Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium (niem. Generalkonsulat der Republik Polen in München) – polska placówka konsularna w Monachium.

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Generalkonsulat der Republik Polen in München
Logo
Ilustracja
Siedziba Konsulatu Generalnego RP w Monachium
Państwo  Niemcy
Data utworzenia 1920, 1948, 1994
Konsul Generalny Andrzej Osiak
Konsul Marcin Król
Zatrudnienie 6 osób (1939), 20 osób (2018)
Adres
Röntgenstr. 5
D-81679 Monachium
Położenie na mapie Monachium
Mapa lokalizacyjna Monachium
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Położenie na mapie Bawarii
Mapa lokalizacyjna Bawarii
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium[1]
Ziemia48°08′37,918″N 11°36′30,856″E/48,143866 11,608571
Strona internetowa
b. siedziba Konsulatu Generalnego RP w Monachium przy Pienzenauerstraße 15 (1931-1939)
b. siedziba Konsulatu Generalnego RP w Monachium przy Ismaningerstrasse 62a (2004)

Działała w latach 1920–1939. Ponownie swoją placówkę w tym mieście – konsulat władze polskie utworzyły w ramach Polskiej Misji Wojskowej w Niemczech w 1948, konsulat generalny w 1994 r.

Okręg konsularny obejmuje obecnie Bawarię, Badenię-Wirtembergię.

Kierownicy konsulatuEdytuj

SiedzibaEdytuj

Jego siedziba mieściła się kolejno – przy Tannerstraße 26 (1922–1927), Kufsteinerplatz 2 (1927–1931), w willi z pocz. XX w. przy Pienzenauerstraße 15 (1931–1939), którą zajmował przez wiele lat po II w. św. Wolny Uniwersytet Ukraiński; współcześnie konsulat pomieszczono kolejno – w neobarokowej kamienicy z około 1900 przy Ismaningerstraße 62a (2003–2004), następnie w willi z 1911 przy Röntgenstraße 5 (od 2005), którą wcześniej zajmował Dom Parafii Katolickiej obrządku słowiańskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Obwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 27 grudnia 2018 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Zagranicznych lub przez niego nadzorowanych (M.P. z 2018 r. poz. 16).

BibliografiaEdytuj

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938
  • Edward Kołodziej: Inwentarze akt konsulatów polskich w Niemczech 1918–1939, Instytut Śląski, Opole 1983, s. 119
  • Henryk Chałupczak, Edward Kołodziej (opr.): Zjazdy i konferencje konsulów polskich w Niemczech, protokoły i sprawozdania, 1920–1939, Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999, s. 375, ​ISBN 83-227-1354-1​.
  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918–1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 206, ​ISBN 83-226-1334-2​.
  • Wojciech Skóra, Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej. Organizacja, kadry i działalność, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2006, s. 953, ISBN 83-7441-410-3, ISBN 978-83-7441-410-4, OCLC 169574100.
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918–2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5​.
  • Wojciech Skóra: Polskie placówki konsularne w Niemczech we wrześniu 1939 roku, [w:] Z morza i Pomorza. Spojrzenie na wrzesień 1939. Polityka i wojna, Toruń 2011, s. 432–457, [w:] [1]
  • Iwona Anna Kulikowska: Konsulat Generalny RP w Monachium w latach 1920–1939, Neriton, Warszawa 2012, s. 262, ​ISBN 978-83-7543-211-4​.
  • Anna Szczepańska-Dudziak: Organizacja i funkcjonowanie polskiej służby konsularnej w latach 1945–1949, Dzieje Najnowsze, Rocznik XLIX – 2017, 1