 1098.
  5. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 39, 537.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 150.
  7. Dziennik Bałtycki nr 235 z 3.10.1969 r.
  8. Decyzja Nr 481/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji i sztandaru przeformowanego Centrum Wsparcia Teleinformatycznego i Dowodzenia Marynarki Wojennej oraz nadania patrona Batalionowi Dowodzenia Marynarki Wojennej, Dziennik Urzędowy MON z 10 grudnia 2014 roku, poz. 383.
  9. Dziennik Personalny nr 131 z 17.12.1924 r.
  10. Dziennik Personalny nr 12 z 18.12.1931 r.
  11. Dekret Wodza Naczelnego L. 2980 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 820

BibliografiaEdytuj