Otwórz menu główne

Kościół Luterański Synodu Missouri

Kościół Luterański Synodu Missouri (ang. Lutheran Church – Missouri Synod, skrót: LCMS) – chrześcijański Kościół protestancki tradycji staroluterańskiej działający w Stanach Zjednoczonych, należący do konserwatywnej rodziny Kościołów luterańskich (tzw. wyznaniowego luteranizmu), stanowczo odrzucający teologię liberalnego chrześcijaństwa. Zorganizowany jest według modelu kongregacjonalnego; każdy zbór posiada autonomię.

Kościół Luterański Synodu Missouri
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Luteranizm
Ustrój kościelny Kongregacjonalizm
Zasięg geograficzny  Stany Zjednoczone
Członkostwo Międzynarodowa Rada Luterańska
Strona internetowa

Jest ósmą, co do wielkości, denominacją protestancką w Stanach Zjednoczonych oraz drugim, po Kościele Ewangelicko-Luterańskim w Ameryce, Kościołem luterańskim w tym kraju. Siedziba Kościoła mieści się w Saint Louis, w stanie Missouri. W Kościele członkami jest 2,2 miliona ochrzczonych; wierni zrzeszeni są w 6151 zborach we wszystkich stanach USA[1]. Kościół Luterański Synodu Missouri jednoczy się z ogólnoświatową rodziną konserwatywnych Kościołów luterańskich zrzeszonych w ramach Międzynarodowej Rady Luterańskiej, której jest członkiem. Kościół administracyjnie podzielony jest na 35 dystryktów. Obecnym Prezydentem Kościoła jest pastor Matthew C. Harrison.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Kościół Luterański Synodu Missouri został założony przez niemieckich emigrantów z Saksonii. Pragnęli oni zachować ortodoksyjną naukę luterańską wbrew racjonalistycznym tendencjom panującym w krajowym Kościele Saksonii. W 1847 roku niemieckie zbory połączyły się w Niemiecki Ewangelicko-Luterański Synod Missouri, Ohio i Innych Stanów. Początkowo Kościół miał charakter wyraźnie niemiecki, z czasem zaczął zdobywać wyznawców wśród Amerykanów innego pochodzenia. W 1917 roku, w związku z przystąpieniem USA do I wojny światowej, z nazwy wykreślono przymiotnik „Niemiecki”[2]. W 1947 roku, w setną rocznicę założenia, Kościół przyjął obecną nazwę[3][4].

TeologiaEdytuj

BibliaEdytuj

Kluczową dla teologii Kościoła jest doktryna sola scriptura, zgodnie z którą jedynie Biblia jest autorytetem i źródłem dla każdej nauki głoszonej przez Kościół. Poza Biblią nie istnieją żadne dokumenty, według których doktryna Kościoła winna być oceniana i weryfikowana. Konsekwentne podejście do doktryny sola scriptura wyróżnia Kościół Luterański Synodu Missouri na tle liberalnych kościołów luterańskich. Wykładnię Pisma Świętego uznawaną za obowiązującą stanowią szesnastowieczne księgi symboliczne, w tym: Wyznanie augsburskie, Obrona Wyznania augsburskiego, Artykuły szmalkaldzkie, Mały i Duży katechizm Marcina Lutra, Traktat o władzy i prymacie papieża oraz Formuła zgody.

Kościół Luterański Synodu Missouri jednoznacznie poparł stanowisko konserwatywnych kościołów protestanckich w sprawie bezbłędności i nieomylności Biblii pod każdym względem[5]. Doktryna ta oznacza, iż wyklucza się możliwość występowania w tekście biblijnym błędów, co wynika z natchnienia Biblii przez Ducha Świętego. Z tego powodu Kościół odrzuca postulaty wysuwane przez współczesne, modernistyczno-liberalne szkoły interpretacyjne.

ZbawienieEdytuj

W sprawie zbawienia człowieka, Kościół podkreśla znaczenie protestanckich zasad: sola gratia, sola fide oraz Solus Christus. W oficjalnym oświadczeniu władze Kościoła zatwierdziły, iż usprawiedliwienie grzesznika pochodzi „wyłącznie z łaski Bożej, wyłącznie przez samą wiarę i wyłącznie przez wzgląd na Chrystusa”. Kościół akcentuje swój chrystocentryzm w soteriologii i zaprzecza, jakoby cokolwiek poza ofiarą krzyżową miało jakikolwiek wpływ na zbawienie człowieka. Odrzuca praktykę modlitwy do świętych oraz ich kult podkreślając, iż Jezus Chrystus jest jedynym pośrednikiem.

SakramentyEdytuj

Kościół Luterański Synodu Missouri, podobnie jak inne kościoły protestanckie, wyznaje wiarę w dwa sakramenty: chrzest oraz Sakrament Ołtarza[6]. Zachowana jest praktyka chrzczenia niemowląt. Kościół odrzuca rzymskokatolicką naukę o przeistoczeniu jak również pogląd, jakoby Wieczerza Pańska miała wyłącznie symboliczny charakter. Przyjmuje się, iż prawdziwe ciało i krew Chrystusa są współobecne na równi z prawdziwym chlebem i winem w czasie sprawowania Sakramentu Ołtarza. Stanowczo odrzuca się praktykę kultu hostii. Kościół praktykuje zamkniętą komunię. Do Sakramentu Ołtarza w Kościele Luterańskim Synodu Missouri przystąpić może wyłącznie osoba będąca jego wyznawcą, bądź wyznawcą innego konserwatywnego Kościoła luterańskiego, z którym Synod Missouri posiada wspólnotę ołtarza i ambony. Do komunii przystępują osoby uprzednio ochrzczone i konfirmowane.

KreacjonizmEdytuj

Kościół Luterański Synodu Missouri oficjalnie odrzuca teorię ewolucji jako niezgodną z Pismem Świętym i jest zdeklarowanym zwolennikiem kreacjonizmu i teorii inteligentnego projektu. Wszystkie zbory i placówki oświatowe Kościoła, w tym uniwersytety i seminaria duchowne zobowiązane są do „nauczania kreacjonizmu z biblijnej perspektywy”. Kościół podziela wiarę w stworzenie świata w ciągu sześciu dwudziestoczterogodzinnych dni[7].

EschatologiaEdytuj

W przeciwieństwie do większości konserwatywnych protestantów w USA, głównie ewangelicznych chrześcijan, Kościół Luterański Synodu Missouri nie podziela wiary w dosłowne Tysiącletnie Królestwo, ani tajemnicze porwanie Kościoła przy końcu wieków. Jest zwolennikiem amillenaryzmu[8].

Sukcesja apostolskaEdytuj

W odróżnieniu od anglikanów i części luteran, Kościół Luterański Synodu Missouri odrzuca znaczenie sukcesji apostolskiej w rozumieniu przyjmowanym przez kościoły episkopalne.

Prezydenci KościołaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c LCMS Fact Sheet (ang.). [dostęp 2014-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-07)].
  2. Lutheran Chaplains Under Suspicion in World War I. „Historical Footnotes”. 4 (51), s. 3. Concordia Historical Institute (ang.). 
  3. Mark Loest: The Lutheran Church —Missouri Synod at One Hundred & Fifty Years. Concordia Historical Institute. [dostęp 2010-09-11].
  4. Piotr Kalinowski: LCMS: konserwatyzm po luterańsku. Magazyn Teologiczny Semper Reformanda, 24 stycznia 2004. [dostęp 2010-09-11].
  5. Nauka o Piśmie Świętym
  6. Nauka o sakramentach
  7. Nauka o stworzeniu
  8. Nauka o Tysiącletnim Królestwie

Linki zewnętrzneEdytuj