Otwórz menu główne

Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej

Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnejkościół rzymskokatolicki w Podkowie Leśnej przy ul. Jana Pawła II 7. Kościół parafialny w parafii pod tym samym wezwaniem.

Kościół św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół św. Krzysztofa
Państwo  Polska
Miejscowość POL Podkowa Leśna COA.svg Podkowa Leśna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej
Wezwanie św. Krzysztof
Wspomnienie liturgiczne 25 lipca
Położenie na mapie Podkowy Leśnej
Mapa lokalizacyjna Podkowy Leśnej
Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej
Kościół św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej
Kościół św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej
Kościół św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej
Położenie na mapie powiatu grodziskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu grodziskiego
Kościół św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej
Kościół św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej
Ziemia52°07′16″N 20°43′37″E/52,121111 20,726944
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

W 1932 zawiązał się w Podkowie Leśnej Komitet Budowy Kościoła. Projekt wykonał prof. Bruno Zborowski, zainspirowany pawilonem polskim prezentowanym na wystawie w Paryżu w 1925. Gospodarzami i budowniczymi kościoła w Podkowie Leśnej byli sami mieszkańcy, którzy samodzielnie zebrali fundusze. Położenie kamienia węgielnego odbyło się 11 listopada 1932 z udziałem ofiarodawców - przedstawicieli klubów motoryzacyjnych i lotniczych oraz zgromadzonych gości.

Budowa trwała od kwietnia do listopada 1933. 5 listopada tego samego roku arcybiskup Antoni Szlagowski poświęcił nowy kościół. W roku 1934 prof. Zygmunt Hellwig, znany projektant ogrodów, przygotował projekt zazielenienia, zrealizowany później razem z miejscowymi fachowcami – Eweliną Krzyżewską, Władysławem Milewskim i Kujathem. Pergolę, dach nad nią i murki wykonano w 1943 z kamienia przywiezionego w 1939.

W czasach powojennych władze komunistyczne pomimo licznych petycji długo odmawiały zgody na rozbudowę kościoła i urządzanie przykościelnego ogrodu. Dopiero w roku 1964 ks. dr Franciszek Barański otrzymał zatwierdzenie projektu i zezwolenie na rozbudowę istniejącej już wtedy tzw. "Kancelarii", stojącej przy kościele.

W czerwcu Kuria mianowała ks. Leona Kantorskiego na nowego proboszcza, który objął swój urząd 31 lipca 1964. 15 sierpnia tego samego roku rozpoczął on budowę plebanii i przystąpił do urządzania ogrodu na terenie przykościelnym.

W 1968 w kościele odbyło się pierwsze wykonanie prekursorskiej mszy beatowej „Pan przyjacielem moim” Katarzyny Gärtner. W maju 1980 w świątyni miała miejsce głodówka – protest solidarnościowy działaczy polskiej opozycji demokratycznej.

W latach 1985–1988 w związku z koniecznością zapewnienia odpowiednich warunków uczestnictwa w liturgii, kościół rozbudowano według projektu arch. Janusza Tofila i inż. Andrzeja Gierosa. Wyłoniona w zamkniętym konkursie koncepcja obejmowała powiększenie nawy głównej o 250 m², utrzymanie dotychczasowego stylu istniejącej świątyni, zachowanie przejazdu dla pojazdów biorących udział w autosacrum, otwarcie widoku na prezbiterium z nawy głównej oraz stworzenie przylegającej do niej przeszklonej przestrzeni dla matek z dziećmi.

Wnętrza uświetniają dzieła prof. Stanisława Słoniny oraz prof. Kazimierza Gustawa Zemły.

BibliografiaEdytuj